Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης»ΜΕΡΟΣ Β΄ ΕΣΟΔΑ ΔΗΜΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ (άρθρα 381-448)Σχόλιο του χρήστη ΣΤΕΕΑΕ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ | 3 Ιουνίου 2026, 22:51




Αιτούμαστε την εξαίρεση των εταιρειών ενοικίασης αυτοκινήτων από το τέλος επί των ακαθαρίστων εσόδων (άρθρο 408) λόγω του ότι το προτεινόμενο τέλος: • δεν πληροί επαρκώς τις αρχές ισότητας και αναλογικότητας, • επιβαρύνει δυσανάλογα έναν στρατηγικό κλάδο του τουρισμού, • δημιουργεί κίνδυνο συρρίκνωσης της αγοράς ενοικίασης οχημάτων, • στερείται σαφούς ανταποδοτικότητας. Αναλυτικά: Ι. Παραβίαση της αρχής της φορολογικής ισότητας και της αναλογικότητας: • Αρχή ισότητας στα δημόσια βάρη: Το τέλος επιβάλλεται οριζόντια σε ετερόκλητες δραστηριότητες (ενοικίαση αυτοκινήτων, τουριστικά είδη, θαλάσσια ποδήλατα, Ε.Π.Η.Ο., σχολές σπορ), χωρίς διαφοροποίηση με βάση: • το επιχειρηματικό ρίσκο, • το ύψος επενδεδυμένου κεφαλαίου, • το περιθώριο κέρδους. Οι επιχειρήσεις ενοικίασης οχημάτων είναι κεφαλαιουχικά εντάσεως, με υψηλές αποσβέσεις, «χρηματοδοτικές μισθώσεις» και κόστος συντήρησης, γεγονός που τις καθιστά μη συγκρίσιμες με καταστήματα λιανικής ή εποχικές δραστηριότητες. • Αναλογικότητα του μέτρου: Η επιβολή τέλους επί ακαθάριστων εσόδων και όχι επί καθαρών κερδών οδηγεί σε φορολόγηση ζημιογόνων ή οριακά βιώσιμων επιχειρήσεων, ιδίως: • σε περιόδους χαμηλής ζήτησης, • σε μικρές τουριστικές περιοχές, • σε επιχειρήσεις με στόλο χρηματοδοτούμενο μέσω leasing. Η επιλογή της βάσης υπολογισμού (ακαθάριστα έσοδα) δεν είναι αναλογική προς τη φοροδοτική ικανότητα. ΙΙ. Διπλή ή πολλαπλή επιβάρυνση του ίδιου οικονομικού αντικειμένου: Οι επιχειρήσεις ενοικίασης οχημάτων ήδη επιβαρύνονται με: • Φόρο εισοδήματος, • ΦΠΑ, • Τέλος επιτηδεύματος (όπου ισχύει), • Τέλη κυκλοφορίας στόλου, • Τέλος ταξινόμησης (άμεσα ή μέσω leasing), • Δημοτικά τέλη έδρας. Η εισαγωγή νέου τέλους επί του κύκλου εργασιών, χωρίς ανταποδοτικό χαρακτήρα, δημιουργεί σωρευτική φορολόγηση, η οποία αντίκειται: • στην αρχή της φορολογικής δικαιοσύνης, • στην αρχή της βιώσιμης επιχειρηματικότητας. ΙΙΙ. Έλλειψη ανταποδοτικού χαρακτήρα υπέρ των επιχειρήσεων ενοικίασης οχημάτων: Το τέλος: • δεν συνδέεται με παροχή συγκεκριμένης δημοτικής υπηρεσίας προς τις επιχειρήσεις, • δεν τεκμηριώνεται ότι αντισταθμίζει επιβάρυνση των Ο.Τ.Α. από τη δραστηριότητα ενοικίασης οχημάτων (δεδομένου ότι υπολογίζονται τα συνολικά ακαθάριστα έσοδα και από τις συμβάσεις μακροχρόνιας μίσθωσης), • δεν προβλέπει διάθεση των εσόδων σε υποδομές που σχετίζονται με την οδική κυκλοφορία ή τη στάθμευση. Άρα, πρόκειται ουσιαστικά για φορολογικό βάρος και όχι ανταποδοτικό τέλος, γεγονός που επιβαρύνει την επιχειρηματολογία κατά της επιβολής του. ΙV. Κίνδυνος στρέβλωσης του ανταγωνισμού και πλήγμα στον τουρισμό: • Οι επιχειρήσεις ενοικίασης οχημάτων λειτουργούν σε έντονα ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον, με: • πλατφόρμες αλλοδαπών ομίλων, • διαφορετικά φορολογικά καθεστώτα ανά χώρα. • Το κόστος του τέλους είναι βέβαιο ότι θα μετακυλιστεί στον καταναλωτή, αυξάνοντας το κόστος μετακίνησης του τουρίστα, ιδίως σε νησιωτικές και απομακρυσμένες περιοχές. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με: • την πολιτική ενίσχυσης του τουρισμού, • τη βιώσιμη κινητικότητα, • τη συγκράτηση του κόστους διακοπών. V. Υπέρμετρα αυστηρό καθεστώς κυρώσεων: Η πρόβλεψη: • προσαύξησης 2% ανά μήνα καθυστέρησης, • με ανώτατο όριο το 100% του οφειλόμενου τέλους, σε συνδυασμό με τις ήδη προβλεπόμενες κυρώσεις της φορολογικής νομοθεσίας, δημιουργεί δυσανάλογο και αποτρεπτικό πλαίσιο συμμόρφωσης, ιδίως για μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Σχετική διάταξη που χρησιμοποιείται για τις κυρώσεις: • Άρθρο 6 Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ΦΕΚ Α' 190/2022)