• Σχόλιο του χρήστη 'ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ' | 30 Μαΐου 2026, 15:20

    Λαμβανομένης υπόψη της προβλεπόμενης με το υπό διαβούλευση σχέδιο κατάργησης των ρυθμίσεων του ν. 1069/1980, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων ΔΕΥΑ θεωρεί κρίσιμο να ληφθούν υπόψη και να ενσωματωθούν τα εξής :Βιβλίο Δεύτερο Μέρος Β΄ Κεφάλαιο Ι΄ 1) Άρθρο 253 Α) Στο συγκεκριμένο άρθρο παρατίθεται η διαδικασία και οι συνέπειες οικειοθελών συγχωνεύσεων Δ.Ε.Υ.Α. καθώς και μεταφοράς οικείων αρμοδιοτήτων των Δήμων σε Δ.Ε.Υ.Α. Από την ανάπτυξη των παραγράφων του συγκεκριμένου άρθρου ανακύπτουν κάποιοι προβληματισμοί, οι οποίοι δέον όπως επιλυθούν. Ειδικότερα, από την επισκόπηση της παρ. 2 προκύπτει, πως σε αυτήν ρυθμίζονται που αφορούν τόσο στη διαδικασία συγχώνευσης όσο και μεταβίβασης αρμοδιοτήτων δήμων προς Δ.ΕΥ.Α. ενώ στην παρ. 3 προβλέπεται, πως «Η επωνυμία των Δ.Ε.Υ.Α. της παρ. 2 συντίθεται αφενός από τις λέξεις «Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης και Αποχέτευσης» (Δ.Ε.Υ.Α.) αφετέρου από τον γεωγραφικό προσδιορισμό της οικείας περιοχής αρμοδιότητας της κάθε επιχείρησης. […}». Σημειώνεται, επίσης, πως στην παρ. 13 λαμβάνεται μέριμνα μόνον για την τύχη των εργασιακών σχέσεων του ήδη απασχολούμενου είτε δυνάμει σύμβασης ιδιωτικού δικαίου είτε δυνάμει σχέσης δημοσίου δικαίου προσωπικού, το οποίο λόγω της μεταβίβασης της αρμοδιότητας από Δήμο προς Δ.Ε.Υ.Α. μεταφέρεται στην «νέα» αυτή επιχείρηση. Εκ τούτου προκύπτει, πως από τη δομή του άρθρου 253 δεν έχει ληφθεί μέριμνα για τις εργασιακές σχέσεις και δικαιώματα του προσωπικού των Δ.Ε.Υ.Α., που οικειοθελώς συγχωνεύονται, αλλά και του προσωπικού των Δ.Ε.Υ.Α., οι οποίες κατά την παρ. 3 του ιδίου άρθρου προκύπτουν μετά την μεταβίβαση προς αυτές των αρμοδιοτήτων Δήμων. Συνεπώς προτείνεται να προστεθεί παρ. 14, στην οποία να προβλεφθεί, πως «Το προσωπικό, που υπηρετεί στις υφιστάμενες Δ.Ε.Υ.Α. που συγχωνεύονται ή/και προκύπτουν από μεταφορά των οικείων δημοτικών υπηρεσιών, μεταφέρεται αυτοδικαίως στην νέα Δ.Ε.Υ.Α. που δημιουργείται και διατηρούνται αμετάβλητοι οι όροι της εργασιακής τους σχέσης». Β) Επίσης, ως προς την παρ. 13 εδ. α΄ του ιδίου άρθρου και προκειμένου να μην προκληθούν παρερμηνείες σχετικά με την μεταφορά προσωπικού αλλά και σε συνάρτηση με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 27 παρ. 4 εδ΄β. του ν. 4354/2015 να επαναδιατυπωθεί ως κάτωθι: «Το προσωπικό, που υπηρετεί με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στις υπηρεσίες ύδρευσης και αποχέτευσης των δήμων, η άσκηση της αρμοδιότητας των οποίων μεταφέρεται σε Δ.Ε.Υ.