Αρχική Ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών, σύσταση νέας κατηγορίας θέσεων Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης …ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ’ Θέματα Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (άρθρα 79-85)Σχόλιο του χρήστη Γιάννης Κατσούλας | 5 Μαρτίου 2026, 20:50
  • Σχόλιο του χρήστη 'Γιάννης Κατσούλας' | 5 Μαρτίου 2026, 20:39

    Επί του προτεινόμενου Άρθρου 84: Από το κατατεθέν νομοσχέδιο παραλείπεται ολοσχερώς η οποιαδήποτε ρύθμιση για την κατά προτεραιότητα παράταση απόσπασης των εκπαιδευτικών – πάντα υπό την προϋπόθεση ύπαρξης υπηρεσιακών αναγκών – οι οποίοι υπηρετούν την ελληνική εκπαίδευση στο εξωτερικό με συνεχείς αποσπάσεις για έξι και πλέον χρόνια και έχουν συνάψει γάμο ή σύμφωνο συμβίωσης με υπήκοο ή ομογενή/μόνιμο κάτοικο της χώρας απόσπασής των. Έτσι οι εκπαιδευτικοί αυτοί, παρόλο το αδιάλειπτο έργο που προσφέρουν με αφοσίωση στην ελληνόγλωσση εκπαίδευση του εξωτερικού μόνο με τις τακτικές πενιχρές αποδοχές τους στην Ελλάδα, τίθενται σε καθεστώς ομηρίας και μόνιμου άγχους για το εάν η οικογενειακή τους συνοχή θα διατηρηθεί ή θα διαρραγεί, παρότι οι υπηρεσιακές ανάγκες υφίστανται και μάλιστα σε ολοένα αυξανόμενους ρυθμούς. Το άρθρο 21 του Συντάγματος της χώρας μας επιτάσσει στο πρώτο του Άρθρο ότι «1. Η οικογένεια ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους, καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του Κράτους» Ακόμη και αν αγνοήσω το ότι το παρόν σχέδιο νόμου διόλου λαμβάνει υπόψη του τις διατάξεις του Άρθρου 26 – Μεταβατικές Διατάξεις του νόμου 4415/2016, αδυνατώ να καταλάβω πως το Ελληνικό Κράτος, μέσω του Υπουργείου Παιδείας, ακολουθεί το Σύνταγμα της Ελλάδος και προστατεύει την οικογένεια και το γάμο των συγκεκριμένων κρατικών λειτουργών με το να τις τέλειες προϋποθέσεις υψηλών πιθανοτήτων διάρρηξης των οικογενειακών τους δεσμών. Οι εκπαιδευτικοί αυτοί, παρόλες τις απελπιστικά χαμηλές αποδοχές τους σε σχέση με τους νεοαποσπασθέντες συναδέλφους τους και το γεγονός ότι τοποθετούνται κάθε χρονιά και σε διαφορετικό σχολείο (άρα μακριά από τον τόπο μόνιμης κατοικίας τους), θα δήλωναν έμπρακτα (αν τους δινόταν κατά προτεραιότητα η παράταση απόσπασής τους) την ακράδαντη θέλησή τους να εφαρμόσουν την ήδη μακρόχρονη πείρα τους προς όφελος των ελληνοπαίδων που φοιτούν στα σχολεία της αλλοδαπής, του Υπουργείου Παιδείας και, τέλος, των νεοαποσπασθέντων συναδέλφων τους, ενεργώντας συμβουλευτικά και υποστηρικτικά προς τους τελευταίους.