Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης»ΜΕΡΟΣ Β’ ΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ (άρθρα 184-291)Σχόλιο του χρήστη Τσερανίδης Νεκτάριος | 22 Μαΐου 2026, 11:33
  • Σχόλιο του χρήστη 'Τσερανίδης Νεκτάριος' | 22 Μαΐου 2026, 11:33

    Παρατηρήσεις και Προτάσεις επί των διατάξεων του Κεφαλαίου Ι’ (Άρθρα 250-280) και συναφών άρθρων του σχεδίου νόμου «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης» – Κίνδυνοι πλήρους απώλειας της επιχειρησιακής ευελιξίας, μισθολογικών στρεβλώσεων και δημοσιονομικής εμπλοκής των Δ.Ε.Υ.Α. Οι Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης και Αποχέτευσης (Δ.Ε.Υ.Α.) θεσπίστηκαν με τον ν. 1069/1980 ως Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.) κοινωφελούς, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα (p. 11). Ο νομοθέτης επέλεξε αυτή τη μορφή ακριβώς για να διαθέτουν την ευελιξία της ιδιωτικής οικονομίας στην καθημερινή τους λειτουργία, τη διαχείριση των δικτύων, την άμεση αποκατάσταση βλαβών και την εκτέλεση κρίσιμων υποδομών ζωτικής σημασίας για τις τοπικές κοινωνίες. Το υπό διαβούλευση σχέδιο νόμου, παρά τη διατήρηση της νομικής μορφής του Ν.Π.Ι.Δ. (Άρθρο 250) (p. 11), εισάγει ρυθμίσεις που επιφέρουν μια βίαιη και οριζόντια δημοσιονομική και διοικητική εξομοίωση των Δ.Ε.Υ.Α. με τους στενούς φορείς της Γενικής Κυβέρνησης. Το αποτέλεσμα θα είναι η δημιουργία ενός άκαμπτου, γραφειοκρατικού μηχανισμού, η πλήρης απώλεια της επιχειρησιακής ευελιξίας, η εμφάνιση σοβαρών μισθολογικών/διοικητικών στρεβλώσεων και, τελικά, η αδυναμία άμεσης ανταπόκρισης στις ανάγκες των πολιτών. Με το παρόν ενιαίο υπόμνημα τεκμηριώνονται οι βασικοί άξονες κινδύνου και κατατίθενται συγκεκριμένες, δομημένες προτάσεις τροποποίησης. ΑΞΟΝΑΣ 1: Απόρριψη της Εφαρμογής του Δημόσιου Λογιστικού Πλαισίου της Γενικής Κυβέρνησης (Άρθρο 269) Τεκμηρίωση Κινδύνου Η υποχρεωτική εφαρμογή προϋπολογισμού εσόδων και εξόδων κατά τον τύπο της υπό στοιχεία 2/45253/ΔΠΓΚ/26.6.2025 απόφασης του Υφυπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών (Σχέδιο λογαριασμών Λογιστικού Πλαισίου Γενικής Κυβέρνησης) στερείται νομικής και επιχειρησιακής βάσης. Οι Δ.Ε.Υ.Α. δεν ανήκουν στους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης. Η επιβολή μιας τέτοιας ταξινόμησης: • Καταργεί την ιδιωτικοοικονομική λειτουργία και τη δυνατότητα σύνταξης προϋπολογισμών με κριτήρια κόστους-οφέλους και αποδοτικότητας. • Εγκλωβίζει τις επιχειρήσεις στις αγκυλώσεις του δημόσιου λογιστικού, καθιστώντας κάθε αναμόρφωση ή εγγραφή πίστωσης μια χρονοβόρα διαδικασία, ασύμβατη με τον χαρακτήρα μιας τεχνικής επιχείρησης κοινής ωφέλειας. Πρόταση / Αίτημα Να απαλειφθεί πλήρως η παραπομπή στην απόφαση 2/45253/ΔΠΓΚ/2025 (Άρθρο 269) (p. 12). Οι Δ.Ε.