Α. της παρ. 2, καθίσταται αυτοδικαίως προσωπικό αυτής από τη δημοσίευση της διαπιστωτικής απόφασης της παρ. 2, με την ίδια σχέση εργασίας και κατατάσσεται σε αντίστοιχες με αυτές, που ήδη κατείχε, ανά κατηγορία και κλάδο/ειδικότητα, οργανικές ή προσωποπαγείς θέσεις, οι οποίες συστήνονται αυτοδικαίως. Η διανυθείσα προϋπηρεσία του προσωπικού, που μεταφέρεται, αναγνωρίζεται για κάθε νόμιμη συνέπεια και η καταβαλλόμενη κατά τον χρόνο της μεταφοράς προσωπική διαφορά διατηρείται.» 2) Άρθρο 256 (αλλά και άρθρο 274) Στο συγκεκριμένο άρθρο προσδιορίζονται τα σχετικά με την πρόσληψη και τις αρμοδιότητες του Γενικού Διευθυντή. Διαπιστώνονται, όμως, οι κάτωθι προβληματικές ρυθμίσεις Α) παρ. 2 περ. ιστ΄ «Ελέγχει και διασφαλίζει, ότι η αρμόδια οικονομική υπηρεσία της Δ.Ε.Υ.Α., προβαίνει στην εμπρόθεσμη και πλήρη αποπληρωμή των οφειλών της Δ.Ε.Υ.Α. προς τους παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας ή ότι η ρύθμιση οφειλών της Δ.Ε.Υ.Α. προς τους παρόχους ενέργειας είναι ενήμερη και ότι οι δόσεις της καταβάλλονται κανονικά» Η συγκεκριμένη ρύθμιση συνδυάζεται και με το άρθρο 274 του προτεινόμενου σχεδίου, στην παρ. 2 του οποίου προβλέπεται, πως: «Αρμόδια για την εφαρμογή του παρόντος καθίστανται: α) στην περίπτωση των Δ.Ε.Υ.Α. το διοικητικό συμβούλιο και ο γενικός διευθυντής αυτής […]. Η παράλειψη εκπλήρωσης των υποχρεώσεων του παρόντος επισύρει για τα πρόσωπα των περ. α) και β) πειθαρχική ευθύνη. 3. Για οφειλές των Δ.Ε.Υ.Α. […] προς παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας, οι οποίες καθίστανται ληξιπρόθεσμες μετά τη δημοσίευση του παρόντος, και για τις οποίες διαπιστώνεται, επί τρία συνεχόμενα τρίμηνα, απόκλιση εξόφλησης ή εξυπηρέτησης σχετικής ρύθμισης μεγαλύτερη του δέκα τοις εκατό (10%), το διοικητικό συμβούλιο αυτής υπέχει πειθαρχική και ποινική ευθύνη.» ενώ τέλος, κατ’ άρθρο 255 του ιδίου σχεδίου «1. Το Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.) εκάστης Δ.Ε.Υ.Α. διοικεί την επιχείρηση, διαχειρίζεται την περιουσία και τους πόρους αυτής και αποφασίζει για το σύνολο των θεμάτων και των υποθέσεων της επιχείρησης, εκτός αν ορίζεται ειδικότερα στον παρόντα. 2. Το Δ.Σ. έχει ιδίως τις ακόλουθες αρμοδιότητες: α) […]. β) […] γ) […], δ) εγκρίνει τις χρηματοοικονομικές καταστάσεις της επιχείρησης και ελέγχει τον βαθμό επίτευξης των στόχων του στρατηγικού προγράμματος.. ε) […]. στ) […]. ζ) εγκρίνει την τιμολογιακή πολιτική σύμφωνα με τον παρόντα, […] ιε) αποφασίζει για τη σύναψη πάσης φύσεως δανείων της επιχείρησης [[…]». Από τις ανωτέρω ρυθμίσεις και μολονότι κυρίαρχο όργανο διοίκησης της επιχείρησης είναι το Δ.Σ. αυτής επιλέγεται, σε περίπτωση μη τήρησης ρύθμισης οφειλής προς παρόχους ενέργειας, ως κύρωση, η πειθαρχική ευθύνη του Γεν. Διευθυντή αυτής. Η συγκεκριμένη ρύθμιση μεταθέτει το βάρος ευθύνης σε όργανο, το οποίο δεν διαθέτει αποφασιστική αρμοδιότητα (εκτός από τις προβλεπόμενες στο άρθρο 256) Πλέον, επομένως, προβλημάτων αντίθεσης της προβλεπόμενης στο άρθρο 25 παρ. 2 Σ. κύρωσης με την αρχή της αναλογικότητας ανακύπτει ζήτημα ως προς την μετάθεση πειθαρχικής ευθύνης σε μη αποφασίζουν όργανο. Β) παρ. 6 «Ο γενικός διευθυντής λαμβάνει απολαβές, που αντιστοιχούν στο ογδόντα τοις εκατό (80%) της αντιμισθίας του δημάρχου του μεγαλύτερου σε πληθυσμό δήμου, που συμμετέχει στη Δ.