Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης»ΜΕΡΟΣ Β’ ΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ (άρθρα 184-291)Σχόλιο του χρήστη ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΖΥΡΑΚΗΣ | 2 Ιουνίου 2026, 13:49
  • Σχόλιο του χρήστη 'ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΖΥΡΑΚΗΣ' | 2 Ιουνίου 2026, 13:49

    Άρθρο 254 - Παράγραφος 1δ. Προτείνεται στη συγκρότηση του Δ.Σ. να περιλαμβάνεται ένα (1) μέλος ως εκπρόσωπος Επιμελητηρίου (Τεχνικού, ΓΕΩΤΕΕ ή Οικονομικού) και να μην περιορίζεται μόνο στο Τεχνικό επιμελητήριο. Άρθρο 256 - Παράγραφος 3θ. Ο Γ. Διευθυντής ασκεί τα καθήκοντα αναθέτουσας αρχής κατά το στάδιο που προηγείται της σύναψης των συμβάσεων έργων, μελετών, υπηρεσιών και προμηθειών, εφόσον ο προϋπολογισμός της δαπάνης δεν υπερβαίνει το ποσό των € 20.000,00. Προτείνεται η διάταξη να προβλέπει τη δυνατότητα μεταβολής του ποσού με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου και μέχρι του ορίου των € 20.000,00. Εναλλακτικά ή και παράλληλα, ο Γ. Διευθυντής να έχει τη δυνατότητα να παραπέμπει προς έγκριση την ανάθεση της προμήθειας, της μελέτης, της υπηρεσίας ή του έργου στο Διοικητικό Συμβούλιο, κατά την κρίση του. (όταν το ποσό είναι κάτω του ορίου των € 20.000,00). Άρθρο 256 - Παράγραφος 6. Ο Γ. Διευθυντής είναι υπηρεσιακό στέλεχος – εργαζόμενος της ΔΕΥΑ. Οι αποδοχές του καθορίζονται από το Ενιαίο Μισθολόγιο και δεν μπορούν να συσχετίζονται με την εκάστοτε αντιμισθία του Δημάρχου, ο οποίος είναι αιρετό πρόσωπο. Η εν λόγω διάταξη προσκρούει στην εργατική νομοθεσία και σε πολλές περιπτώσεις επιφέρει βλαπτική μεταβολή στους όρους εργασίας. Επιπρόσθετα, κατά την εφαρμογή της διάταξης, σε πολλές περιπτώσεις θα προκύψει το εξής οξύμωρο: οι αποδοχές του Διευθυντή-Προϊσταμένου της Τεχνικής Υπηρεσίας ή της Δ/Ο Υπηρεσίας να είναι μεγαλύτερες από τις αποδοχές από του Γενικού Διευθυντή. Κατά συνέπεια, προτείνεται η αποσύνδεση του μισθού του Γενικού Διευθυντή από την αντιμισθία του Δημάρχου και η απόσυρση του άρθρου στο σύνολό του. Άρθρο 256 - Παράγραφος 7β. Δεν είναι ξεκάθαρο και δεν προσδιορίζεται τι θα γίνει μετά το 2028 και ως εκ τούτου η διάταξη επιδέχεται πολλές ανοιχτές και αντικρουόμενες ερμηνείες. Προτείνεται να αντικατασταθεί το “μέχρι της λήξης της αυτοδιοικητικής περιόδου” με το “μέχρι τη λήξη της σύμβασής τους”. Άρθρο 269 Οι Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης - Αποχέτευσης, που αποτελούν νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, διεπόμενα από τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας, έχουν διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια, διαθέτοντας ιδία διοίκηση, ανεξάρτητη ταμειακή υπηρεσία και ιδιαίτερο προϋπολογισμό εσόδων