Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΟΤΑ' | 3 Μαρτίου 2026, 17:49

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Άνθρακες τελικά ο θησαυρός!! Το Δεκέμβριο του 2022, με αφορμή την έκδοση του νέου Προσοντολογίου – Κλαδολογίου του Δημοσίου, (ΠΔ 85/2022), ο καλλιτεχνικός κλάδος αντέδρασε, διαμαρτυρήθηκε , κυριολεκτικά ξεσηκώθηκε για μήνες, διότι στο ΠΔ αυτό, τα τυπικά του προσόντα, οι τίτλοι των Ανώτερων Σχολών (Μουσικής, Θεάτρου, Χορού και Κινηματογράφου), προβλέφθηκαν ως προσόντα Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Πολυετείς, δαπανηρές και επίπονες σπουδές, ουσιαστικά αγνοήθηκαν, σαν να μην έγιναν ποτέ και ο κλάδος, με αυτά τα προσόντα κατατάχθηκε στην κατηγορία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΕ), απλών αποφοίτων Λυκείου δηλαδή. Για να είμαστε ξεκάθαροι: Το ΠΔ 85/22 επιχείρησε να συμμαζέψει το χαώδες τοπίο στις ειδικότητες και τους κλάδους του Δημοσίου και εν πολλοίς το κατάφερε. Δεν προσέχθηκαν ή αγνοήθηκαν όμως, τα τυπικά προσόντα των αποφοίτων Ανωτέρων Καλλιτεχνικών Σχολών και Μουσικής, τα οποία είναι σήμερα ΑΔΙΑΒΑΘΜΗΤΑ, ως αποτέλεσμα της διαχρονικής αδιαφορίας για την Καλλιτεχνική Εκπαίδευση συνολικά και την διαβάθμιση των τίτλων αυτής σύμφωνα με το μαθησιακό αποτέλεσμα. Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα, το οποίο αναδείχθηκε στο ΠΔ 85/22. Για το πρόβλημα όμως αυτό, δεν φταίνε οι σπουδαστές των καλλιτεχνικών Σχολών. Αυτές τις σπουδές παρείχε και επέτρεπε το Κράτος, αυτές ακολούθησαν και σπούδασαν. Υπαίτιο αποκλειστικά και διαχρονικά είναι το Κράτος, που άφησε μια κατάσταση έωλη να διαιωνίζεται, δεκαετίες τώρα. Στις μεγάλες κινητοποιήσεις των αρχών του 2023, εκτός από το αίτημα για δίκαιη διαβάθμιση των Ανώτερων καλλιτεχνικών σπουδών, σύμφωνα με: το μαθησιακό τους αποτέλεσμα, το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων και το αρ. 16, παρ. 7 του Ελληνικού Συντάγματος, ανέκυψε και το διαρκές αίτημα του κλάδου για τη Δημιουργία Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών και σύνδεση αυτής με την Ανώτερη Καλλιτεχνική Εκπαίδευση. Παράλληλα κατατέθηκε και προσφυγή στο ΣτΕ για ακυρότητα των διατάξεων που αφορούν στην αντιμετώπιση των Ανωτέρων Σπουδών που ανήκουν στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, ως σπουδές δευτεροβάθμιας ή μεταδευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Η Κυβέρνηση κατανοώντας το σφάλμα, με το αρ. 71 του ν. 5016/23, εξαίρεσε το καλλιτεχνικό προσωπικό, από την εφαρμογή του ΠΔ 85/22, ενώ σύστησε διυπουργικές επιτροπές (Υπ. Παιδείας & Πολιτισμού), ώστε να διερευνήσει σε βάθος το ζήτημα, με τελικό σκοπό τη δημιουργία Ανώτατης Σχολής που ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες της εφαρμοσμένης Τέχνης στο πεδίο, τη δίκαιη διαβάθμιση των υπαρχόντων σπουδών, τη σύνδεση Ανώτερης και Ανώτατης βαθμίδας και την επικαιροποίηση των προγραμμάτων σπουδών των Ανωτέρων σχολών. Συμμετείχαμε σε όλες τις Επιτροπές και πραγματικά με την πάροδο του χρόνου υπήρξε πρόοδος κατανόησης της κατάστασης, κυρίως από το Υπουργείο Παιδείας, καθώς το Υπουργείο Πολιτισμού γνώριζε καλύτερα τα διαλαμβανόμενα, αφού είχε στην εποπτεία του όλες τις Καλλιτεχνικές Σχολές. Οι επαφές μάλιστα έφτασαν μέχρι τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, στις 