Αρχική Ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών, σύσταση νέας κατηγορίας θέσεων Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης …ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ’ Θέματα Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (άρθρα 79-85)Σχόλιο του χρήστη ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΑΥΡΑΓΑΝΗ | 8 Μαρτίου 2026, 16:35
|
Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Είναι αναγκαίο το υπό διαβούλευση σχέδιο νόμου να προβλέψει τα εξής: 1) Δυνατότητα απόσπασης εκπαιδευτικών ειδικής αγωγής στο εξωτερικό, καθώς οι ανάγκες των σχολικών μονάδων είναι ιδιαίτερα αυξημένες και χωρίς παράλληλη στήριξη η εκπαιδευτική διαδικασία δεν μπορεί να είναι ισότιμη και ουσιαστικά αποτελεσματική για όλους τους μαθητές. 2) Άρθρο 80: Οι εκπαιδευτικοί που ήδη διανύουν σήμερα το 3ο ή το 4ο έτος απόσπασης να λάβουν το ειδικό επιμίσθιο και κατά το 5ο έτος. Η παράλειψη μιας τέτοιας πρόβλεψης θα δημιουργούσε προφανή άνιση μεταχείριση σε βάρος εκπαιδευτικών που ήδη υπηρετούν στο εξωτερικό και έχουν οργανώσει τη ζωή τους, χωρίς να ευθύνονται για τη χρονική συγκυρία της νομοθετικής μεταβολής. Είναι, επομένως, ζήτημα δικαιοσύνης και ίσης αντιμετώπισης να υπάρξει ειδική πρόβλεψη, ώστε να μη βρεθούν αδικημένοι σε σχέση με όσους θα υπαχθούν στο νέο καθεστώς από την αρχή. 3) Άρθρο 84: Ως προς την επιλογή των Συντονιστών Εκπαίδευσης, δεν θα πρέπει να αποκλείονται όσοι έχουν υπηρετήσει ή υπηρετούν στο εξωτερικό, διότι η εμπειρία τους αποτελεί πολύτιμο ουσιαστικό προσόν, ιδιαίτερα σε σχολεία που λειτουργούν μέσα σε διαφορετικά εκπαιδευτικά συστήματα, όπως το γερμανικό. Η εμπειρία αυτή αποτελεί σαφές πλεονέκτημα και όχι λόγο αποκλεισμού, καθώς επιτρέπει άμεση και αποτελεσματική ανταπόκριση στις πραγματικές ανάγκες των σχολείων. Κάποιος χωρίς σχετική εμπειρία θα αναλώσει πολύτιμο χρόνο της θητείας του απλώς για να κατανοήσει όσα ένας έμπειρος εκπαιδευτικός ήδη γνωρίζει. 4) Είναι απολύτως αναγκαία η αύξηση του ειδικού επιμισθίου, το ύψος του οποίου διαμορφώθηκε σε συνθήκες οικονομικής κρίσης πριν από περίπου 15 χρόνια. Το κόστος διαβίωσης, οι στεγαστικές ανάγκες, οι μετακινήσεις και οι συνολικές οικονομικές υποχρεώσεις των εκπαιδευτικών έχουν μεταβληθεί σημαντικά, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Το ισχύον ποσό δεν επαρκεί για να καλύψει τις πραγματικές ανάγκες και δεν λειτουργεί ως ουσιαστικό κίνητρο για απόσπαση, ιδίως για εκπαιδευτικούς που θα διατηρούν οικογενειακές και οικονομικές υποχρεώσεις και στις δύο χώρες. Το επιμίσθιο πρέπει να ανταποκρίνεται στις πραγματικές σημερινές συνθήκες και να πάψει η στήριξη της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό να βασίζεται αποκλειστικά στην προσωπική υπέρβαση των αποσπασμένων εκπαιδευτικών.