Ε.Υ.Α.». Η παραπάνω ρύθμιση βρίσκεται σε αντίθεση με τις διατάξεις του ν. 4354/2015, οι οποίες τυγχάνουν διατάξεις δημοσίας τάξης δίχως να επιτρέπεται η διασταλτική ερμηνεία αυτών (ΓνωμΝΣΚΟλ 230/2014). Λαμβανομένου υπόψη, πως κατά τις διατάξεις αυτές προβλέπεται η κατάταξη του Γεν. Διευθ. στο καταληκτικό μισθολογικό κλιμάκιο (αρ. 9 παρ. 4 ν. 4354/2105) αλλά και η καταβολή επιδόματος ευθύνης (αρ. 16 παρ. 1) και από την άλλη κατ’ άρθρο 305 παρ. 1 για τον καθορισμό της αντιμισθίας των Δημάρχων θα ορισθεί με Κ.Υ.Α. Υπουργών Εσωτερικών και Οικονομικών, η οποία, προφανώς, θα συνδέεται και με το πληθυσμιακό μέγεθος των κατά τόπον Ο.Τ.Α. γεννάται ζήτημα εκτός από αντίθεση με τις διατάξεις του ν. 4354/2015 και ομοιόμορφης μεταχείρισης ομοίων περιπτώσεων (παραβίαση αρχής ίσης μεταχείρισης) αλλά και του εύρους και σημασίας των ανατεθειμένων στους Γεν. Διευθυντές αρμοδιοτήτων Περαιτέρω και επειδή με το συγκεκριμένο άρθρο και λαμβανομένης υπόψη της προβλεπόμενης με το υπό διαβούλευση σχέδιο κατάργησης των ρυθμίσεων του ν. 1069/1980, προτείνεται η πρόσθεση εδ. γ΄στην παρ. 7 ή η πρόσθεση παρ. 8 στην οποία να προβλέπεται, ότι «Οι διατάξεις του παρόντος δεν θίγουν συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου ή ορισμένου χρόνου, οι οποίες βρίσκονται σε ισχύ κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος. Διαδικασίες πρόσληψης Γενικών Διευθυντών Δ.Ε.Υ.Α., για τις οποίες, κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος είχε εκδοθεί έγκριση της Π.Υ.Σ. 33/2006, εξετάζονται κανονικά, σύμφωνα με τις προβλέψεις του παρόντος.». Η αναγκαιότητα της συγκεκριμένης ρύθμισης δικαιολογείται, καθώς από την παρ. 7 του προτεινόμενου σχεδίου, όπου προβλέπεται η μη εφαρμογή των παρ. 2 και 6 σε υπηρετούντες κατά τη δημοσίευση Γεν. Διευθυντές με σύμβαση ορισμένου χρόνου και μέχρι την λήξη αυτής καθώς και για τους υπηρετούντες με σύμβαση απασχόλησης αορίστου χρόνου και για την συγκεκριμένη αυτοδιοικητική περίοδο, επιτρέπεται να εξαχθεί το συμπέρασμα, ότι άμα την έναρξη ισχύος του όλες οι Δ.Ε.Υ.Α. πρέπει να προβούν σε εκ νέου εκκίνηση διαδικασιών πλήρωσης θέσης Γενικού Διευθυντή, γεγονός, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε πρακτικά και σοβαρά προβλήματα λειτουργίας τους. Επίσης, σημειώνεται, ότι και στο παρελθόν, όταν με το άρθρο 348 του ν. 4512/2018 ( 5/17.01.2018) τροποποιήθηκε η παρ. 2 του άρθρου 6 του ν. 1069/1980 και προβλέφθηκαν ελάχιστα τυπικά προσόντα για τη θέση του Γεν. Διευθυντή (κάτοχος πτυχίου ανώτατης σχολής, προϋπηρεσία) ο