• Σχόλιο του χρήστη 'ΕΟΣΙΠΑΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ – ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΩΝ ΚΑΙ ΚΕΝΤΡΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ' | 13 Μαρτίου 2026, 09:26

    Παρατηρήσεις επί του σχεδίου νόμου και του σχεδίου Υπουργικής Απόφασης για τις Μονάδες Φροντίδας Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης Εισαγωγή Το υπό διαβούλευση πολυνομοσχέδιο και το συνοδευτικό σχέδιο Υπουργικής Απόφασης για τις Μονάδες Φροντίδας Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης, αντί να οδηγούν σε πραγματική απλούστευση του θεσμικού πλαισίου, εισάγουν ένα νέο σύστημα αδειοδότησης και ελέγχων το οποίο δημιουργεί σοβαρά προβλήματα λειτουργίας για τις επιχειρήσεις του κλάδου. Πολλές από τις προτεινόμενες ρυθμίσεις όχι μόνο δεν μειώνουν τη γραφειοκρατία, αλλά την αυξάνουν, ενώ παράλληλα υποβαθμίζουν θεσμούς που μέχρι σήμερα εξασφάλιζαν στοιχειώδη ισορροπία και ασφάλεια δικαίου για τις επενδύσεις στον χώρο της προσχολικής αγωγής. Παράλληλα, το προτεινόμενο πλαίσιο οδηγεί σε συγκέντρωση κρίσιμων αρμοδιοτήτων στους Δήμους, σε διάχυση ελεγκτικών εξουσιών σε πολλαπλές υπηρεσίες και σε δημιουργία συνθηκών άνισης μεταχείρισης μεταξύ δημοτικών και ιδιωτικών δομών. Οι ρυθμίσεις αυτές, εάν υιοθετηθούν χωρίς ουσιαστικές διορθώσεις, κινδυνεύουν να δημιουργήσουν ένα καθεστώς σοβαρών προβλημάτων, αυξημένης γραφειοκρατίας και σημαντικής ανασφάλειας για τις υφιστάμενες αλλά και για τις νέες επιχειρηματικές πρωτοβουλίες στον κλάδο. Για τους λόγους αυτούς κρίνεται αναγκαία η ουσιαστική επανεξέταση των βασικών ρυθμίσεων του σχεδίου νόμου και της Υπουργικής Απόφασης, ώστε να διατηρηθεί ένα λειτουργικό, δίκαιο και σαφές πλαίσιο για την ίδρυση και λειτουργία των δομών προσχολικής αγωγής. Οι βασικές αυτές προβληματικές ρυθμίσεις εντοπίζονται κυρίως στους εξής άξονες: 1. Κατάργηση της διαδικασίας προέγκρισης – απώλεια ασφάλειας για επενδύσεις Με το νέο προτεινόμενο καθεστώς καταργείται πλήρως η διαδικασία της προέγκρισης, η οποία μέχρι σήμερα αποτελούσε ένα βασικό στάδιο ασφάλειας για κάθε επιχειρηματία που επιθυμούσε να επενδύσει στον κλάδο. Στο ισχύον σύστημα, ο ενδιαφερόμενος κατέθετε τα σχέδια της δομής στην Επιτροπή Καταλληλότητας, η οποία προχωρούσε σε προέγκριση και διατύπωνε τυχόν παρατηρήσεις. Ο επιχειρηματίας είχε έτσι τη δυνατότητα να προσαρμόσει εγκαίρως τις εγκαταστάσεις ή τα σχέδιά του πριν προβεί σεσημαντικές επενδύσεις και πριν φτάσει στο στάδιο της τελικής έγκρισης. Η διαδικασία αυτή λειτουργούσε ως στοιχειώδης εγγύηση ασφάλειας για κάθε επενδυτική πρωτοβουλία στον κλάδο. Με την κατάργηση της προέγκρισης, ένας επιχειρηματίας καλείται πλέον να επενδύσει σημαντικά κεφάλαια χωρίς να υπάρχει καμία προηγούμενη θεσμική επιβεβαίωση ότι η επένδυση αυτή μπορεί πράγματι να οδηγήσει σε νόμιμη λειτουργία της δομής. Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί σοβαρή ανασφάλεια δικαίου και λειτουργεί αποτρεπτικά για νέες επενδύσεις στον τομέα της προσχολικής αγωγής. Για τον λόγο αυτό ζητείται να παραμείνει το ισχύον σύστημα: • προέγκριση σχεδίων, • στη συνέχεια αυτοψία της Επιτροπής Καταλληλότητας, • και τέλος τελική έγκριση λειτουργίας. Πρόκειται για τη μόνη διαδικασία που παρέχει πραγματική ασφάλεια τόσο για τη διοίκηση όσο και για τους επενδυτές. 2. Υποβάθμιση της Επιτροπής Καταλληλότητας και αποκλεισμός του κλάδου Παράλληλα με την κατάργηση της προέγκρισης, υποβαθμίζεται ουσιαστικά και ο ρόλος της Επιτροπής Καταλληλότητας. Απολύτως χαρακτηριστικό είναι ότι στο νέο σχήμα δεν προβλέπεται πλέον η συμμετοχή εκπροσώπου του κλάδου στην Επιτροπή, όπως ίσχυε μέχρι σήμερα. Η απουσία εκπροσώπου των επαγγελματιών από μια επιτροπή που καλείται να αξιολογήσει τεχνικά και λειτουργικά ζητήματα των δομών προσχολικής αγωγής αποτελεί σοβαρό θεσμικό έλλειμμα, το οποίο δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Η συμμετοχή του κλάδου στη συγκεκριμένη επιτροπή δεν αποτελούσε τυπική ή διακοσμητική παρουσία. Αντίθετα, στηριζόταν στην πολυετή εμπειρία των επαγγελματιών του χώρου, οι οποίοι γνωρίζουν σε βάθος τις πραγματικές ανάγκες και ιδιαιτερότητες λειτουργίας των δομών προσχολικής αγωγής. Η Ομοσπονδία και οι κατά τόπους σύλλογοι παρέχουν διαρκώς συμβουλευτική υποστήριξη σε υφιστάμενες αλλά και σε νέες δομές, τόσο στα μέλη τους όσο και σε επαγγελματίες που δεν είναι μέλη τους, για ζητήματα νομικά, τεχνικά, πολεοδομικά και λειτουργικά. Με βάση την εμπειρία αυτή, συμβάλλουν ουσιαστικά στην πρόληψη λαθών, στην ορθή εφαρμογή των προδιαγραφών και στη σωστή προετοιμασία νέων επιχειρηματικών πρωτοβουλιών στον χώρο της προσχολικής αγωγής. Ο αποκλεισμός του κλάδου από την Επιτροπή Καταλληλότητας στερεί από τη διαδικασία αυτή ένα πολύτιμο στοιχείο εμπειρίας και πρακτικής γνώσης, οδηγώντας σε αξιολογήσεις που ενδέχεται να είναι αποκομμένες από την πραγματικότητα λειτουργίας των δομών. Για τον λόγο αυτό θεωρούμε απολύτως απαραίτητη, αν όχι αυτονόητη, την διατήρηση της συμμετοχής εκπροσώπου του κλάδου στην Επιτροπή Καταλληλότητας. 3. Συγκέντρωση αρμοδιοτήτων στον Δήμο και διάχυση ελεγκτικών εξουσιών Σύμφωνα με το άρθρο 6 της Υπουργικής Απόφασης, ο Δήμος αναλαμβάνει κεντρικό ρόλο τόσο στην αδειοδότηση όσο και στους ελέγχους των δομών προσχολικής αγωγής. Η επιλογή αυτή δημιουργεί σοβαρά ζητήματα θεσμικής ισορροπίας και αντικειμενικότητας. Οι Δήμοι διαθέτουν ήδη δικές τους δομές προσχολικής αγωγής, οι οποίες μάλιστα εξαιρούνται ρητά από το πεδίο εφαρμογής της νέας ρύθμισης. Την ίδια στιγμή, με το νέο πλαίσιο οι ίδιοι φορείς καλούνται να ελέγχουν, να επιβάλλουν κυρώσεις και να αποφασίζουν για ζητήματα