Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης»ΜΕΡΟΣ Β’ ΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ (άρθρα 184-291)Σχόλιο του χρήστη ΕΑΣΜΗ - ΜΑΚΝΕΑ ΚΡΙΣΤΙΝΑ | 4 Ιουνίου 2026, 08:31
  • Σχόλιο του χρήστη 'ΕΑΣΜΗ - ΜΑΚΝΕΑ ΚΡΙΣΤΙΝΑ' | 4 Ιουνίου 2026, 08:31

    Άρθρο 187 • από την έναρξη ισχύος δεν θα μπορεί να συσταθεί νέο ΝΠΔΔ τοπικής αυτοδιοίκησης. αυτό σπρώχνει τη λειτουργία των ΟΤΑ προς ΝΠΙΔ, ανώνυμες εταιρείες και αναπτυξιακούς οργανισμούς, δηλαδή προς πιο «εταιρικά» σχήματα. • να ζητηθεί να μη χρησιμοποιείται η αδυναμία σύστασης ΝΠΔΔ ως έμμεσος μηχανισμός ιδιωτικοοικονομικής μεταφοράς κρίσιμων δημόσιων λειτουργιών. Άρθρο 188 • οι δήμοι και οι περιφέρειες στο μέλλον μπορούν να συστήνουν ή να συμμετέχουν κυρίως σε αναπτυξιακούς οργανισμούς και συγκεκριμένες μορφές νομικων προσωπων ιδιωτικου δικαιου-ΝΠΙΔ. Ετσι μεταφερονται και επισημα αρμοδιοτητες από τις υπηρεσίες των ΟΤΑ προς εταιρικά σχήματα. Ειδικά για δήμους και περιφέρειες, αυτό αφορά τεχνικές υπηρεσίες, έργα, μελέτες, περιουσία και προγραμματικές συμβάσεις. Το άρθρο 188 αναφέρει τους αναπτυξιακούς οργανισμούς, τις ΔΕΥΑ και τους ΦοΔΣΑ ως νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου. • να ζητηθεί ρητή προστασία των τεχνικών υπηρεσιών των ΟΤΑ και απαγόρευση υποκατάστασής τους από ΝΠΙΔ όταν υπάρχουν οργανικές τεχνικές υπηρεσίες. Άρθρο 190 • τα ΝΠΙΔ έχουν διακριτή νομική υποστήριξη και ο δήμος/η περιφέρεια δεν ευθύνεται για οφειλές ή υποχρεώσεις τους πέραν της συμμετοχής στο κεφάλαιο. Η δημόσια λειτουργία μπορεί να ασκείται από φορέα που δεν έχει την ίδια δημοκρατική και υπηρεσιακή λογοδοσία με τον δήμο ή την περιφέρεια. • όταν ασκούνται δημόσιες, τεχνικές ή κοινωνικές αρμοδιότητες, δεν αρκεί η εταιρική αυτοτέλεια. Χρειάζονται εγγυήσεις δημόσιου ελέγχου, διαφάνειας, λογοδοσίας και υπηρεσιακής ευθύνης. Άρθρο 191 • τα 3/5 των μελών των ΔΣ ορίζονται από την πλειοψηφία. σε φορείς που θα διαχειρίζονται έργα, χρήμα, τεχνικές αποφάσεις και προσωπικό, η υπερσυγκέντρωση στη διοίκηση μειώνει τον έλεγχο. • να ζητηθεί ενισχυμένη συμμετοχή μειοψηφιών και εκπροσώπων εργαζομένων/επιστημονικού προσωπικού, ιδίως όταν πρόκειται για τεχνικά αντικείμενα. Άρθρο 194 • τα ΔΣ νομικών προσώπων ιδιωτικου δικαιου ΝΠΔΔ παίρνουν αρμοδιότητες δημοτικού/περιφερειακού συμβουλίου και επιτροπής, ενώ ο πρόεδρος παίρνει αρμοδιότητες δημάρχου/περιφερειάρχη. Συγκεντρώνεται μεγάλη διοικητική ισχύς σε μικρότερα όργανα με δημόσιο χρήμα. • για τεχνικές πράξεις, έργα, μελέτες, διαγωνισμούς, εγκρίσεις και υπογραφές πρέπει να υπάρχει σαφής εμπλοκή