νομοθέτης αντιλαμβανόμενος τον κίνδυνο να προκληθούν σοβαρά λειτουργικά προβλήματα προχώρησε λίγο καιρό μετά στην εκ νέου τροποποίηση του άρθρου 6 με το άρθρο 100 του ν. 4640/2019, η οποία προέβλεπε τα ίδια με την προτεινόμενη από εμάς ως άνω ρύθμιση.3) Άρθρο 257 Α) Με το συγκεκριμένο άρθρο ρυθμίζονται ζητήματα σχετικά με τον Οργανισμό Εσωτερικής Υπηρεσίας αλλά και θέματα μετακίνησης – απόσπασης προσωπικού. Κατ’ αρχάς πρέπει να προσεχθεί ιδιαιτέρως η παρ. 4 του άρθρου αυτού, στην οποία ορίζεται, πως «Το προσωπικό της Δ.Ε.Υ.Α. συνδέεται με αυτή μέσω σύμβασης εργασίας ιδιωτικού δικαίου. Οι διατάξεις για τις αρμοδιότητες του δημάρχου ως προς το προσωπικό των δήμων, ασκούνται για το προσωπικό των Δ.Ε.Υ.Α. από τον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου της». Η συγκεκριμένη ρύθμιση απαντάται και στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο του ν. 1069/1980 με την κάτωθι, όμως, ιδιαιτερότητα. Ειδικότερα και κατ’ άρθρο 7 του ν. 1069/1980 «5. Τακτικόν διαβαθμισμένο προσωπικό δήμων και κοινοτήτων ή άλλων φορέων, που υπηρετούσε ή υπηρετεί σε υπηρεσίες αποχετεύσεως, δύναται τη αιτήσει του και μετ’ απόφασιν του παρά τη Νομαρχία Υπηρεσιακού Συμβουλίου να μετατάσσεται με τας δις κατέχει θέσεις εις την επιχείρησιν, διεπόμενον ως προς τα πάσας υπηρεσιακάς του μεταβολάς και δικαιώματα υπό των εκάστοτε ισχυουσών ειδικών περί του προσωπικού τούτου διατάξεων των Δήμων. […] 6. Αι εκάστοτε κείμενας διατάξεις επί του προσωπικού των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοικήσεως αρμοδιότητες του Δημάρχου ασκούνται προκειμένου περί του κατά την προηγούμενην παράγραφον προσωπικού, υπό του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της επιχειρήσεως». Περαιτέρω και κατ’ άρθρο 109 του προτεινόμενου σχεδίου και δη κατά την παρ. 2 αυτού μεταξύ των αρμοδιοτήτων του δημάρχου προβλέπεται, πως είναι «β) είναι προϊστάμενος των υπηρεσιών του δήμου. Ως προϊστάμενος όλου του προσωπικού εκδίδει τις πράξεις, που προβλέπουν οι σχετικές διατάξεις για τον διορισμό, τις κάθε είδους υπηρεσιακές μεταβολές και την άσκηση του πειθαρχικού ελέγχου […]». Η τελευταία αυτή, βέβαια, διάταξη πρέπει να συνδυαστεί ως προς το εύρος των αρμοδιοτήτων του Δημάρχου με τις αντίστοιχες διατάξεις του ν. 3584/2007 (Κώδικας Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων) και πιο συγκεκριμένα των άρθρων 121 και 122. Από την άλλη στο άρθρο 257 προβλέπεται τόσο σύνταξη Ο.Ε.Υ., αλλά και Κανονισμού Εργασίας (παρ. 1 και 3). Σύμφωνα, δε, με την κείμενη νομοθεσία (ν. 1876/1990) στον Κανονισμό Εργασίας περιλαμβάνονται και προβλέψεις για την πειθαρχική διαδικασία ως προς το προσωπικό ιδιωτικού δικαίου. Σημειώνεται, δε, ότι η πειθαρχική διαδικασία, που προβλέπεται για το προσωπικό ιδιωτικού δικαίου είναι διακριτή έναντι της αντίστοιχης προβλεπόμενης για το προσωπικό των Ο.