λειτουργίας των ιδιωτικών δομών. Η κατάσταση αυτή δημιουργεί προφανή προβλήματα αθέμιτου ανταγωνισμού, έλλειψης διαφάνειας και σοβαρές δυνατότητες κατάχρησης εξουσίας. Η ισονομία και ο υγιής ανταγωνισμός προϋποθέτουν ίσους κανόνες για όλους τους φορείς που παρέχουν την ίδια υπηρεσία. Αντίθετα, το προτεινόμενο πλαίσιο δημιουργεί συνθήκες άνισης μεταχείρισης μεταξύ δημοτικών και ιδιωτικών δομών. Παράλληλα, το νέο πλαίσιο προβλέπει τη διάχυση ελεγκτικών αρμοδιοτήτων σε πολλαπλές υπηρεσίες και αρχές. Η πρακτική αυτή δεν και αυξάνει απλώς τη γραφειοκρατία, αλλά στην ουσία δημιουργεί συνθήκες «δαμόκλειου σπάθης» πάνω από τις δομές. Η εμπειρία έχει δείξει ότι η συγκέντρωση των ελέγχων σε μία μόνο αρχή συνιστά το μόνο σύστημα που μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Για τον λόγο αυτό ζητούμε οι ελεγκτικές αρμοδιότητες να παραμείνουν στην Περιφέρεια, η οποία μέχρι σήμερα ασκούσε τον σχετικό έλεγχο χωρίς να βρίσκεται σε ανταγωνιστική σχέση με τις ιδιωτικές δομές. 4. Ανεξέλεγκτη επέκταση δικαιολογητικών και γραφειοκρατίας Στο άρθρο 3 της Υπουργικής Απόφασης προβλέπεται μια εκτεταμένη σειρά δικαιολογητικών για την έκδοση άδειας λειτουργίας. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και η υποχρέωση προσκόμισης: • Απόφασης Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) ή • υπαγωγής σε Πρότυπες Περιβαλλοντικές Δεσμεύσεις (ΠΠΔ). Η πρόβλεψη αυτή είναι όχι απλώς δυσανάλογη αλλά απολύτως ακατανόητη για δομές προσχολικής αγωγής, οι οποίες δεν έχουν περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Η ένταξή τους σε διαδικασίες περιβαλλοντικής αδειοδότησης που προορίζονται για δραστηριότητες με σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ή ακόμη και στην κοινή λογική. Η απαίτηση αυτή αυξάνει υπέρμετρα το κόστος αδειοδότησης και την γραφειοκρατία και δημιουργεί πιθανά προβλήματα σε υφιστάμενες δομές χωρίς να εξυπηρετεί ουσιαστικό σκοπό. Για τον λόγο αυτό ζητείται η αφαίρεση της σχετικής πρόβλεψης. Παράλληλα, ζητάμε να τεθεί περιοριστική απαρίθμηση των απαιτούμενων δικαιολογητικών στο στάδιο της προέγκρισης, ώστε να αποφεύγονται ερμηνευτικές επεκτάσεις από τη διοίκηση. 5. Σιωπηρή άρνηση μετά από τρίμηνη αδράνεια Σύμφωνα με το άρθρο 3 της Υπουργικής Απόφασης, εάν παρέλθει τρίμηνο από τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Καταλληλότητας χωρίς έκδοση άδειας, τεκμαίρεται σιωπηρή απόρριψη της αίτησης. Η πρόβλεψη αυτή είναι εξόχως προβληματική. Στο ισχύον σύστημα η Επιτροπή Καταλληλότητας είναι υποχρεωμένη να εκδίδει πρακτικό μετά από κάθε στάδιο της διαδικασίας (υποβολή σχεδίων, αυτοψία κ.λπ.). Δεν υπάρχει δυνατότητα μακράς διοικητικής αδράνειας. Η εισαγωγή τρίμηνης περιόδου σιωπηρής απόρριψης ουσιαστικά νομιμοποιεί την καθυστέρηση της διοίκησης και δημιουργεί σοβαρή ανασφάλεια για τις επιχειρήσεις. Η διάταξη αυτή θα πρέπει να απαλειφθεί. 