της αρμόδιας τεχνικής υπηρεσίας και όχι απλή διοικητική μεταβίβαση. Άρθρο 195 • τα νομικα προσωπα ιδιωτικου δικαιου-ΝΠΙΔ, συντάσσουν εσωτερικούς κανονισμούς, κανονισμούς προσωπικού και οικονομικής διαχείρισης. Συντάσσει «κανονισμό προσωπικού, ο οποίος καθορίζει την υπηρεσιακή κατάσταση αυτού, τα προσόντα πρόσληψης, τα δικαιώματα, τις υποχρεώσεις και τις πειθαρχικές ευθύνες»,από αυτούς τους κανονισμούς θα κριθεί ποιος υπογράφει, ποιος εισηγείται, ποιος έχει ευθύνη, ποια προσόντα χρειάζονται. • να προβλεφθούν ελάχιστες υποχρεωτικές εγγυήσεις: ΠΕ/ΤΕ μηχανικοί για τεχνικά αντικείμενα, σαφής διάκριση μελέτης–επίβλεψης–παραλαβής, δημόσιος έλεγχος, κανόνες ασυμβίβαστου. Άρθρο 196 • επιτρέπεται ανάθεση λογιστικών εργασιών σε εξωτερικούς συνεργάτες όταν δεν υπάρχει προσωπικό. Δεν αφορά τους μηχανικους άμεσα, αλλά δείχνει τη γενική λογική, αντί ενίσχυσης υπηρεσιών, ανοίγει παράθυρο εξωτερικοποίησης. • να προταχθεί η στελέχωση των υπηρεσιών και να μη γίνεται η έλλειψη προσωπικού μόνιμη δικαιολογία ανάθεσης. Άρθρο 199 • ο έλεγχος διαχείρισης γίνεται από ελεγκτή που επιλέγεται από το δημοτικό/περιφερειακό συμβούλιο, ενώ ορκωτός είναι υποχρεωτικός μόνο πάνω από 1.500.000 ευρώ κύκλο εργασιών. • για φορείς που διαχειρίζονται τεχνικά έργα, περιουσία, υποδομές ή ανταποδοτικά τέλη, το όριο μπορεί να είναι ανεπαρκές. Να ζητηθεί ενισχυμένος έλεγχος ανεξαρτήτως κύκλου εργασιών όταν υπάρχουν έργα ή δημόσιες υποδομές. Αρθρο 205 • Το άρθρο 205 προβλέπει την αυτοδίκαιη μεταφορά προσωπικού από νομικά πρόσωπα που λύονται προς τον οικείο Δήμο ή την Περιφέρεια. • Η πρόβλεψη αυτή χρειάζεται ασφαλιστικές δικλείδες, ώστε να μην αποτελέσει έμμεσο τρόπο ένταξης προσωπικού στους ΟΤΑ χωρίς τον αναγκαίο έλεγχο νομιμότητας, διαφάνειας και αξιοκρατίας. Η προστασία των εργαζομένων είναι αναγκαία, όμως πρέπει να διασφαλίζεται ότι η αρχική πρόσληψή τους έγινε με νόμιμη διαδικασία και, όπου απαιτείται, με έλεγχο ή έγκριση του ΑΣΕΠ. Για αυτό, να προστεθεί ρητή διάταξη ότι πριν από κάθε μεταφορά ή κατάταξη προσωπικού σε Δήμο ή Περιφέρεια προηγείται έλεγχος της αρχικής διαδικασίας πρόσληψης, της σχέσης εργασίας και των τυπικών προσόντων, ώστε να αποκλείεται κάθε δυνατότητα έμμεσης παράκαμψης των κανόνων πρόσληψης στο Δημόσιο. Άρθρο 207 • υφιστάμενες εταιρείες και αναπτυξιακές ΑΕ μπορούν να μετατραπούν/συγχωνευθούν σε αναπτυξιακούς οργανισμούς ή να λυθούν μέχρι 31.12.2026. δηλαδη ανοίγει μαζική μετάβαση σε αναπτυξιακούς οργανισμούς. • να τεθεί όριο: οι αναπτυξιακοί οργανισμοί δεν πρέπει να λειτουργούν ως παράλληλες τεχνικές υπηρεσίες, ούτε