Αρχική Ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών, σύσταση νέας κατηγορίας θέσεων Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης …ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ’ Θέματα Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (άρθρα 79-85)Σχόλιο του χρήστη Ομογενής Εκπαιδευτικός | 10 Μαρτίου 2026, 09:20
|
Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Σχόλιο στη Δημόσια Διαβούλευση επί του άρθρου 84 Αποσπάσεις εκπαιδευτικών στο εξωτερικό – Τροποποίηση παρ. 3 άρθρου 16 ν.4415/2016 Η προτεινόμενη τροποποίηση της παρ. 3 του άρθρου 16 του ν.4415/2016 κινείται προς θετική κατεύθυνση ως προς τη δυνατότητα παράτασης της απόσπασης με επιμίσθιο. Ωστόσο, στο ισχύον νομοθετικό πλαίσιο εξακολουθεί να υφίσταται ένα σημαντικό κενό που αφορά μια ειδική κατηγορία εκπαιδευτικών, η οποία φαίνεται να έχει παραλειφθεί κατά τη μετάβαση από το προηγούμενο θεσμικό πλαίσιο της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό στον ν.4415/2016. Συγκεκριμένα, δεν προβλέπεται πλέον ρητά η περίπτωση ομογενών εκπαιδευτικών που υπηρετούν ήδη σε Τμήματα Ελληνικής Γλώσσας (ΤΕΓ) ή σε άλλες σχολικές μονάδες της αλλοδαπής και διορίζονται ή είναι ήδη διορισμένοι στη δημόσια εκπαίδευση της ημεδαπής κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας τους σε αυτές. Στην προγενέστερη νομοθεσία για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό (ν.4027/2011) υπήρχε ρητή πρόβλεψη για τις περιπτώσεις αυτές. Προβλεπόταν ότι εκπαιδευτικοί που υπηρετούν σε σχολικές μονάδες της αλλοδαπής, των οποίων φορέας δεν είναι οι ελληνικές διπλωματικές ή προξενικές αρχές, και διορίζονται κατά τη διάρκεια του διδακτικού έτους στη δημόσια εκπαίδευση της Ελλάδας, μπορούν να ορκίζονται ενώπιον του συντονιστή εκπαίδευσης ή των ελληνικών διπλωματικών ή προξενικών αρχών και να αποσπώνται στη θέση που ήδη κατέχουν, με δυνατότητα παράτασης της απόσπασης χωρίς καταβολή τακτικών αποδοχών από την Ελλάδα και χωρίς ειδικό επιμίσθιο. Στο ισχύον πλαίσιο του ν.4415/2016, το άρθρο 19 αναφέρεται μόνο στη δυνατότητα ορκωμοσίας των εκπαιδευτικών αυτών στο εξωτερικό, χωρίς όμως να προβλέπεται η δυνατότητα απόσπασής τους στη θέση που ήδη κατέχουν. Έτσι δημιουργείται ένα εμφανές νομοθετικό κενό. Το ζήτημα αφορά κυρίως ομογενείς εκπαιδευτικούς που υπηρετούν σε ΤΕΓ ή σε σχολικές μονάδες ενταγμένες στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας υποδοχής, ιδιαίτερα σε χώρες όπως η Γερμανία, όπου η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας οργανώνεται σε συνεργασία με τα κρατίδια ή άλλες τοπικές αρχές. Σε πολλές περιπτώσεις οι θέσεις αυτές είναι προσωποπαγείς, δηλαδή συνδέονται με τον συγκεκριμένο εκπαιδευτικό που υπηρετεί σε αυτές και χρηματοδοτούνται από τοπικές αρχές της χώρας υποδοχής. Εάν ένας τέτοιος εκπαιδευτικός, ο οποίος υπηρετεί ήδη σε τέτοια θέση και αμείβεται από τοπική αρχή, υποχρεωθεί να επιστρέψει στην Ελλάδα για να μην χάσει την οργανική του θέση: η θέση αυτή συχνά παύει να υφίσταται ή μετατρέπεται, οι τοπικοί φορείς ή σύλλογοι προχωρούν σε επίσημη αναγνώριση Τμημάτων Ελληνικής Γλώσσας (ΤΕΓ), και τελικά το ελληνικό δημόσιο καλείται να καλύψει τη θέση με απόσπαση άλλου εκπαιδευτικού από την Ελλάδα. Η κατάσταση αυτή δημιουργεί ένα προφανές διοικητικό και δημοσιονομικό παράδοξο. Ενώ ο ήδη υπηρετών εκπαιδευτικός θα μπορούσε να συνεχίσει να υπηρετεί στη θέση του μέσω απόσπασης χωρίς τακτικές αποδοχές από το ελληνικό δημόσιο και χωρίς επιμίσθιο, αφού η μισθοδοσία του καταβάλλεται από τις τοπικές αρχές της χώρας υποδοχής, η επιστροφή του στην Ελλάδα οδηγεί τελικά στο να αποσπαστεί άλλος εκπαιδευτικός από την Ελλάδα, ο οποίος λαμβάνει: τακτικές αποδοχές από το ελληνικό δημόσιο και ειδικό επιμίσθιο εξωτερικού. Με άλλα λόγια, μια θέση που κόστιζε μηδενικά (0) ευρώ στο ελληνικό δημόσιο, μετατρέπεται σε θέση με πλήρη δημοσιονομική επιβάρυνση. Παράλληλα χάνεται η συνέχεια της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στις συγκεκριμένες δομές, καθώς ο ήδη υπηρετών εκπαιδευτικός διαθέτει εμπειρία στο τοπικό εκπαιδευτικό σύστημα και γνώση των ιδιαίτερων συνθηκών λειτουργίας των σχολικών μονάδων. Για τους λόγους αυτούς είναι σκόπιμο να συμπληρωθεί το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, ώστε να αποκατασταθεί η δυνατότητα απόσπασης της κατηγορίας αυτής εκπαιδευτικών, χωρίς οικονομική επιβάρυνση του ελληνικού δημοσίου και με στόχο τη διατήρηση υφιστάμενων δομών ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό. Προτεινόμενη νομοθετική προσθήκη «Κατ’ εξαίρεση, είναι δυνατή η απόσπαση εκπαιδευτικών χωρίς καταβολή τακτικών αποδοχών από το Ελληνικό Δημόσιο και χωρίς ειδικό επιμίσθιο, όταν οι εκπαιδευτικοί υπηρετούν ήδη σε Τμήματα Ελληνικής Γλώσσας (ΤΕΓ) ή σε άλλες σχολικές μονάδες της αλλοδαπής, ενταγμένες ή μη στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας υποδοχής, και η μισθοδοσία τους καταβάλλεται από τοπικούς φορείς ή αρχές της χώρας υποδοχής, σε περίπτωση που οι εκπαιδευτικοί αυτοί είναι διορισμένοι εκπαιδευτικοί στη δημόσια εκπαίδευση της ημεδαπής. Η απόσπαση αυτή δύναται να χορηγείται και σε εκπαιδευτικούς οι οποίοι διορίζονται στη δημόσια εκπαίδευση της ημεδαπής κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας τους στις ανωτέρω σχολικές μονάδες, καθώς και σε εκπαιδευτικούς που έχουν διοριστεί στο παρελθόν και τελούν σε καθεστώς άδειας άνευ αποδοχών, χωρίς να υφίσταται υποχρέωση προηγούμενης υπηρεσίας στην οργανική τους θέση στην Ελλάδα και χωρίς να προαπαιτείται η πενταετής υπηρεσία στην Ελλάδα προκειμένου να αποκτήσουν δικαίωμα απόσπασης στο εξωτερικό. Στις περιπτώσεις αυτές οι εκπαιδευτικοί δύνανται να ορκίζονται ενώπιον του οικείου Συντονιστή Εκπαίδευσης ή των ελληνικών διπλωματικών ή προξενικών αρχών και να αποσπώνται στη θέση που κατέχουν μέχρι τη λήξη του σχολικού έτους της χώρας υποδοχής. Η απόσπαση μπορεί να παρατείνεται ύστερα από αίτηση του εκπαιδευτικού και εισήγηση του οικείου Συντονιστή Εκπαίδευσης σχετικά με τις ανάγκες της υπηρεσίας και την καταλληλότητα του εκπαιδευτικού, για δύο (2) έτη κάθε φορά. Η απόσπαση και οι παρατάσεις της πραγματοποιούνται χωρίς καταβολή τακτικών αποδοχών από το Ελληνικό Δημόσιο και χωρίς ειδικό επιμίσθιο..»