15-2-2023, ο οποίος δεσμεύτηκε για όμοια αντιμετώπιση και αναβάθμιση των καλλιτεχνικών σπουδών και την ίδρυση της Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών. Η καλή πορεία των συζητήσεων, διακόπηκε ξαφνικά με την αλλαγή του Γενικού Γραμματέα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κατάρτισης και διά Βίου Μάθησης, τον Ιούλιο του 2024 και έπαψαν εντελώς μετά την συνάντηση του Υφυπουργού Παιδείας με τους 25 προέδρους Τμημάτων Τεχνών και κοσμητόρων των ΑΕΙ, που έγινε στις 15-1-2025, οι οποίοι εξέδωσαν δελτίο τύπου την 16η -1-2025 και ουσιαστικά αποκάλυψαν ότι οι ίδιοι θα καθορίσουν την πορεία των εξελίξεων. Σημειώνουμε ότι τις πληροφορίες που αποκάλυψαν, δεν διέψευσε το Υπουργείο Παιδείας! Ακολούθησε καιρός σιωπής από την Κυβέρνηση, μέχρι την δικαίωση της προσφυγής από την ολομέλεια του ΣτΕ, το οποίο έκρινε αντισυνταγματικές τις προβλέψεις του ΠΔ 85/22 για την Καλλιτεχνική Εκπαίδευση και ουσιαστικά υποχρέωσε τη Νομοθετική Εξουσία να μην κατατάσσει – εντάσσει τους απόφοιτους των Ανώτερων Σχολών, ως απόφοιτους Δευτεροβάθμιας ή μεταδευτεροβαθμιας Εκπαίδευσης. Μετά από λίγους μήνες, κληθήκαμε επειγόντως από το Υπουργείο Παιδείας, σε διυπουργική συνάντηση, στις 4-2-2026, χωρίς ατζέντα (!!), όπου μας ζητήθηκαν απόψεις – γενικά, ενώ επαναλάβαμε τις πάγιες θέσεις μας, επιβεβαιωμένες πλέον από το ΣτΕ. Ενημερωθήκαμε ότι επίκειται η άμεση δημοσιοποίηση του πολυαναμενόμενου και πολυσυζητημένου Ν/Σ , όπου θα βλέπαμε τη λύση των προβλημάτων της Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης. Πράγματι, στις 18 Φεβρουαρίου 2026, αναρτήθηκε το Ν/Σ. Για 1 εβδομάδα, όλα τα καλλιτεχνικά σωματεία προσπαθήσαμε να διακρίνουμε την αποτύπωση λύσεων μετά από 3 έτη ενασχόλησης του Κράτους με τα ζητήματα, διεξοδικές συζητήσεις, αναλύσεις και μετά από τις δεσμεύσεις της Κυβέρνησης για ενιαία αντιμετώπιση και αναβάθμιση των καλλιτεχνικών σπουδών και την ίδρυση της Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών. Αντί αυτών όμως, άλλα είδαμε. Στην συνάντηση μας στις 26-2-2026, στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου στην Αθήνα, περισσότεροι από 150 εκπρόσωποι Φορέων, διαπιστώσαμε τα εξής: 1.Η νέα σχολή δεν είναι νέα σχολή! Είναι το σύνολο των 5 υφιστάμενων Κρατικών Ανώτερων Σχολών Μουσικής, Θεάτρου και Χορού, διασκορπισμένη ανομοιόμορφα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, υπό μια ασαφή προσωρινή διοίκηση προερχόμενη από τα υφιστάμενα ΑΕΙ, με τον κύριο όγκο των διδασκόντων να επιλέγονται με τα συνήθη ακαδημαϊκά κριτήρια και ελάχιστους πραγματικούς καλλιτέχνες. Με περιορισμένα αντικείμενα καλλιτεχνικών σπουδών, που υπολείπονται των σύγχρονων αναγκών, αλλά κυρίως με ελάχιστους φοιτητές. Χωρίς μελέτη σκοπιμότητας, η νέα Σχολή, δεν είναι σαφές τι ακριβώς θεραπεύει σε σχέση με τα πραγματικές ανάγκες της Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης. Αποτελεί ένα «μπάλωμα» και όχι ένα νέο ένδυμα στις καλλιτεχνικές σπουδές. Ως άμεση συνέπεια, καταργείται η δωρεάν Δημόσια Ανώτερη Καλλιτεχνική εκπαίδευση υπέρ της ιδιωτικής. 2.