να υποκαθιστούν τις οργανικές δημόσιες υπηρεσίες. Άρθρο 211 • Οι διαδημοτικοι και διαβαθμικοι σύνδεσμοι (αρθρο 210) μπορούν να συνομολογούν δάνεια για σκοπούς της αρμοδιότητάς τους, ακόμη και για αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων ή μη οφειλών, χωρίς προηγούμενη συναίνεση των δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων των μελών τους. Αυτό σημαινει δανεισμός χωρίς προηγούμενη πολιτική έγκριση από τα συμβούλια που τελικά εκπροσωπούν τους δημότες. • να απαιτείται σύμφωνη γνώμη των οικείων δημοτικών/περιφερειακών συμβουλίων για δανεισμό που δημιουργεί μελλοντική οικονομική επιβάρυνση. Άρθρο 220 • Οι φορείς λαϊκών αγορών έχουν αρμοδιότητα για ίδρυση, κατάργηση, μετακίνηση, επέκταση και χωροθέτηση λαϊκών αγορών, καθώς και για τοπογραφικά διαγράμματα. Η χωροθέτηση δεν είναι απλή διοικητική πράξη. Έχει κυκλοφοριακές, πολεοδομικές, περιβαλλοντικές, προσβασιμότητας και ασφάλειας παραμέτρους. • Να απαιτείται υποχρεωτική γνώμη τεχνικής υπηρεσίας δήμου, κυκλοφοριακή τεκμηρίωση, έλεγχος προσβασιμότητας ΑμεΑ και τηρηση κανόνων για προσβαση σε ολες τις κοινωνικες ομαδες που εχουν αναγκη και συμβατότητα με κοινόχρηστους χώρους. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΓΙΑ ΑΟΤΑ Άρθρο 224 • Οι αναπτυξιακοί οργανισμοί αποκτούν πολύ ευρύ σκοπό δηλαδη υποστήριξη δήμων/περιφερειών, ωρίμανση και εκτέλεση έργων υποδομής, τεχνική και επιστημονική υποστήριξη, διαχείριση ακίνητης περιουσίας, ΣΒΑΚ, ΟΧΕ, η υλοποίηση δράσεων και έργων που εντάσσονται στους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης της Ατζέντας 2030 του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών κ.λπ. Το κείμενο προβλέπει ότι μπορούν να ορίζονται τεχνικοί σύμβουλοι φορέων της Γενικής Κυβέρνησης και να παρέχουν τεχνικές/συμβουλευτικές υπηρεσίες για ακίνητη περιουσία. • Αυτό μπορεί να λειτουργήσει ως παράλληλη τεχνική υπηρεσία εκτός του κανονικού υπηρεσιακού κορμού. Να μπει ρητή διάταξη ότι οι αναπτυξιακοί οργανισμοί έχουν επικουρικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστούν τις τεχνικές υπηρεσίες των ΟΤΑ. Άρθρο 225 • Η διοίκηση του αναπτυξιακού οργανισμού εκλέγεται από τη γενική συνέλευση των μετόχων, ενώ ο διευθύνων σύμβουλος και τα εκτελεστικά μέλη δεν είναι αιρετοί, πλην του προέδρου. • Μη αιρετά πρόσωπα μπορούν να έχουν κεντρικό ρόλο σε έργα, μελέτες, τεχνικές υπηρεσίες και δημόσια περιουσία. Είναι προβλημα γιατι χρειάζονται αυστηρά προσόντα, διαφάνεια επιλογής, ασυμβίβαστα και λογοδοσία στο δημοτικό/περιφερειακό συμβούλιο. Άρθρο 226 • ΤΟ ΠΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ. Επιτρέπει στον αναπτυξιακό οργανισμό, όταν δεν επαρκεί το προσωπικό του, να συνεργάζεται με ιδιώτες επαγγελματίες με δελτίο παροχής υπηρεσιών, κατά παρέκκλιση διατάξεων για συμβάσεις έργου. Οι ιδιώτες αυτοί μπορούν να συντάσσουν μελέτες έργων και υπηρεσιών και τεύχη δημοσίων διαγωνισμών, υπό τη διεύθυνση προϊσταμένου υπηρεσίας του αναπτυξιακού οργανισμού. • Είναι προβλημα γηιατι ετσι κανονικοποιεί την έλλειψη προσωπικού ως λόγο ανάθεσης σε ιδιώτες, βάζει ιδιώτες στη σύνταξη μελετών και τευχών διαγωνισμών, δημιουργεί κίνδυνο σύγκρουσης συμφερόντων, θολώνει τα όρια μεταξύ δημόσιας τεχνικής ευθύνης και ιδιωτικής παροχής υπηρεσίας. Οι υπάλληλοι μπορεί να έχουν την ευθύνη με υπογραφή ενώ η ουσιαστική εργασία έχει γίνει εξωτερικά. • Το αρθρο αυτό προβλέπει ότι οι δήμοι και οι περιφέρειες μπορούν να συνάπτουν προγραμματικές συμβάσεις με αναπτυξιακό οργανισμό για την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους και ότι οι αρμόδιοι υπάλληλοι του αναπτυξιακού οργανισμού έχουν δικαίωμα υπογραφής διοικητικών εγγράφων και αντίστοιχη πειθαρχική, αστική και ποινική ευθύνη. Αυτό πρέπει να σχολιαστεί οπωσδήποτε. Να ζητηθεί ρητά ότι μελέτες, τεύχη δημοπράτησης, επιβλέψεις και παραλαβές δημόσιων έργων παραμένουν σε δημόσιες τεχνικές υπηρεσίες ή γίνονται με αυστηρό πλαίσιο ν. 4412/2016, ασυμβίβαστα, έλεγχο και διακριτή ευθύνη. Άρθρο 227. Περιφερειακά Ταμεία Ανάπτυξης • Τα Περιφερειακά Ταμεία Ανάπτυξης αποκτούν ρόλο επιστημονικής, συμβουλευτικής και τεχνικής υποστήριξης, μπορούν να εκπονούν τεχνικοοικονομικές και οργανωτικές μελέτες, να επιβλέπουν και να υλοποιούν προγράμματα, να επιβάλλουν τέλη και να συνάπτουν δάνεια. • Είναι προβλημα γιατι μοιάζει με δεύτερο μηχανισμό τεχνικής και αναπτυξιακής διοίκησης δίπλα στην Περιφέρεια. Επομενως πρεπει να τονιστει στην διαβουλευση ότι δεν μπορούν τα Π.Τ.Α. να υποκαθιστούν τις Διευθύνσεις Τεχνικών Έργων, Περιβάλλοντος, Αναπτυξιακού Προγραμματισμού κ.λπ. Άρθρο 230 • Επαναλαμβάνεται η δυνατότητα συνεργασίας με ιδιώτες επαγγελματίες, όταν δεν επαρκεί το προσωπικό του ΠΤΑ, κατά παρέκκλιση διατάξεων. Οι ιδιώτες μπορούν να συντάσσουν μελέτες έργων και υπηρεσιών και τεύχη δημοσίων διαγωνισμών. • Είναι ίδιο πρόβλημα με το άρθρο 226. Να ζητηθεί αυστηρός περιορισμός και να μη γίνει μόνιμος μηχανισμός υποκατάστασης των δημόσιων μηχανικών. ΦοΔΣΑ – Απόβλητα Άρθρο 232 • Πολύ σοβαρό περιβαλλοντικά. Στο άρθρο 232 εντοπίζεται σοβαρός κίνδυνος αποδυνάμωσης των περιβαλλοντικών εγγυήσεων στη διαχείριση αποβλήτων. Η δυνατότητα των Φο.Δ.Σ.