και εξόδων, με βάση τον οποίο γίνεται η οικονομική διαχείρισή τους, ίδια περιουσία και δικούς τους πόρους, ανεξάρτητη και αυτοτελή εσωτερική οργάνωση και λειτουργία με βάση κανονισμούς που συντάσσονται από τα όργανα διοίκησης αυτών, δεν υπάγονται στην κατηγορία των ΟΤΑ, ούτε στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, από τον οποίο αντιθέτως ρητά εξαιρούνται (ΑΠ 2063/2014, 15/2013, 1675/2010, 1584/2010), ούτε ελέγχονται από την Κεντρική Διοίκηση, κατά την έννοια των σχετικών ορισμών του Ευρωπαϊκού Συστήματος Εθνικών και Περιφερειακών Λογαριασμών της Κοινότητας, στους οποίους παραπέμπουν και οι διατάξεις του άρθρου 1Β του Ν.2362/1995 και, ως εκ τούτου, δεν συντρέχει κανένα από τα δύο σωρευτικά τιθέμενα στις οικείες διατάξεις κριτήρια για την κατάταξή τους από την ΕΛΣΤΑΤ στον τομέα της Γενικής Κυβέρνησης και την ένταξή τους στο Μητρώο Φορέων Γενικής Κυβέρνησης….” Πρόκειται για Δημοτικές Επιχειρήσεις που λειτουργούν με την αρχή της ανταποδοτικότητας και που δεν χρηματοδοτούνται από τον Κρατικό Προϋπολογισμό ούτε και διαχειρίζονται κρατικούς πόρους. Η υπαγωγή του προϋπολογισμού τους στην περ.γ της παρ. 5 του άρθρου 2 της υπό στοιχεία 2/45253/ΔΠΓΚ/26.6/2025 απόφασης του Υφυπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών «Σχέδιο λογαριασμών του Λογιστικού Πλαισίου της Γενικής Κυβέρνησης και κοινή οικονομική ταξινόμηση του Προϋπολογισμού των Φορέων Γενικής Κυβέρνησης» (Β’ 3364) και στη διαδικασία του Παρατηρητηρίου Οικονομικής Αυτοτέλειας ΟΤΑ διογκώνει τη γραφειοκρατία και καταστρατηγεί την ευελιξία τους. Οι ΔΕΥΑ είναι επιχειρήσεις ειδικού σκοπού και επιχειρήσεις αιχμής όπου το έκτακτο και το επείγον σε καθημερινή βάση (εμφάνιση βλαβών που χρίζουν άμεσες παρεμβάσεις αποκατάστασης για την ομαλή υδροδότηση, την ομαλή αποχέτευση και την προστασία του περιβάλλοντος) αποτελεί το κυρίαρχο στοιχείο. Η υπαγωγή της έγκρισης του προϋπολογισμού τους στις κατά το προτεινόμενο νομοσχέδιο διαδικασίες θα δημιουργήσει καθυστερήσεις, αγκυλώσεις, κωλυσιεργίες αδράνειες και σοβαρά προβλήματα στην καθημερινή λειτουργία που θα επιδράσουν αρνητικά στην ποιότητα των παρεχόμενων προς τους πολίτες υπηρεσιών. Κι αυτό γιατί ο προϋπολογισμός των ΔΕΥΑ που μέχρι σήμερα συνήθως εγκρίνεται από τον Δεκέμβριο του προηγούμενου έτους ή τον Ιανουάριο του τρέχοντος (και άρα είναι εκτελεστέος από την αρχή του χρόνου), θα εγκρίνεται στο εξής τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο (και άρα θα είναι εκτελεστέος μετά τους 3 ή 4 πρώτους μήνες του έτους. Η αποκατάσταση των έκτακτων βλαβών όμως που εμφανίζονται καθημερινά και απαιτούν κατεπείγουσα αντιμετώπιση (με προμήθειες και εκτέλεση υπηρεσιών κλπ.) προϋποθέτει ενεργοποίηση συγκεκριμένων κωδικών