Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης»ΜΕΡΟΣ Β’ ΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ (άρθρα 184-291)Σχόλιο του χρήστη Mr. | 2 Ιουνίου 2026, 13:55
  • Σχόλιο του χρήστη 'Mr.' | 2 Ιουνίου 2026, 13:55

    Άρθρα 187–209 — Νομικά πρόσωπα Τοπικής Αυτοδιοίκησης Τα νομικά πρόσωπα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει να υπηρετούν δημόσιο σκοπό, διαφάνεια και κοινωνικό όφελος. Δεν πρέπει να λειτουργούν ως παράλληλες δομές αδιαφανούς διοίκησης. Προτείνω: πλήρη δημοσίευση προϋπολογισμών, αποφάσεων, συμβάσεων και αποτελεσμάτων, ετήσια αξιολόγηση σκοπού και αποτελεσματικότητας, υποχρεωτική συζήτηση των ετήσιων εκθέσεων στο δημοτικό ή περιφερειακό συμβούλιο, διαφανείς διαδικασίες επιλογής διοικήσεων, συμμετοχή εκπροσώπων εργαζομένων και κοινωνικών φορέων όπου παρέχονται κοινωνικές υπηρεσίες, απαγόρευση χρήσης νομικών προσώπων για παράκαμψη δημοκρατικού ελέγχου. Η δημόσια λειτουργία πρέπει να είναι δημόσια ελέγξιμη. Άρθρα 210–215 — Διαδημοτικοί και διαβαθμιδικοί σύνδεσμοι Οι διαδημοτικοί και διαβαθμιδικοί σύνδεσμοι είναι απαραίτητοι για ζητήματα που υπερβαίνουν τα όρια ενός δήμου: νερό, απορρίμματα, πολιτική προστασία, μεταφορές, ενεργειακές κοινότητες, κοινωνικές υπηρεσίες, προστασία οικοσυστημάτων. Προτείνω: ενίσχυση διαδημοτικών συνεργασιών σε μικρούς, ορεινούς και νησιωτικούς δήμους, δυνατότητα δημιουργίας συνδέσμων κλιματικής ανθεκτικότητας, τεχνική υποστήριξη από Περιφέρειες και κεντρικό κράτος, διαφάνεια στη διοίκηση και στα οικονομικά, ισότιμη εκπροσώπηση των συμμετεχόντων δήμων, ετήσιο επιχειρησιακό σχέδιο και απολογισμό. Η συνεργασία μεταξύ δήμων δεν είναι πολυτέλεια. Είναι προϋπόθεση επιβίωσης για περιοχές με μεγάλες ανάγκες και μικρή διοικητική ικανότητα. Άρθρα 224–226 — Αναπτυξιακοί οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης Οι αναπτυξιακοί οργανισμοί μπορούν να βοηθήσουν στην ωρίμανση έργων και στην τεχνική υποστήριξη. Μπορούν όμως και να γίνουν μηχανισμοί αδιαφάνειας, αναθέσεων και παράκαμψης των υπηρεσιών των ΟΤΑ. Προτείνω: σαφή οριοθέτηση σκοπού, απαγόρευση υποκατάστασης των κανονικών υπηρεσιών, πλήρη δημοσίευση αναθέσεων και συμβάσεων, ανεξάρτητη ετήσια αξιολόγηση, υποχρεωτικό έλεγχο από τα δημοτικά ή περιφερειακά συμβούλια, προτεραιότητα σε έργα ανθεκτικότητας, νερού, κοινωνικής συνοχής, ενεργειακής μετάβασης και κυκλικής οικονομίας, σχέδιο μεταφοράς τεχνογνωσίας στις υπηρεσίες των ΟΤΑ. Η λύση στην αδυναμία της διοίκησης δεν είναι το παράλληλο κράτος. Είναι η ενίσχυση της δημόσιας διοίκησης. Άρθρα 227–230 — Περιφερειακά ταμεία ανάπτυξης Τα Περιφερειακά Ταμεία Ανάπτυξης μπορούν να γίνουν σημαντικά εργαλεία στρατηγικού σχεδιασμού, χρηματοδότησης και τεχνικής υποστήριξης. Πρέπει όμως να