Υ.Α. πρέπει να συνεχίσουν να καταρτίζουν τους προϋπολογισμούς και τις χρηματοοικονομικές τους καταστάσεις αποκλειστικά με βάση τα Ελληνικά Λογιστικά Πρότυπα (Ε.Λ.Π.), διατηρώντας τον διπλογραφικό χαρακτήρα και την ευελιξία που απαιτεί η αγορά και η διαχείριση βιομηχανικών/τεχνικών έργων. ΑΞΟΝΑΣ 2: Άρση της Γραφειοκρατικής Εμπλοκής στις Δημοσιονομικές Διαδικασίες & Συμβάσεις (Άρθρα 255, 256, 269) Τεκμηρίωση Κινδύνου Το νομοσχέδιο εισάγει μια εξαιρετικά περίπλοκη, διπλή διαδικασία για την έγκριση δαπανών και τη σύναψη συμβάσεων άνω των 20.000 ευρώ, η οποία έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με τις λειτουργίες του ν. 4412/2016 και τις αναρτήσεις στο ΚΗΜΔΗΣ: 1. Ο Γενικός Διευθυντής ορίζεται γενικά ως ο «διατάκτης των δαπανών» (Άρθρο 256) (p. 11). 2. Το Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.) ορίζεται ως η «αναθέτουσα αρχή» για δαπάνες άνω των 20.000 ευρώ και ως «προϊσταμένη αρχή» κατά το στάδιο εκτέλεσης (Άρθρο 255) (p. 11). 3. Η Οικονομική Υπηρεσία υποχρεούται να εκδίδει βεβαίωση πριν από την έκδοση Απόφασης Ανάληψης Υποχρέωσης (ΑΑΥ), η οποία πρέπει να προηγείται της διακήρυξης (Άρθρο 269) (p. 12). Αυτό το σχήμα δημιουργεί διοικητικό αδιέξοδο. Για μια σύμβαση άνω των 20.000 ευρώ, απαιτείται απόφαση σκοπιμότητας από το Δ.Σ. (ως Αναθέτουσα Αρχή) (p. 11), αλλά η ΑΑΥ πρέπει να υπογραφεί από τον Γενικό Διευθυντή (ως Διατάκτη) (p. 11). Η ανάγκη για διαδοχικές αποφάσεις δύο διαφορετικών οργάνων για την ίδια δαπάνη θα προκαλέσει «έμφραγμα» στις αναρτήσεις του ΚΗΜΔΗΣ και θα καθυστερήσει δραματικά την προμήθεια υλικών ή την ανάθεση επειγόντων έργων. Πρόταση / Αίτημα Να αποσαφηνιστεί πλήρως το πεδίο αρμοδιοτήτων. Προτείνεται ο Γενικός Διευθυντής να έχει την πλήρη αρμοδιότητα έγκρισης των πρωτογενών αιτημάτων, της έκδοσης ΑΑΥ και της υπογραφής συμβάσεων για ποσά έως το εκάστοτε όριο του νόμου για την απευθείας ανάθεση (ή έως 60.000 ευρώ), ώστε να διασφαλίζεται η καθημερινή λειτουργία της επιχείρησης. Για ποσά άνω αυτού του ορίου, το Δ.Σ. να ενεργεί ως το μοναδικό αποφασιστικό όργανο (τόσο για τη σκοπιμότητα όσο και για την ανάληψη υποχρέωσης), με τον Γενικό Διευθυντή να εκτελεί την απόφαση, αποφεύγοντας τη διπλή εμπλοκή «Διατάκτη» και «Αναθέτουσας Αρχής». ΑΞΟΝΑΣ 3: Επαναφορά Ευελιξίας στους Διακανονισμούς Οφειλετών (Άρθρο 272) Τεκμηρίωση Κινδύνου Το Άρθρο 272 εισάγει ένα απολύτως άκαμπτο, οριζόντιο πλαίσιο ρυθμίσεων (έως 60 δόσεις, με το επιτόκιο του δημοσίου) (p. 12), αφαιρώντας από τα Δ.Σ. των Δ.Ε.Υ.Α. τη δυνατότητα να ασκούν αυτόνομη εισπρακτική και κοινωνική πολιτική. • Απώλεια Προκαταβολής: Πολλές Δ.Ε.Υ.Α. εφάρμοζαν επιτυχώς στους Κανονισμούς τους την υποχρέωση καταβολής προκαταβολής (π.