Η ενιαία αντιμετώπιση και συνολική αναβάθμιση των Ανώτερων Καλλιτεχνικών Σπουδών, μεταμορφώνεται σε κατακερματισμό και υποβάθμιση. Η καλλιτεχνική εκπαίδευση δεν περιλαμβάνει τη μουσική, που αφορά την πλειοψηφία των σπουδαστών και εργαζομένων καλλιτεχνών. Γιατί η Μουσική ξεχωρίζεται από τις καλές τέχνες; Θα πρωτοτυπήσουμε σε αυτή τη χώρα, για μια ακόμη φορά; Η αναβάθμιση των Ανώτερων Σπουδών Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, μεταφράζεται σε διαβάθμιση στο επίπεδο 5 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων, δηλαδή σε Μεταδευτεροβάθμια Εκπαίδευση, κατά σαφή παράβαση της απόφασης του ΣτΕ. Την ίδια στιγμή, το παρεχόμενο μαθησιακό αποτέλεσμα, βάσει των προγραμμάτων σπουδών, στο Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων, κατατάσσεται στο επίπεδο 6 -μη ακαδημαϊκό. Στη χώρα μας, τριετείς εξαντλητικές σπουδές στο Θέατρο και το Χορό και υπερδεκαετείς σπουδές στη Μουσική, αναγνωρίζονται μόνο ως διετείς! Κεκτημένα δικαιώματα κατάταξης στην κατηγορία ΤΕ, των ήδη πτυχιούχων, γίνονται γκρίζες ζώνες, με σχεδόν βέβαιη την πρόκληση εργασιακού χάους τη επαύριον του νόμου. 3.Η τομή στην καλλιτεχνική εκπαίδευση, στο 2026, επιχειρείται θολά, γκρίζα, δειλά και ασαφώς. Με τροποποίηση νομοθετημάτων μισού και πλέον αιώνα, του ν. 1158/1981, ακόμη και του Βασιλικού Διατάγματος 16/1966. Το Κράτος δεν έχει καλύτερο τρόπο να νομοθετήσει σύγχρονα, επαναλαμβάνοντας έστω τις ωφέλιμες ρυθμίσεις των νομοθετημάτων αυτών; Μήπως πρόκειται για ένα ακόμη «μπαλώμα» προς κατανάλωση, μέγιστη προχειρότητα των αρμοδίων Υπουργείων που κατά παραδοχή τους, δεν συνεργάζονται επαρκώς ή και καθόλου (…) ή κάτι άλλο υποκρύπτεται; Τα ανωτέρω δεν είναι κινδυνολογίες και αυθαίρετα συμπεράσματα. Προκύπτουν από την ανάγνωση των άρθρων του Ν/Σ Τα ανωτέρω δεν είναι κινδυνολογίες και αυθαίρετα συμπεράσματα. Προκύπτουν από την ανάγνωση των άρθρων του Ν/Σ. Ειδικότερες παρατηρήσεις, παραθέτουμε στη διαβούλευση του Ν/Σ. Ως τελικό συμπέρασμα συνάγουμε ότι: 1.Το νομοσχέδιο είναι προβληματικό στη συγγραφή του, γεγονός που υποδηλώνει σύγχυση των συντακτών του. Δεν έχουν κατανοηθεί ακόμα βασικά ζητούμενα, κεκτημένα και προοπτικές. 2.Η Ανώτερη Καλλιτεχνική Εκπαίδευση (συμπεριλαμβανομένης της μουσικής), παύει να παρέχεται από το Δημόσιο δωρεάν και δωρίζεται αποκλειστικά στους ιδιώτες. 3.Οι μουσικές σπουδές, αν και ανήκουν στις καλλιτεχνικές σπουδές εξ’ ορισμού, εν τούτοις για ακατανόητο λόγο διαχωρίζονται. 4.Ο ακαδημαϊκός διάδρομος, είναι εξαιρετικά περιορισμένος, υποχρεώνοντας ουσιαστικά τους κατόχους τίλιων σπουδών καλλιτεχνικής εκπαίδευσης, να απευθυνθούν σε μη κρατικά ΑΕΙ (κολλέγια), προς απόκτηση τίτλου επιπέδου 6. Άλλο ένα δώρο της Κυβέρνησης στα ιδιωτικά συμφέροντα. 5.Οι ανώτερες καλλιτεχνικές σπουδές (συμπεριλαμβανομένης της μουσικής), βάσει του υφιστάμενου προγράμματος σπουδών τους και του μαθησιακού τους αποτελέσματος, το οποίο διαχρονικά πιστοποιεί το Κράτος (με τη θεώρηση των τίτλων σπουδών), δεν ανήκουν και δεν μπορούν να αντιστοιχηθούν στο επίπεδο 5 του ΕΠΠ, αλλά στο επίπεδο 6, σύμφωνα και με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Οτιδήποτε διαφορετικό εγείρει κινητοποιήσεις και νομικές διεκδικήσεις Δεδομένων των ανωτέρω, ζητείται η απόσυρση του παρόντος Ν/Σ και η περεταίρω επεξεργασία του, με σκοπό τη σύνταξη ενός σαφούς, καθαρού νομοθετήματος, χωρίς γκρίζες ζώνες, με σαφή κατεύθυνση επί των προβλεπόμενων ΠΔ, Κ.Υ.Α και Υ.Α, το οποίο θα αποτελέσει πυλώνα ανάπτυξης των καλλιτεχνικών Σπουδών, στη σύγχρονη πραγματικότητα.