αριθμών του προϋπολογισμού. Κατά συνέπεια προτείνεται η απόσυρση του εν λόγω άρθρου ή εναλλακτικά η υποχρέωση για τις ΔΕΥΑ της αποστολής του Προϋπολογισμού στο Παρατηρητήριο μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς. Άρθρο 270 - Παράγραφος 2. Η υποβολή των οικονομικών καταστάσεων στο Διοικητικό Συμβούλιο έως την 31η Μαρτίου είναι πρακτικά ανεφάρμοστη. Οι οικονομικές καταστάσεις των ΔΕΥΑ που καταρτίζονται σύμφωνα με τα Λογιστικά Πρότυπα, κατά πάγια τακτική και αφού ελεγχθούν από τους Ορκωτούς Λογιστές υποβάλλονται προς έγκριση στο Διοικητικό Συμβούλιο. Πρόταση: Να αντικατασταθεί η προθεσμία της “31ης Μαρτίου” με την “εντός 2 μηνών από τη λήξη προθεσμίας υποβολής της Δήλωσης Φορολογίας Εισοδήματος Νομικών Προσώπων” όπως προβλέπεται από την κείμενη φορολογική νομοθεσία για κάθε νομική οντότητα (σχετικό το άρθρο 6 του Ν.4308/2014, στο οποίο υπάγονται και οι ΔΕΥΑ). Μεταξύ άλλων, δεν νοείται οι οικονομικές καταστάσεις να μην περιλαμβάνουν τον φόρο εισοδήματος. Άρθρο 271 - Παράγραφος 2. Η υποβολή προστίμου ίσο με το 50% για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές που δεν έχουν υπαχθεί σε ρύθμιση ή των οποίων η ρύθμιση δεν εξυπηρετείται μετά την παρέλευση έξι (6) μηνών από τη λήξη της προθεσμίας κρίνεται τουλάχιστον υπερβολική, καταχρηστική και απαράδεκτη, καθώς με μαθηματική βεβαιότητα: α) η υλοποίηση ρυθμίσεων θα μειωθεί δραματικά (άρα υπονομεύονται οι εισπράξεις) και β) θα πυροδοτήσει εύλογες αρνητικές αντιδράσεις με κατά τόπους απρόβλεπτες συμπεριφορές των θιγόμενων και θα δημιουργήσει σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα. Σημειώνουμε ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές επιβαρύνονται διαχρονικά και ανά μήνα με προσαυξήσεις-τόκους υπερημερίας. Η επιβολή του προτεινόμενου προστίμου δεν υπάρχει πουθενά, σε κανέναν οργανισμό, σε καμία οφειλή πολίτη. Την ίδια στιγμή έχει αποδειχτεί στην πράξη ότι ο πιο σίγουρος και άμεσος τρόπος είσπραξης ληξιπρόθεσμων οφειλών είναι η διακοπή της υδροδότησης για την οποία στο παρόν νομοσχέδιο δεν γίνεται καμία απολύτως αναφορά. Άρθρο 271 - Παράγραφος 4. Η παροχή δυνατότητας είσπραξης των εσόδων μέσω της ΑΑΔΕ είναι θετική. Ωστόσο, η παρακράτηση ως δαπάνη βεβαίωσης και είσπραξης ποσοστού 20% (από 10% που είναι σήμερα) της συνολικής οφειλής χαρακτηρίζεται μάλλον ληστρική και επιδρά αρνητικά αφού οι ΔΕΥΑ θα έχουν σημαντική απώλεια μέρους των εσόδων τους. Άρθρο 271 - Παράγραφος 5. Ουσιαστικά πρόκειται για απευθείας καταλογισμό σε ένα πρόσωπο που ναι μεν έχει την ευθύνη της εισήγησης και υλοποίησης αυστηρών μέτρων είσπραξης, ωστόσο δεν μπορεί να επωμιστεί αποκλειστικά τη συνολική οικονομική κατάσταση της πιστοληπτικής αδυναμίας τμήματος του εξυπηρετούμενου