• Σχόλιο του χρήστη 'Αγλαΐα Γεντέκου' | 27 Μαΐου 2026, 17:19

    Με την παρούσα εκφράζω την κατηγορηματική αντίθεσή μου στις διατάξεις των άρθρων 392 έως 396 του υπό διαβούλευση Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης περί επιβολής του νέου «Τέλους Τοπικής Ανάπτυξης (Τ.Τ.Α.)». Το προτεινόμενο σύστημα δεν δημιουργεί απλώς έναν νέο τρόπο χρηματοδότησης των δήμων. Δημιουργεί έναν εξαιρετικά επικίνδυνο μηχανισμό ανεξέλεγκτης επιβάρυνσης της ακίνητης περιουσίας, χωρίς ουσιαστικές ασφαλιστικές δικλείδες απέναντι σε καταχρηστικές ή υπερβολικές αποφάσεις δημοτικών αρχών. Και δυστυχώς δεν πρόκειται για θεωρητικό κίνδυνο. Υπάρχουν ήδη δήμοι που λειτουργούν ως ζωντανό παράδειγμα του τι θα ακολουθήσει αν δοθούν ακόμη περισσότερες δυνατότητες επιβολής τελών χωρίς πραγματικό έλεγχο από την Πολιτεία. Ο Δήμος Νίκαιας – Αγίου Ιωάννη Ρέντη, με την απόφαση 161/2025, επέβαλε εξωπραγματικές αυξήσεις δημοτικών τελών, οδηγώντας επιχειρήσεις σε οικονομική ασφυξία. Στη δική μου περίπτωση, επαγγελματικός χώρος χαμηλής όχλησης (έκθεση επίπλων – γραφεία – αποθήκες), χωρίς ιδιαίτερη παραγωγή απορριμμάτων, βρέθηκε αντιμέτωπος με επιβαρύνσεις που εκτινάχθηκαν από περίπου 4,83 €/τ.μ. σε περίπου 12 €/τ.μ. Πρόκειται για αύξηση που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ούτε «ανταποδοτική», ούτε «δίκαιη», ούτε «αναλογική». Πρόκειται για καθαρά εισπρακτική λογική. Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι: * παρατηρούνται παράλογες στρεβλώσεις μεταξύ κλιμακίων επιφανειών, * διαφορετικές κατηγορίες ακινήτων αντιμετωπίζονται με ακραία ανισότητα, * ενώ δεν λαμβάνεται υπόψη ούτε η πραγματική παραγωγή απορριμμάτων ούτε η φύση της δραστηριότητας. Εάν αυτό το μοντέλο επεκταθεί πανελλαδικά μέσω του νέου Τ.Τ.Α., η χώρα θα οδηγηθεί ουσιαστικά στη δημιουργία ενός δεύτερου δημοτικού ΕΝΦΙΑ, με ανεξέλεγκτες χρεώσεις και χωρίς ουσιαστική προστασία των πολιτών και επιχειρήσεων. Το κράτος δεν μπορεί να μεταβιβάζει φορολογική εξουσία στους δήμους χωρίς αυστηρούς μηχανισμούς ελέγχου. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να λειτουργεί ως ανεξέλεγκτος φοροεισπρακτικός μηχανισμός. Ζητώ: 1. Την απόσυρση ή ριζική τροποποίηση των άρθρων 392–396. 2. Τη θέσπιση ανώτατων ορίων αυξήσεων ανά δήμο. 3. Υποχρεωτικό έλεγχο νομιμότητας, αναλογικότητας και ανταποδοτικότητας πριν από κάθε μεγάλη αύξηση τελών. 4. Σύνδεση των χρεώσεων με πραγματικά δεδομένα παραγωγής απορριμμάτων και όχι μόνο με τα τετραγωνικά μέτρα. 5. Ειδική προστασία επιχειρήσεων χαμηλής όχλησης από δυσανάλογες επιβαρύνσεις. Ελπίζω πραγματικά το Υπουργείο να εξετάσει σοβαρά τι ήδη συμβαίνει σε ορισμένους δήμους πριν θεσπίσει ένα νέο πλαίσιο που θα επιτρέψει την γενίκευση τέτοιων πρακτικών σε ολόκληρη τη χώρα.