Τ.Α. διαδικασία ενώ δεν επιτρέπεται η αναλογική εφαρμογή αυτής (ΑΠ 384/2024). Συνεπώς και έχοντας υπόψη, πως προφανώς η συγκεκριμένη ρύθμιση, όπως διατυπώνεται στο β΄ εδάφιο της παρ. 4 του άρθρου 257 αφορά στο τακτικό προσωπικό δήμων, το οποίο μεταφέρεται σε Δ.Ε.Υ.Α. (αντίστοιχη ρύθμιση άρθρου 7 παρ. 5 του ν. 1069/1980), το συγκεκριμένο εδάφιο πρέπει να διαγραφεί από την παρ. 4 του άρθρου 257 και να προσαρμοσθεί στην παρ. 13 του άρθρου 253 ως εξής «Ως προς το προσωπικό της συγκεκριμένης παραγράφου οι εκάστοτε διατάξεις επί του προσωπικού των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης αρμοδιότητες του Δημάρχου ασκούνται από τον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου της Επιχείρησης». Β) Επειδή και σύμφωνα με το άρθρο 7 παρ. 7 του ν. 1069/1980 έχουν υπάρξει αρκετές αποσπάσεις για λόγους υγείας ή συνυπηρέτησης εργαζομένων από Δ.Ε.Υ.Α. σε άλλες Δ.Ε.Υ.Α., οι οποίες (αποσπάσεις) διατηρούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επειδή σε αυτές τις περιπτώσεις παραμένει, πρακτικά, κενή η οργανική θέση του εργαζομένου στην Δ.Ε.Υ.Α. προέλευσης ενώ από την άλλη ο εργαζόμενος ικανοποιεί ανάγκες τις Δ.Ε.Υ.Α. υποδοχής, προτείνεται η πρόβλεψη μεταβατικής διάταξης, με την οποία να δίδεται η δυνατότητα διατήρησης του εργαζομένου στον τόπο πραγματικής παροχής εργασίας και από την άλλη η δυνατότητα στην Δ.Ε.Υ.Α. προέλευσης να καλύψει την κενή θέση, ώστε να αντιμετωπίσει τις ανάγκες της. Σημειώνεται, πως λαμβανομένου υπόψη του αυτοχρηματοδοτούμενου χαρακτήρα των συγκεκριμένων επιχειρήσεων, ως προς τη μισθοδοσία του προσωπικού τους, ο οποίος (χαρακτήρας) διατηρείται και με το παρόν σχέδιο, δεν προκαλείται, από την προτεινόμενη ρύθμιση, πρόσθετη δαπάνη, καθώς η δαπάνη μισθοδοσίας των εργαζομένων, που θα μεταταχθούν ήδη καταβάλλεται από τον φορέα υποδοχής, ενώ η δαπάνη μισθοδοσίας των εργαζομένων, που θα προσληφθούν έχει ήδη δεσμευθεί στον φορέα προέλευσης. Σύμφωνα με τα παραπάνω προτείνεται να προστεθεί περ. η΄ στην παρ. 5 του εν λόγω άρθρου, σύμφωνα με την οποία να προβλεφθεί, πως «Κατά παρέκκλιση του άρθρου 51 του ν. 4622/2019 (Α΄ 133) υπάλληλοι Δ.Ε.Υ.Α. των άρθρων 3 και 4, επιτυχόντες της προκήρυξης 3Κ/2018, στις οποίες ανήκουν οργανικά με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και οι οποίοι υπηρετούν με απόσπαση για λόγους υγείας, ή λόγω συνυπηρέτησης σε άλλες Δ.Ε.Υ.Α., δύνανται, με αίτησή τους, που υποβάλλεται εντός αποκλειστικής προθεσμίας τριάντα (30) ημερών από την ημερομηνία δημοσίευσης του παρόντος, να μεταταγούν στις Δ.Ε.Υ.Α. που υπηρετούν. Η μετάταξη γίνεται σε κενή οργανική θέση αντίστοιχης κατηγορίας και ειδικότητας του φορέα υποδοχής, ή σε περίπτωση μη ύπαρξης κενής οργανικής θέσης με σύσταση προσωποπαγούς θέσης. Για την αποδοχή της αίτησης μετάταξης απαιτείται απόφαση του Δ.