πληθυσμού. Η διάταξη προτείνεται να απαλειφθεί. Άλλωστε, ορθώς εξακολουθούν να είναι σε ισχύ τα άρθρα 129 και 130 του Ν.4820/2021 (Α’ 130). Άρθρο 271 - Παράγραφος 7. Η εξαίρεση των Φορέων Κεντρικής Διοίκησης και των Δήμων αποτελεί διάκριση που στην πράξη θα δημιουργήσει προβλήματα. Η μη είσπραξη των εν λόγω οφειλών (που ενδεχομένως οφείλεται σε ποικίλους λόγους για τους οποίους μπορεί να μην ευθύνεται η ΔΕΥΑ), πιθανότατα θα εγείρει στα στελέχη της ΔΕΥΑ ζητήματα ποινικής και κακουργηματικής φύσης. Τι θα συμβεί για παράδειγμα στην περίπτωση παρέλευσης της 5ετίας; Άρθρο 272 - Παράγραφος 1. Η εμπειρία και η πράξη στο πεδίο έχει αποδείξει ότι όσες περισσότερες δόσεις περιλαμβάνει ένας διακανονισμός προς τις ΔΕΥΑ, τόσο πιο δύσκολο είναι να τηρηθεί. Η δυνατότητα υπαγωγής σε ρύθμιση μέχρι 60 δόσεων δημιουργεί προβλήματα και δεν συμβάλλει στη διαμόρφωση φορολογικής συνείδησης. Πρόκειται για μια διάταξη με οριζόντια αντίληψη που δεν λαμβάνει υπόψη ούτε το ιστορικό συναλλακτικό προφίλ και συμπεριφορά του καταναλωτή, ούτε και την πιστοληπτική του ικανότητα. Το πλαίσιο των διακανονισμών των οφειλών προς τη ΔΕΥΑ θα πρέπει να καθορίζεται από το Διοικητικό Συμβούλιο, ως τμήμα της ευρύτερης εισπρακτικής πολιτικής. Ενδεικτικά είναι απαραίτητο: - Να τεθεί όριο στον αριθμό των ρυθμίσεων που ιστορικά δεν εξυπηρετούνται (για παράδειγμα να έχει ο καταναλωτής το δικαίωμα υπαγωγής σε ρύθμιση έως 3 φορές). - Να τεθεί όριο στο ύψος του ποσού προς ρύθμιση (πάνω από € 300,00). - Προϋπόθεση υπαγωγής σε ρύθμιση να είναι η προκαταβολή 20-25%, γεγονός που επιδρά θετικά στη ρευστοποίηση της απαίτησης. Όσο περισσότερες ρυθμίσεις έχει υλοποιήσει και απωλέσει ο πολίτης, τόσο να αυξάνεται το ύψος της προκαταβολής. - Το ελάχιστο ποσό δόσης να ανέρχεται σε € 30,00 ανά μήνα και ο μέγιστος αριθμός δόσεων σε 30. - Ενδεχομένως να παρέχεται ως κίνητρο η δυνατότητα απαλλαγής από προσαυξήσεις στην περίπτωση της εφάπαξ (εξολοκλήρου) εξόφλησης χρόνιων και υψηλών οφειλών, έπειτα από αιτιολογημένη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, γεγονός που επίσης βελτιώνει την εισπραξιμότητα. Γενικό σχόλιο για τα άρθρα 271 και 272. Το σημαντικό και κρίσιμο ζήτημα της είσπραξης των ληξιπρόθεσμων οφειλών προϋποθέτει μια ολοκληρωμένη εισπρακτική πολιτική από τη ΔΕΥΑ που θα ενεργοποιεί ταυτόχρονα συγκεκριμένους και συνδυαστικούς τρόπους είσπραξης. Έπειτα από εισήγηση του Γ. Διευθυντή η ΔΕΥΑ οφείλει να έχει εγκρίνει (από το Διοικητικό Συμβούλιο) και να υλοποιεί (συντονισμένα και μεθοδικά) μια συνεκτική εισπρακτική πολιτική που μεταξύ άλλων συνοπτικά θα περιλαμβάνει: 1. Το προφίλ των απαιτήσεων (παρουσίαση, ταξινόμηση και ανάλυση ανά πλήθος οφειλετών και ανά ποσό) ως εξής:  Οφειλές ανά