χ. 20%) για την ενεργοποίηση της ρύθμισης. Αυτό εξασφάλιζε άμεση ρευστότητα και απέτρεπε στρατηγικούς κακοπληρωτές. Με τη στάνταρ διαδικασία του νομοσχεδίου, η δυνατότητα αυτή εξαλείφεται, καθώς οποιαδήποτε επιπλέον απαίτηση θα κριθεί εκτός νόμου. • Αύξηση Ακαμψίας: Η αυστηρή διάταξη για αυτόματη απώλεια της ρύθμισης σε περίπτωση μη καταβολής 2 δόσεων ή 2 τρέχοντων λογαριασμών, σε συνδυασμό με την υποχρεωτική αποστολή της οφειλής στην Α.Α.Δ.Ε. (p. 12), μετατρέπει τις Δ.Ε.Υ.Α. σε έναν άκαμπτο φοροεισπρακτικό μηχανισμό, καταστρέφοντας τη σχέση εμπιστοσύνης με την τοπική κοινωνία. Πρόταση / Αίτημα Να προστεθεί ρητή εξουσιοδοτική διάταξη στο Άρθρο 272 (p. 12), η οποία θα επιτρέπει στο Δ.Σ. της κάθε Δ.Ε.Υ.Α. να εξειδικεύει τους όρους των ρυθμίσεων μέσω του Κανονισμού Λειτουργίας και Διαχείρισης (του Άρθρου 258) (p. 12). Πρέπει να δίνεται η δυνατότητα στο Δ.Σ. να ορίζει ποσοστό υποχρεωτικής προκαταβολής, να μεταβάλλει τον αριθμό των δόσεων ανάλογα με το προφίλ του οφειλέτη ή να παρέχει επιπλέον διευκολύνσεις σε ειδικές κοινωνικές ομάδες πέραν των στενών κριτηρίων του «ευάλωτου» (Άρθρο 266) (p. 12). ΑΞΟΝΑΣ 4: Θεσμικό Κενό και Απομείωση των Συλλογικών Οργάνων – Αποζημιώσεις Προέδρου, Μελών Δ.Σ. και Γραμματέα (Άρθρο 299) Τεκμηρίωση Κινδύνου Στο υπό εξέταση Κεφάλαιο Ι’ (Άρθρα 250-280) δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για την αποζημίωση του Προέδρου, των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου και του Γραμματέα του Δ.Σ. (pp. 11-12). Η σχετική διάταξη εντοπίζεται διάσπαρτη στο Άρθρο 299 (Βιβλίο Δεύτερο, Μέρος Γ’) (p. 13), η οποία όμως παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα: • Πρόεδρος και Μέλη Δ.Σ.: Η μεταφορά της ρύθμισης σε ένα οριζόντιο άρθρο για όλα τα νομικά πρόσωπα των Ο.Τ.Α. αποστερεί από τη Δ.Ε.Υ.Α. τη δυνατότητα να συνδέει την αποζημίωση των μελών του Δ.Σ. με τον ειδικό βιομηχανικό, τεχνικό και κοινοφελή χαρακτήρα της επιχείρησης (p. 13). • Γραμματέας Δ.Σ.: Ενώ το Άρθρο 299 αναφέρεται σε αποζημιώσεις μελών, παραλείπει πλήρως οποιαδήποτε αναφορά στην αποζημίωση του Γραμματέα του Δ.Σ. (υπαλλήλου που εκτελεί τη διοικητική υποστήριξη και σύνταξη πρακτικών) (p. 13). Η παράλειψη αυτή, σε συνδυασμό με την τεράστια αστική και πειθαρχική ευθύνη που εισάγει ο νέος Κώδικας, θα οδηγήσει σε αδυναμία συγκρότησης και λειτουργίας των Δ.Σ. λόγω άρνησης ανάληψης καθηκόντων. Πρόταση / Αίτημα Να συμπεριληφθεί ρητή διάταξη εντός του Άρθρου 254 (p. 11) ή του Άρθρου 299 (p. 13), η οποία θα ορίζει ότι: «Με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Δ.Ε.Υ.Α., εγκρινόμενη από το Δημοτικό Συμβούλιο, καθορίζεται η αποζημίωση του Προέδρου, του Αντιπροέδρου, των μελών του Δ.Σ., καθώς και του εκτελούντος χρέη Γραμματέα του Διοικητικού Συμβουλίου (υπαλλήλου της επιχείρησης), η οποία βαρύνει αποκλειστικά τον προϋπολογισμό της Δ.