Σ. της Δ.Ε.Υ.Α. υποδοχής, στην οποία αναφέρεται η ύπαρξη αναγκών, που δικαιολογούν την αποδοχή της μετάταξης, καθώς και η ύπαρξη διαθεσίμων για την κάλυψη των μισθολογικών και κοινωνικοασφαλιστικών υποχρεώσεων, που επάγεται η θέση εργασίας.» Σημειώνεται, ιστορικά, ότι αντίστοιχες ρυθμίσεις έχουν περιληφθεί αντίστοιχη ρύθμιση προβλέφθηκε στο άρθρο 105 παρ. 1 και 4 του ν. 5225/2025 καθώς και άρθρο 83 του ν. 5291/2026.4) Άρθρο 290 «Τελικές διατάξεις Κεφαλαίων Δ΄ και Ζ΄» Επειδή δεν προβλέπεται στο συγκεκριμένο τμήμα του προτεινόμενου νομοσχεδίου άρθρο για τελικές διατάξεις κεφαλαίου Ι΄αλλά αναφέρονται (στο συγκεκριμένο άρθρο) και ζητήματα Δ.Ε.Υ.Α. και προκειμένου να τακτοποιηθούν εκκρεμή ζητήματα προσωπικού των Δ.Ε.Υ.Α. προτείνονται τα ακόλουθα: Α) Επειδή ως προς το μισθολογικό καθεστώς των εργαζομένων στις Δ.Ε.Υ.Α έχει ιδιαίτερα μεγάλος αριθμός δικαστικών αποφάσεων όλων των βαθμίδων της Ελληνικής Δικαιοσύνης (ενδεικτικά: Πρακτικά Συν. Ολομέλειας Ελ.Συν. της 17.09.2014, ΑΠ 113/2017, ΟλΑΠ 5/2022) αλλά και εξαιτίας της ασαφούς διατύπωσης του άρθρου 31 παρ. 1α και 3 του ν. 4024/2011, της μεταγενέστερης τροποποίησης του άρθρου 31 με την τροποποίηση της παρ. 4 σε αυτό και της απουσίας ερμηνευτικών οδηγιών για την εφαρμογή της τροποποιημένης παρ. 4 του άρθρου 31 ν. 4024/2011 μπορούν να προκύψουν ζητήματα ως προς τον υπολογισμό της «προσωπικής διαφοράς». Επίσης, λόγω δικαστικών αποφάσεων, που έχουν, έως σήμερα, εκδοθεί και έχουν καταστεί αμετάκλητες παρατηρείται διαφοροποίηση ως προς το ύψος των αποδοχών των εργαζομένων στις Δ.Ε.Υ.Α.. Για αυτόν τον λόγο και σε αντιστοιχία με την περιεχόμενο στο άρθρο 66 παρ. 5 του ιδίου σχεδίου προτείνεται η ρύθμιση να τροποποιηθεί ως εξής: «Ως προς τις αποδοχές του προσωπικού, που υπηρετεί στις Δ.Ε.Υ.Α., εφαρμόζονται οι παρ. 7 έως 34 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176). Οι καταβαλλόμενες κατά την ημερομηνία ισχύος του παρόντος, πάσης φύσεως, επιπλέον μισθολογικές διαφορές και επιδόματα διατηρούνται ως προσωπική διαφορά λογιζόμενες ως νόμιμες για κάθε συνέπεια. Δεν αναζητούνται ως αχρεωστήτως και τυχόν καταλογισμοί αίρονται». Υπενθυμίζεται, πως ζητήματα μισθολογικής φύσης περιλαμβάνονται σε άλλες διατάξεις του προτεινόμενου νομοσχεδίου (ενδεικτικά σε: άρθρο 289 παρ. 3 και 4). Β) Σε αρκετές Δ.Ε.Υ.Α. λόγω έλλειψης προσωπικού και προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες τους (λαμβανομένης υπόψη και της εικοσιτετράωρης λειτουργίας αυτών) θέτουν το τεχνικό προσωπικό αυτών σε κατάσταση απλής ετοιμότητας εργασίας (επιφυλακή), λόγω της οποίας υποχρεούται για χρόνο, εκτός του νομίμου ωραρίου απασχόλησής του, να είναι διαθέσιμο σε πρώτη ζήτηση ενώ από την άλλη στις διατάξεις του ν. 4354/2015 δεν έχει προβλεφθεί η καταβολή αμοιβής για τέτοιες περιπτώσεις. Για αυτόν τον λόγο προτείνεται, όπως είχε προβλεφθεί και σε προηγούμενο σχέδιο, που είχε υποβληθεί από το ΥΠΕΝ προς την ΚΕΔΕ, η κάτωθι ρύθμιση: «Στο προσωπικό των Δ.