Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης»ΜΕΡΟΣ Β΄ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΩΝ ΔΗΜΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ (άρθρα 322-344)Σχόλιο του χρήστη ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΗΣ - ΠΕΔ ΚΡΗΤΗΣ | 2 Ιουνίου 2026, 09:18
  • Σχόλιο του χρήστη 'ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΗΣ - ΠΕΔ ΚΡΗΤΗΣ' | 2 Ιουνίου 2026, 09:18

    2. Το θεσμικό κενό της «Κοινής Υπηρεσίας» (Άρθρο 328) Το άρθρο 328 εισάγει τη δυνατότητα σύστασης κοινών υπηρεσιών μεταξύ Ο.Τ.Α., χωρίς όμως να αποσαφηνίζει τη νομική τους φύση και το πλαίσιο λειτουργίας τους. Πρόκειται τελικά για προγραμματική σύμβαση; Για διαδημοτικό οργανικό σχήμα; Για μορφή διοικητικής συνεργασίας χωρίς αυτοτελή νομική υπόσταση; Η ασάφεια αυτή δεν είναι δευτερεύουσα. Κανένα διαδημοτικό σχήμα δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς σαφές και δεσμευτικό συμβατικό πλαίσιο που να καθορίζει: την κατανομή οικονομικών και υλικών πόρων, τις αρμοδιότητες κάθε συμμετέχοντος Δήμου, την ευθύνη διοίκησης και εποπτείας, καθώς και τους κανόνες λογοδοσίας και λειτουργίας. Διαφορετικά, δημιουργείται ένα θεσμικά ασαφές υβρίδιο, το οποίο κινδυνεύει είτε να παραμείνει ανεφάρμοστο είτε να οδηγήσει σε συνεχείς συγκρούσεις αρμοδιοτήτων. 3. Η μετέωρη διοικητική θέση του κοινού Διευθυντή (Άρθρο 329) Ανάλογη προβληματική εμφανίζει και η πρόβλεψη περί κοινού θεματικού Διευθυντή μεταξύ διαφορετικών Δήμων. Το σχέδιο νόμου δεν απαντά σε κρίσιμα διοικητικά και πειθαρχικά ζητήματα: Σε ποιον Δήμο ανήκει οργανικά ο Διευθυντής; Ποιος Δήμαρχος τον αξιολογεί; Ποιος ασκεί πειθαρχικό έλεγχο; Πώς επιλύονται συγκρουόμενες εντολές μεταξύ διαφορετικών δημοτικών αρχών; Η παράλειψη αυτών των βασικών εγγυήσεων υπονομεύει την ίδια τη διοικητική συνοχή των υπηρεσιών και δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο απορρύθμισης της υπαλληλικής ιεραρχίας. 4. Η κατάργηση των Συνδέσμων Δήμων και το ζήτημα της συνταγματικότητας Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η επιλογή κατάργησης της δυνατότητας σύστασης νέων Συνδέσμων Δήμων. Η ρύθμιση αυτή δεν καταργεί απλώς ένα παραδοσιακό εργαλείο συνεργασίας της Αυτοδιοίκησης, αλλά εγείρει ευθέως ζήτημα συμβατότητας με το άρθρο 102 παρ. 3 του Συντάγματος, το οποίο προβλέπει ρητά τη δυνατότητα σύστασης αναγκαστικών ή εκούσιων συνδέσμων Ο.Τ.Α. για την άσκηση αρμοδιοτήτων και την παροχή υπηρεσιών. Οι Σύνδεσμοι αποτελούν συνταγματικά αναγνωρισμένο θεσμό διαδημοτικής συνεργασίας, ιδιαίτερα κρίσιμο για μικρούς, ορεινούς και νησιωτικούς Δήμους που συχνά αδυνατούν να ανταποκριθούν αυτοτελώς στις αυξημένες διοικητικές απαιτήσεις. Η οριζόντια κατάργησή τους συνιστά περιορισμό της διοικητικής αυτοτέλειας των Ο.Τ.Α. και εντάσσεται σε μια συνολικότερη λογική συγκέντρωσης και ελέγχου, αντί ενίσχυσης της πολυμορφίας και της ευελιξίας των αυτοδιοικητικών συνεργασιών.