Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Marios I.' | 4 Μαρτίου 2026, 19:30

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Επιλογή συντονιστών εκπαίδευσης Η προτεινόμενη ρύθμιση που επιτρέπει τον ορισμό Συντονιστή Εκπαίδευσης χωρίς προηγούμενη γνώση και εμπειρία στο υφιστάμενο εκπαιδευτικό σύστημα της Βαυαρίας δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα διοικητικής λογικής και θεσμικής ευθύνης. Στο Μόναχο και ευρύτερα στη Βαυαρία λειτουργούν ελληνόγλωσσα σχολεία τα οποία: Είναι ενταγμένα και εποπτευόμενα στο πλαίσιο του γερμανικού εκπαιδευτικού συστήματος. • Επιχορηγούνται από τις γερμανικές αρχές. • Υπόκεινται σε γερμανική διοικητική και θεσμική εποπτεία. • Στεγάζονται σε κτίρια που μισθώνονται από ιδιώτες, με ενεργές συμβατικές και οικονομικές υποχρεώσεις. Η πραγματικότητα αυτή σημαίνει ότι ο Συντονιστής δεν ασκεί απλώς παιδαγωγικά καθήκοντα. Αναλαμβάνει: • Συνεχή διαπραγμάτευση και συνεργασία με γερμανικές αρχές. • Διαχείριση κτιριακών ζητημάτων και μισθώσεων. • Παρακολούθηση μεταβατικών εκκρεμοτήτων. • Αντιμετώπιση ανοικτών διοικητικών και οικονομικών υποθέσεων. Την ίδια στιγμή, από τον Σεπτέμβριο δεν υπάρχει μόνιμος διοικητικός υπάλληλος στο Συντονιστικό Γραφείο που να μπορεί να διασφαλίσει έναν στοιχειώδη μεταβατικό ρόλο και θεσμική συνέχεια. Η κατάσταση είναι ήδη οριακή. Σε αυτό το πλαίσιο, η επιλογή ενός προσώπου που, έστω και αν διαθέτει υψηλά τυπικά προσόντα (διδακτορικό, διοικητική εμπειρία στην Ελλάδα), δεν έχει γνώση του συγκεκριμένου θεσμικού, διοικητικού και διακρατικού περιβάλλοντος, δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο απορρύθμισης. Η διοίκηση δεν είναι μόνο τίτλοι και βιογραφικά. Είναι γνώση πεδίου, σχέσεις εμπιστοσύνης, θεσμική μνήμη και συνέχεια. Η ιστορία έχει ήδη δείξει ότι καθυστερήσεις, αστοχίες και απουσία έγκαιρων αποφάσεων οδήγησαν: • Στην απώλεια παραχωρημένου οικοπέδου από το Δήμο του Μονάχου. • Στην απώλεια σχολικής στέγης (όπως το Δημοτικό «Αριστοτέλης»). • Σε σημαντική οικονομική επιβάρυνση του ελληνικού Δημοσίου με διπλάσια μισθώματα. Η επανάληψη του ίδιου μοντέλου διοικητικής αποσύνδεσης από την πραγματικότητα του Μονάχου δεν συνιστά μεταρρύθμιση. Συνιστά ρίσκο. Η αρχή της συνέχειας της διοίκησης αποτελεί θεμελιώδη αρχή της δημόσιας διοίκησης. Ιδίως σε ένα διακρατικό εκπαιδευτικό περιβάλλον, η εμπειρία στο συγκεκριμένο σύστημα δεν μπορεί να θεωρείται αδιάφορη ή δευτερεύουσα. Ζητείται: • Να διασφαλιστεί ότι η γνώση και η εμπειρία στο εκπαιδευτικό σύστημα της Βαυαρίας θα συνεκτιμάται ουσιαστικά. • Να προβλεφθεί μεταβατικό σχήμα διοικητικής υποστήριξης. • Να αποφευχθεί η αποκοπή της διοίκησης από την πραγματικότητα που καλείται να διαχειριστεί. Ως απόφοιτος των σχολείων αυτών και γονέας παιδιών που φοιτούν σήμερα σε αυτά, καταθέτω την αγωνία μου όχι ως πολιτική τοποθέτηση, αλλά ως αίτημα θεσμικής σοβαρότητας. Η ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο Μόναχο δεν αντέχει άλλη διοικητική ασυνέχεια