Ε.Υ.Α.». ή να μείνει η διάταξη ως έχει στο Ν.1069/1980. ΑΞΟΝΑΣ 5: Μισθολογικές Στρεβλώσεις και Εξαίρεση Διευθυντών από το Ενιαίο Μισθολόγιο (Άρθρο 256) Τεκμηρίωση Κινδύνου Το νομοσχέδιο εισάγει μια αξιοσημείωτη αντίφαση: ενώ εξομοιώνει δημοσιονομικά πλήρως τις Δ.Ε.Υ.Α. με το δημόσιο (Παρατηρητήριο, δημόσιο λογιστικό), ορίζει μια στάνταρ, σταθερή αμοιβή για τους Διευθυντές των υπηρεσιών, εξαιρώντας τους από το πλαίσιο του Ενιαίου Μισθολογίου (Άρθρο 256) (p. 11). Αυτό δημιουργεί τις εξής στρεβλώσεις: • Ακυρώνει την ιεραρχική κλιμάκωση. Είναι ορατός ο κίνδυνος ένας έμπειρος Προϊστάμενος Τμήματος με πολλά έτη υπηρεσίας και οικογενειακά επιδόματα (βάσει ενιαίου μισθολογίου) να αμείβεται περισσότερο από τον Διευθυντή της Υπηρεσίας του, ο οποίος επωμίζεται όλο το βάρος των ευθυνών. • Αφαιρεί κάθε κίνητρο εξέλιξης από το εσωτερικό επιστημονικό προσωπικό της Δ.Ε.Υ.Α., καθώς η ανάληψη θέσης ευθύνης δεν θα συνδέεται με τη μισθολογική ωρίμανση και τα πραγματικά προσόντα (μεταπτυχιακά, χρόνια προϋπηρεσίας), αλλά με μια οριζόντια, άκαμπτη αμοιβή. Πρόταση / Αίτημα Οι αμοιβές των Διευθυντών των Δ.Ε.Υ.Α. να παραμείνουν συνδεδεμένες με το Ενιαίο Μισθολόγιο (ν. 4354/2015). Να προβλεφθεί ένα αναλογικό, αυξημένο επίδομα θέσης ευθύνης που να ανταποκρίνεται στο μέγεθος της κάθε Δ.Ε.Υ.Α. (π.χ. βάσει πληθυσμιακών κριτηρίων ή αριθμού υδρομέτρων), ώστε να διασφαλίζεται η εσωτερική μισθολογική δικαιοσύνη. ΑΞΟΝΑΣ 6: Ασφυκτικά και Μη Ρεαλιστικά Χρονικά Περιθώρια Εγκρίσεων (Άρθρο 269 / 270) Τεκμηρίωση Κινδύνου Το νομοσχέδιο ορίζει ότι το Δ.Σ. της Δ.Ε.Υ.Α. πρέπει υποχρεωτικά να εγκρίνει: • Τον Προϋπολογισμό του επόμενου έτους το αργότερο έως τον Σεπτέμβριο (Άρθρο 269) (p. 12). • Τις Χρηματοοικονομικές Καταστάσεις (Ισολογισμό) του προηγούμενου έτους το αργότερο έως τον Μάρτιο (Άρθρο 270) (p. 12). Τα περιθώρια αυτά κρίνονται τελείως ανεδάφικα για μια βιομηχανική/τεχνική επιχείρηση: 1. Για τον Προϋπολογισμό (Σεπτέμβριος): Με δεδομένο ότι οι Δ.Ε.Υ.Α. εξαρτώνται άμεσα από την κοστολόγηση του νερού (έλεγχος Ρ.Α.Α.Ε.Υ.) και τις διακυμάνσεις του ενεργειακού κόστους, η σύνταξη προϋπολογισμού τον Σεπτέμβριο στερείται πραγματικών δεδομένων για το τελευταίο τρίμηνο του έτους (p. 12). Αυτό θα οδηγήσει σε «τυφλές» εγγραφές και σωρεία αναμορφώσεων (p. 12). 2. Για τις Χρηματοοικονομικές Καταστάσεις (Μάρτιος): Η υποχρέωση κλεισίματος ισολογισμού τον Μάρτιο είναι τεχνικά αδύνατη (p. 12). Οι Δ.Ε.Υ.Α. εκδίδουν λογαριασμούς ανά δίμηνο ή τρίμηνο. Τα έσοδα του τελευταίου τριμήνου του έτους (που καταμετρώνται και τιμολογούνται τον Ιανουάριο ή Φεβρουάριο) δεν μπορούν να λογιστικοποιηθούν, να ελεγχθούν από ορκωτούς λογιστές και να εγκριθούν από το Δ.