Α. να αποδέχονται, πέραν των αστικών αποβλήτων, και λοιπά στερεά μη επικίνδυνα καθώς και επικίνδυνα απόβλητα, απαιτεί πολύ αυστηρές προϋποθέσεις, ειδική αδειοδότηση, σαφή περιβαλλοντικό έλεγχο και δημόσια λογοδοσία. Δεν μπορεί με μια απλή διοικητική επιλογή ή με “ένα κλικ” να αλλάζει ουσιαστικά ο χαρακτήρας μιας εγκατάστασης διαχείρισης αποβλήτων. Η εμπειρία δείχνει ότι τέτοιες γενικές διατυπώσεις μπορούν να οδηγήσουν σε καταστρατήγηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και σε σοβαρές επιπτώσεις για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία. • Να προστεθεί ρητή πρόβλεψη ότι κάθε αποδοχή μη αστικών ή επικίνδυνων αποβλήτων επιτρέπεται μόνο μετά από ειδική περιβαλλοντική αδειοδότηση, τεκμηριωμένη μελέτη επιπτώσεων, έλεγχο της φέρουσας ικανότητας της εγκατάστασης, υποχερωτικη γνώμη των οικείων δήμων, των Φορεων Διαχειρισης αν χρειαζεται και πλήρη ενημέρωση των πολιτών. Η διαχείριση αποβλήτων δεν μπορεί να βασίζεται σε αόριστες εξουσιοδοτήσεις. Χρειάζεται αυστηρός έλεγχος, διαφάνεια και προστασία της κοινωνίας από νέες περιβαλλοντικές βλάβες. Άρθρο 238 • Η τιμολογιακή πολιτική των ΦοΔΣΑ βασίζεται στο ετήσιο κόστος διαχείρισης και περιλαμβάνει κόστος λειτουργίας, αποκατάστασης, μεταφροντίδας και επενδυτικού προγράμματος. • Μας ενδιαφερει γιατι μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση τελών προς τους δήμους και τελικά στους δημότες. Πρεπει να υπάρχει πλήρης δημοσιοποίηση κόστους, τεχνική τεκμηρίωση και έλεγχος από τα δημοτικά συμβούλια πριν την επιβάρυνση. Άρθρο 240 • Προβλέπεται ότι ποσά εισφορών/τελών των δήμων προς ΦοΔΣΑ μπορούν να παρακρατούνται από τα έσοδα του ανταποδοτικού τέλους καθαριότητας και φωτισμού μέσω ΔΕΗ ή εναλλακτικού παρόχου και, αν δεν φτάνουν, από τους ΚΑΠ. Επίσης σε ΣΔΙΤ προβλέπεται κατά προτεραιότητα απόδοση ποσών για την εξυπηρέτηση των συμβατικών υποχρεώσεων. • Αυτό είναι προβλημα γιατι δεσμεύονται ανταποδοτικά έσοδα και ΚΑΠ των δήμων, περιορίζοντας την οικονομική αυτοτέλεια. Να απαιτείται προηγούμενη σύμφωνη γνώμη δημοτικού συμβουλίου και πλήρης ενημέρωση για το κόστος ανά τόνο, τις συμβάσεις, τις ΣΔΙΤ και τις μακροχρόνιες δεσμεύσεις. Άρθρο 241 • Το αρθρο λεει ότι τα δημοτικά συμβούλια λαμβάνουν σχέδιο τιμολογιακής πολιτικής και τεχνικού προγράμματος προς γνώμη μέσα σε έναν μήνα. Μετά την παρέλευση της προθεσμίας, τα όργανα του ΦοΔΣΑ εγκρίνουν. Δηλαδή, η γνώμη δεν είναι δεσμευτική. • Για τεχνικό πρόγραμμα και τιμολογιακή πολιτική με οικονομική επιβάρυνση δήμων, η γνώμη των δημοτικών συμβουλίων πρέπει να έχει ουσιαστικό βάρος.