Ε.Υ.Α., που καλείται να είναι σε ετοιμότητα, καταβάλλεται αμοιβή ίση με το ήμισυ της προβλεπόμενης στο άρθρο 20 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176) για την παροχή υπερωριακής εργασίας αποζημίωση.» Γ) Να προστεθεί νέο τρίτο εδάφιο στην περ. θ΄ παρ. 7 του άρθρου 53 του ν. 4412/2016 (Α’ 147) (αφορά τον πόρο για τους επιβλέποντες μηχανικούς των ΔΕΥΑ) και να διαμορφωθεί η περ. θ΄ ως ακολούθως: «θ. Στις τιμές του προϋπολογισμού και του τιμολογίου, τόσο της υπηρεσίας όσο και της προσφοράς, περιλαμβάνεται κάθε σχετική δαπάνη, καθώς και τα γενικά έξοδα και όφελος της εργοληπτικής επιχείρησης. Αν γίνεται ρητή μνεία στα έγγραφα της σύμβασης μπορεί να προστίθεται στην εκτιμώμενη αξία της σύμβασης ποσοστό γενικών εξόδων και οφέλους, που ορίζεται σε δεκαοκτώ τοις εκατό (18%), ανεξαρτήτως πηγής χρηματοδότησης, στο οποίο συμπεριλαμβάνεται η υπ` αρ. 8371/27.7.2016 συμφωνία μεταξύ εργοληπτικών ενώσεων και της ΠΟ-ΕΜΔΥΔΑΣ, όπως ισχύει ή τυχόν μελλοντικές συμφωνίες και ποσοστό δυόμισι τοις χιλίοις (2,5‰) υπέρ των Μηχανικών Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (ΤΕ) της Π.Ο.ΜΗ.Τ.Ε.Δ.Υ. τακτικών υπαλλήλων (μόνιμων ή αορίστου χρόνου) που απασχολούνται στο δημόσιο, ν.π.δ.δ. και στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης α` και β` βαθμού, που βαρύνει κάθε λογαριασμό πληρωμής έργου. Στους δικαιούχους των πόρων του προηγούμενου εδαφίου περιλαμβάνονται και οι Μηχανικοί Πανεπιστημιακής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης, που απασχολούνται στις Δ.Ε.Υ.Α., αναφορικά με δημόσιες συμβάσεις, που εκτελούνται από τις Δ.Ε.Υ.Α.. Με απόφαση του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών καθορίζονται οι προϋποθέσεις και η διαδικασία για το άνοιγμα τραπεζικού λογαριασμού, συλλογής και απόδοσης του ποσοστού, ο φορέας διακίνησης και απόδοσης στους δικαιούχους, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια.». Τονίζεται, ότι ο συγκεκριμένος πόρος ήδη παρακρατείται σε μελέτες και έργα, που εκτελούνται με ευθύνη των Δ.Ε.Υ.Α. αλλά δεν αποδίδεται στους κατά ίση μεταχείριση δικαιούχους μηχανικούς (Τ.Ε. ή Π.Ε.) εργαζομένους των Δ.Ε.Υ.Α παρά το γεγονός, ότι αφενός ο συγκεκριμένος πόρος προβλέπεται στον προϋπολογισμό εκάστου έργου, παραμένει στους εργολήπτες αλλά αποδίδεται υπέρ μηχανικών (ΠΕ και ΤΕ), που δεν απασχολούνται σε Δ.Ε.Υ.Α.. Πρόκειται για μια ρύθμιση, με την οποία επιδιώκεται η ισότιμη μεταχείριση της συγκεκριμένης κατηγορίας μισθωτών των Δ.Ε.Υ.Α. δίχως να επιβαρύνει οικονομικά, καθώς, όπως προαναφέρθηκε, ο συγκεκριμένος πόρος προβλέπεται μεν στα έργα και μελέτες των Δ.Ε.Υ.Α., αποδίδεται από τους αναδόχους και δεν αποδίδεται.