Σ. μέσα σε μόλις ένα μήνα. Ακόμα και οι εμπορικές εταιρείες του ιδιωτικού τομέα έχουν εκ του νόμου περιθώριο έως τον Σεπτέμβριο του επόμενου έτους. Πρόταση / Αίτημα Να μετατεθούν οι προθεσμίες σε ρεαλιστικά επίπεδα, εναρμονισμένα με την επιχειρηματική πραγματικότητα. Συγκεκριμένα: • Η έγκριση του Προϋπολογισμού από το Δ.Σ. να πραγματοποιείται έως τις 30 Νοεμβρίου (p. 12). • Η έγκριση των Χρηματοοικονομικών Καταστάσεων από το Δ.Σ. να πραγματοποιείται έως τις 30 Ιουνίου του επόμενου έτους (p. 12), ώστε να υπάρχει επαρκής χρόνος για την έκδοση των εκκαθαριστικών λογαριασμών και τον έλεγχο από τους Ορκωτούς Ελεγκτές Λογιστές. ΑΞΟΝΑΣ 7: Πρόσθετα Σημεία προς Τροποποίηση (Διαπιστώσεις Διοικητικής Ακαμψίας) 1. Περιορισμός του Δ.Σ. σε Δικαστικούς / Εξώδικους Συμβιβασμούς (Άρθρο 255, παρ. 2κ) • Το πρόβλημα: Ορίζεται ότι η έλλειψη γνωμοδότησης δικηγόρου συνεπάγεται την ακυρότητα της απόφασης του Δ.Σ. για οποιονδήποτε συμβιβασμό ή δικαστική ενέργεια (p. 11). Αυτό αφαιρεί το δικαίωμα της επιχειρηματικής κρίσης από το κυρίαρχο όργανο (Δ.Σ.) και μεταφέρει την ευθύνη στους νομικούς συμβούλους, προκαλώντας αχρείαστη ακαμψία σε απλές, καθημερινές εξώδικες επιλύσεις διαφορών. • Πρόταση: Η γνωμοδότηση του δικηγόρου να αποτελεί υποστηρικτικό στοιχείο και όχι όρο εγκυρότητας της απόφασης του Δ.Σ. (p. 11). 2. Υπερβολική Εμπλοκή του «Παρατηρητηρίου Οικονομικής Αυτοτέλειας των Ο.Τ.Α.» (Άρθρο 269, παρ. 3) • Το πρόβλημα: Η υποχρέωση υποβολής του σχεδίου προϋπολογισμού στο Παρατηρητήριο προκειμένου αυτό να παρέχει «γνώμη» με συγκεκριμένα ποσά εγγραφής για να καταστεί ο προϋπολογισμός «ρεαλιστικός», συνιστά ευθεία παρέμβαση στην αυτοτέλεια της επιχείρησης (p. 12). Οι Δ.Ε.Υ.Α., ως ανταποδοτικές επιχειρήσεις που ζουν από τα έσοδα των τιμολογίων τους και όχι από κρατικές επιχορηγήσεις, δεν μπορούν να ελέγχονται με τα ίδια κριτήρια που ελέγχονται οι Δήμοι (p. 12). • Πρόταση: Η γνώμη του Παρατηρητηρίου να έχει αποκλειστικά συμβουλευτικό χαρακτήρα και να μην αποτελεί δεσμευτικό προαπαιτούμενο για την ψήφιση του προϋπολογισμού από το Δ.Σ. (p. 12). ΑΞΟΝΑΣ 8: Ανεπαρκές και Ανεδάφικο Πλαίσιο Μεταβατικών Διατάξεων για την Αναμόρφωση των Οργανισμών Εσωτερικής Υπηρεσίας (Ο.Ε.Υ.) των Δ.Ε.Υ.Α. (Άρθρο 287 σε συνδυασμό με το Άρθρο 257) Τεκμηρίωση Κινδύνου Οι μεταβατικές διατάξεις του Άρθρου 287 αναφορικά με την υποχρέωση άμεσης εναρμόνισης και αναμόρφωσης των Οργανισμών Εσωτερικής Υπηρεσίας (Ο.Ε.Υ.) των Δ.Ε.Υ.Α. βάσει του Άρθρου 257, στερούνται διοικητικού ρεαλισμού. Η βίαιη επιβολή σύντομων χρονικών ορίων για την τροποποίηση των Ο.Ε.Υ. θα επιφέρει πλήρη διοικητική παράλυση για τους εξής λόγους: • Πολυπλοκότητα Διαδικασίας: Η σύνταξη και έγκριση ενός νέου Ο.Ε.Υ. δεν αποτελεί μια απλή εσωτερική πράξη της επιχείρησης. Απαιτεί διαδοχικές αποφάσεις του Δ.Σ. της Δ.Ε.Υ.