συνδεθούν με σαφείς στόχους βιώσιμης ανάπτυξης και κλιματικής ανθεκτικότητας. Προτείνω: υποχρεωτική ευθυγράμμιση με περιφερειακά σχέδια κλιματικής προσαρμογής, προτεραιότητα σε έργα πρόληψης και ανθεκτικότητας, διαφανή κριτήρια χρηματοδότησης, δημόσιο μητρώο έργων, ετήσια έκθεση κοινωνικού και περιβαλλοντικού αντικτύπου, ειδική στήριξη μικρών, νησιωτικών και ορεινών δήμων. Η περιφερειακή ανάπτυξη δεν μπορεί να μετριέται μόνο σε απορρόφηση κονδυλίων. Πρέπει να μετριέται σε ασφάλεια, ποιότητα ζωής και μείωση ανισοτήτων. Άρθρα 231–249 — ΦΟΔΣΑ και διαχείριση στερεών αποβλήτων Η πολιτική αποβλήτων πρέπει να εγκαταλείψει οριστικά τη λογική της ταφής και των μεγάλων συγκεντρωτικών λύσεων χαμηλής περιβαλλοντικής απόδοσης. Χρειάζεται στροφή στην πρόληψη, επαναχρησιμοποίηση, διαλογή στην πηγή, κομποστοποίηση, ανακύκλωση υψηλής ποιότητας και κυκλική οικονομία. Προτείνω: δεσμευτικούς στόχους μείωσης ταφής ανά ΦΟΔΣΑ και δήμο, υποχρεωτική διαλογή στην πηγή για οργανικά, χαρτί, γυαλί, μέταλλο, πλαστικό, υφάσματα και επικίνδυνα οικιακά απόβλητα, ενίσχυση πράσινων σημείων και κέντρων επαναχρησιμοποίησης, στήριξη κοινωνικών συνεταιρισμών επισκευής και επαναχρησιμοποίησης, δημοσίευση κόστους ανά τόνο και ανά ρεύμα αποβλήτων, σύνδεση τελών με πραγματική περιβαλλοντική επίδοση, επιβράβευση δήμων που μειώνουν τα σύμμεικτα, ειδική μέριμνα για νησιά. Η κυκλική οικονομία δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια. Είναι πολιτική μείωσης κόστους, προστασίας περιβάλλοντος και δημιουργίας τοπικών θέσεων εργασίας. Άρθρα 250–270 — ΔΕΥΑ, ύδρευση και αποχέτευση Το νερό είναι δημόσιο αγαθό, φυσικός πόρος, δικαίωμα και κρίσιμος πυλώνας κλιματικής ανθεκτικότητας. Η διαχείρισή του πρέπει να παραμείνει δημόσια, δημοκρατικά ελεγχόμενη, κοινωνικά δίκαιη και οικολογικά βιώσιμη. Οι ΔΕΥΑ χρειάζονται μεταρρύθμιση, αλλά όχι αποδυνάμωση του δημόσιου χαρακτήρα τους. Χρειάζονται επενδύσεις, διαφάνεια, τεχνική υποστήριξη και σχέδια αντιμετώπισης λειψυδρίας. Προτείνω: ρητή κατοχύρωση του δημόσιου και μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα της ύδρευσης, απαγόρευση άμεσης ή έμμεσης ιδιωτικοποίησης λειτουργιών στρατηγικού ελέγχου, υποχρεωτικά σχέδια μείωσης διαρροών, καθολική τηλεμετρία και ψηφιακή παρακολούθηση δικτύων, κοινωνικό τιμολόγιο νερού, κλιμακωτή τιμολόγηση που προστατεύει τη βασική ανθρώπινη κατανάλωση και αποθαρρύνει τη σπατάλη, ειδική στήριξη μικρών, ορεινών και νησιωτικών ΔΕΥΑ, δημοσίευση δεικτών ποιότητας, απωλειών, κόστους, επενδύσεων και εξυπηρέτησης, σύνδεση των ΔΕΥΑ με σχέδια λειψυδρίας, επαναχρησιμοποίησης νερού και προστασίας υδατικών σωμάτων. Το νερό δεν είναι απλώς υπηρεσία. Είναι όρος ζωής, δημόσιας υγείας, αγροτικής παραγωγής και τοπικής ανθεκτικότητας.