κατάσταση παροχής (ενεργές και ανενεργές παροχές)  Οφειλές ανά είδος χρήσης (κατηγορία ακινήτου)  Χρονική και χωρική προέλευση οφειλών  Οφειλές Δήμου και Κεντρικής Διοίκησης  Ενηλικίωση οφειλών  Δείκτες ρευστότητας και εισπραξιμότητας 2. Μέτρα και δράσεις ρευστοποίησης των απαιτήσεων  Επικαιροποίηση στοιχείων καταναλωτών – πληρότητα προσωπικών δεδομένων οφειλετών  Διάθεση επαρκών μέσων και τρόπων πληρωμής  e-billing  ενδεχόμενη έκπτωση συνέπειας  Πλαίσιο διακανονισμών οφειλών  Οχλήσεις καταναλωτών (προειδοποιητικά sms, τηλεφωνικές κλήσεις, επιστολές)  Διακοπές υδροδότησης  Απαγόρευση έκδοσης φορολογικής ενημερότητας  Δικαστική διεκδίκηση οφειλών  Ανάθεση είσπραξης οφειλών στην ΑΑΔΕ  Παρεμβάσεις παραμετροποίησης ERP Η εισπρακτική πολιτική της ΔΕΥΑ θα πρέπει να γνωστοποιείται στους καταναλωτές, να αξιολογείται και να επικαιροποιείται τακτικά, με καθορισμό στόχων και παραγωγή μετρήσιμων αποτελεσμάτων. Άρθρο 274 - Παράγραφος 3. Είναι προδήλως αυτονόητο ότι οι ΔΕΥΑ θα πρέπει να καλύπτουν το σύνολο των οικονομικών υποχρεώσεών τους προς τρίτους. Ωστόσο, δεν είναι κατανοητή η μεροληπτική διάκριση των υποχρεώσεων αυτών προς τους παρόχους ενέργειας. Οι ΔΕΥΑ διαχειρίζονται και λειτουργούν καθημερινά πολλές υποδομές του υδρευτικού και αποχετευτικού συστήματος (γεωτρήσεις με μεγάλα βάθη άντλησης, αντλιοστάσια νερού και λυμάτων, Εγκαταστάσεις Επεξεργασίας Λυμάτων, Μονάδες Επεξεργασίας Νερού, εγκαταστάσεις αφαλάτωσης κλπ.) που εκ των πραγμάτων και από τη φύση τους έχουν υψηλό ενεργειακό αποτύπωμα, είναι δηλαδή ενεργοβόρες υποδομές. Τα τελευταία χρόνια οι δαπάνες ενέργειας έχουν εκτοξευθεί σε δυσθεώρητα και σε πολλές περιπτώσεις μη διαχειρίσιμα ύψη. Η τιμολογιακή πολιτική των παρόχων ενέργειας εντάσσει τις ΔΕΥΑ σε οικιακό τιμολόγιο (γενικής χρήσης για την ακρίβεια) αντί σε ένα ειδικού τύπου τιμολόγιο που να λαμβάνει υπόψη τόσο τα βιομηχανικά χαρακτηριστικά των υποδομών, όσο και τη φύση του αγαθού που είναι απαραίτητο και πολύτιμο σε κάθε νοικοκυριό ανά την επικράτεια. Το αίτημα αυτό έχει άλλωστε κατ’ επανάληψη, διαχρονικά και με κάθε πρόσφορο τρόπο υποβληθεί από την ΕΔΕΥΑ προς την Πολιτεία και τους παρόχους. Η ολική ή μερική ικανοποίηση του αιτήματος θα μπορούσε να καταστήσει το ενεργειακό κόστος πιο διαχειρίσιμο χωρίς την απαίτηση της συνολικής διοχέτευσής του στους πολίτες και στις επιχειρήσεις. Εναλλακτικά θα μπορούσε να δοθεί στις ΔΕΥΑ πρόσβαση στον ενεργειακό (ηλεκτρικό) χώρο με όρους προτεραιότητας ως προς την αδειοδότηση, υλοποίηση και σύνδεση έργων ΑΠΕ που να λειτουργούν με τη διαδικασία net-metering / virtual net metering, μέσα από στοχευμένες χρηματοδοτήσεις ανά περίπτωση ή/και με κατάλληλες συμπράξεις σε τοπικό επίπεδο (ενεργειακές κοινότητες).