Α., έγκριση από το οικείο Δημοτικό Συμβούλιο, εξαντλητικό έλεγχο νομιμότητας από την αρμόδια Αποκεντρωμένη Διοίκηση και, τελικά, δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (Φ.Ε.Κ.). Οι διαδικασίες αυτές, με βάση την τρέχουσα υποστελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους, απαιτούν αποδεδειγμένα πολλούς μήνες ή και έτη. • Παγώρισμα Υπηρεσιακών Μεταβολών: Εάν η ορισθείσα μεταβατική προθεσμία παρέλθει άπρακτη χωρίς να έχει δημοσιευθεί το σχετικό Φ.Ε.Κ. (ακόμα και χωρίς υπαιτιότητα της Δ.Ε.Υ.Α., αλλά λόγω καθυστερήσεων της διοίκησης), η επιχείρηση θα βρεθεί σε νομικό κενό. Αυτό θα οδηγήσει σε άμεσο «πάγωμα» των προσλήψεων, αδυναμία προκήρυξης θέσεων ευθύνης (Διευθυντών/Προϊσταμένων) και πλήρη εμπλοκή στις υπηρεσιακές μεταβολές και προαγωγές του υφιστάμενου προσωπικού. • Σύνδεση με την Υποχρεωτική Επέκταση: Ο Ο.Ε.Υ. είναι αδύνατον να αναδιαρθρωθεί ορθά αν προηγουμένως δεν έχει αποτυπωθεί το νέο οργανικό status, το οποίο αλλάζει ριζικά λόγω της υποχρεωτικής επέκτασης της εδαφικής αρμοδιότητας της επιχείρησης (Άρθρο 252) και της συνακόλουθης μεταφοράς προσωπικού από τις υπηρεσίες των Δήμων. Πρόταση / Αίτημα Να προβλεφθεί ρητά στις μεταβατικές διατάξεις του Άρθρου 287, αποκλειστική προθεσμία τουλάχιστον δώδεκα (12) μηνών από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου για την υποβολή των σχεδίων των νέων Ο.Ε.Υ. προς έγκριση. Παράλληλα, να οριστεί ρητά ότι: «Μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας έγκρισης και τη δημοσίευση των νέων Οργανισμών Εσωτερικής Υπηρεσίας στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, οι υφιστάμενοι Ο.Ε.Υ. των Δ.Ε.Υ.Α. παραμένουν σε πλήρη ισχύ, προκειμένου να διασφαλίζεται η συνέχεια της διοικητικής λειτουργίας, οι πάσης φύσης υπηρεσιακές μεταβολές του προσωπικού, καθώς και η απρόσκοπτη εξέλιξη των διαδικασιών πρόσληψης τακτικού και εκτάκτου προσωπικού» ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Το παρόν σχέδιο νόμου, στην προσπάθειά του να εισάγει μηχανισμούς ελέγχου, επιλέγει τον δρόμο της πλήρους γραφειοκρατικοποίησης και της διοικητικής παράλυσης. Αν ψηφιστούν οι διατάξεις ως έχουν, οι Δ.Ε.Υ.Α. θα χάσουν την ικανότητα να λειτουργούν ως ευέλικτες επιχειρήσεις, αφήνοντας απλήρωτους τους Γραμματείς των Δ.Σ., στερώντας κίνητρα από τους Διευθυντές, στερώντας εισπρακτικά εργαλεία (προκαταβολές) και θέτοντας τις επιχειρήσεις αυτόματα σε κατάσταση «παρανομίας» λόγω μη ρεαλιστικών προθεσμιών. Ζητούμε την επανεξέταση των ανωτέρω άρθρων, την απαλοιφή του δημόσιου λογιστικού σχεδίου λογαριασμών, την ξεκάθαρη κατανομή των αρμοδιοτήτων στο ΚΗΜΔΗΣ, τη μετάθεση των προθεσμιών εγκρίσεων και την επαναφορά της εξουσιοδότησης στα Δ.Σ. για τη διαμόρφωση της εισπρακτικής και κοινωνικής τους πολιτικής.