Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης»ΜΕΡΟΣ Β΄ ΕΚΛΟΓΗ ΑΙΡΕΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ, ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΔΗΜΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΝ ΕΝΔΟΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗΣ (άρθρα 29-87)Σχόλιο του χρήστη ΒασΙλειος Γ. | 23 Μαΐου 2026, 20:02
  • Σχόλιο του χρήστη 'ΒασΙλειος Γ.' | 23 Μαΐου 2026, 20:02

    Στο υπό διαβούλευση σχέδιο νόμου για τον νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης απουσιάζει μια ουσιαστική μεταρρύθμιση που αφορά την πραγματική αυτονομία των Τοπικών Κοινοτήτων και των Προέδρων τους. Σήμερα, οι Πρόεδροι των Κοινοτήτων είναι στην πράξη πολιτικά εξαρτημένοι από τον εκάστοτε Δήμαρχο, καθώς η εκλογή τους συνδέεται άμεσα με το ψηφοδέλτιο του υποψηφίου δημάρχου. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι τοπικές κοινωνίες δεν εκπροσωπούνται ανεξάρτητα, αλλά μέσα από ένα σύστημα πολιτικής εξάρτησης και κομματικής πειθαρχίας. Ένας Πρόεδρος που διαφωνεί ή διεκδικεί δυναμικά για την κοινότητά του κινδυνεύει να αποκλειστεί πολιτικά ή να στερηθεί έργα και χρηματοδοτήσεις. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να θεσπιστεί η δυνατότητα ανεξάρτητου και ξεχωριστού ψηφοδελτίου για τις Τοπικές Κοινότητες, χωρίς υποχρεωτική σύνδεση με τον υποψήφιο Δήμαρχο. Οι πολίτες κάθε χωριού ή κοινότητας πρέπει να μπορούν να εκλέγουν ελεύθερα τον εκπρόσωπό τους με αποκλειστικό κριτήριο την προσφορά και την ικανότητά του να υπηρετήσει τον τόπο τους και όχι τις πολιτικές ισορροπίες του κεντρικού δήμου. Παράλληλα, είναι απολύτως αναγκαίο να προβλεφθεί θεσμοθετημένος και δεσμευτικός προϋπολογισμός για κάθε Κοινότητα, ο οποίος να καθορίζεται με αντικειμενικά κριτήρια, όπως: ο μόνιμος πληθυσμός, η γεωγραφική έκταση, οι ανάγκες υποδομών, τα έσοδα που εισφέρει η κοινότητα στον δήμο, και τα συνολικά δημοτικά έσοδα που προέρχονται από την περιοχή της. Σήμερα, οι περισσότερες κοινότητες και τα χωριά της χώρας μαραζώνουν, γιατί μετά τις συνεχείς μεταρρυθμίσεις αφαιρέθηκαν ουσιαστικά όλες οι αρμοδιότητες και οι πόροι από τα τοπικά συμβούλια και τους προέδρους. Οι κοινότητες δεν μπορούν να υλοποιήσουν ούτε τα αυτονόητα, χωρίς την έγκριση και τη διάθεση του Δημάρχου. Αυτό έχει οδηγήσει σε ένα έντονα συγκεντρωτικό μοντέλο διοίκησης, όπου σχεδόν όλα τα έργα και οι παρεμβάσεις κατευθύνονται κυρίως προς την έδρα του δήμου και τις περιοχές “βιτρίνας”, ενώ τα χωριά εγκαταλείπονται. Δυστυχώς, στην πράξη παρατηρείται συχνά το φαινόμενο οι χρηματοδοτήσεις και τα έργα να κατανέμονται όχι με βάση τις πραγματικές ανάγκες, αλλά ανάλογα με τις πολιτικές σχέσεις κάθε κοινότητας με τη δημοτική αρχή ή με την εκλογική επιρροή που διαθέτει. Έτσι δημιουργείται ένα καθεστώς πολιτικής εξάρτησης, όπου τόσο οι Πρόεδροι όσο και οι τοπικές κοινωνίες πιέζονται να ευθυγραμμίζονται με τον Δήμαρχο για να μπορέσουν να διεκδικήσουν τα αυτονόητα για τον τόπο τους. Η αποκέντρωση δεν μπορεί να υπάρχει μόνο ως σύνθημα. Χωρίς οικονομική αυτοτέλεια, θεσμική ανεξαρτησία και ουσιαστικές αρμοδιότητες στις Τοπικές Κοινότητες, η ελληνική περιφέρεια θα συνεχίσει να ερημώνει και τα χωριά να υποβαθμίζονται. Ο νέος Κώδικας πρέπει να δώσει πραγματική δύναμη στις κοινότητες και στους πολίτες τους, διαφορετικά θα αποτελεί απλώς μία ακόμη διοικητική αναδιάρθρωση χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα στην καθημερινότητα της ελληνικής υπαίθρου.