6. Κίνδυνος για υφιστάμενες δομές λόγω αλλαγών χρήσεων γης και νέων απαιτήσεων στατικής επάρκειας Το νομοσχέδιο προβλέπει διαδικασία επικαιροποίησης ή απογραφής όλων των υφιστάμενων δομών. Ωστόσο πολλές δομές λειτουργούν με άδειες που έχουν εκδοθεί πριν από δεκαετίες, σε περιοχές όπου οι χρήσεις γης έχουν εν τω μεταξύ τροποποιηθεί. Σε πολλές περιπτώσεις οι επιχειρήσεις αυτές δεν είναι δυνατόν να προσαρμοστούν στα νέα πολεοδομικά δεδομένα, γεγονός που δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο απώλειας της δυνατότητας νόμιμης λειτουργίας τους. Το ζήτημα αυτό απαιτεί ειδική μεταβατική ρύθμιση ώστε να προστατευθούν ρητά και χωρίς κανένα περιθώριο διαφορετικής «ερμηνείας» οι ήδη λειτουργούσες δομές. Παρόμοιος προβληματισμός προκύπτει και από την απαίτηση προσκόμισης δικαιολογητικών που αφορούν τη στατική επάρκεια των κτιρίων. Πολλές υφιστάμενες δομές λειτουργούν νόμιμα επί δεκαετίες στο ίδιο κτίριο, με άδειες που έχουν εκδοθεί σύμφωνα με το τότε ισχύον θεσμικό πλαίσιο. Η εκ των υστέρων απαίτηση υποβολής πλήρους φακέλου στατικής επάρκειας δημιουργεί τον κίνδυνο να τεθεί σε αμφισβήτηση η συνέχιση της λειτουργίας δομών όχι μόνο για πραγματικά ζητήματα στατικότητας, αλλά ακόμη και για καθαρά γραφειοκρατικούς λόγους, όπως ελλείψεις ή δυσχέρειες στην πληρότητα του φακέλου παλαιών κτιρίων. Για τον λόγο αυτό η σχετική πρόβλεψη θα πρέπει να αφορά αποκλειστικά την ίδρυση νέων δομών και την έκδοση εξ ολοκλήρου νέων αδειών λειτουργίας και όχι να εφαρμόζεται σε τροποποιήσεις ή επικαιροποιήσεις υφιστάμενων αδειών, ιδίως όταν πρόκειται για δομές που λειτουργούν νόμιμα επί σειρά ετών χωρίς να έχει προκύψει ζήτημα ασφάλειας των εγκαταστάσεών τους. 7. Υπερβολική εμπλοκή πολλών υπηρεσιών σε απλές μεταβολές Στο άρθρο 5 παρ. 4 της Υπουργικής Απόφασης προβλέπεται ότι ακόμη και για μικρές μεταβολές (όπως ενδεικτικά η αλλαγή ωραρίου λειτουργίας) μπορεί να απαιτείται εμπλοκή πολλών υπηρεσιών. Η πρόβλεψη αυτή είναι πρακτικά ανεφάρμοστη αν όχι δυνητικά επικίνδυνη. Η λειτουργία μιας δομής δεν μπορεί να εξαρτάται από τη συντονισμένη έγκριση πολλών διοικητικών αρχών για ζητήματα καθημερινής λειτουργίας. Η ρύθμιση αυτή θα δημιουργήσει σημαντικές καθυστερήσεις και διοικητικό χάος και πρέπει απαραίτητα να απαλειφθεί. 8. Ανισότητα μεταξύ δημοτικών και ιδιωτικών δομών Το νέο πλαίσιο δημιουργεί σοβαρή ανισότητα μεταξύ δημοτικών και ιδιωτικών παιδικών σταθμών. Οι δημοτικές δομές εξαιρούνται από τις ρυθμίσεις που επιβάλλονται στις ιδιωτικές, ενώ παράλληλα ο Δήμος αποκτά αυξημένες ελεγκτικές αρμοδιότητες και δυνατότητα επιβολής σημαντικών προστίμων. Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού και υπονομεύει την ισονομία μεταξύ των φορέων που παρέχουν την ίδια υπηρεσία. 9. Ανάγκη άμεσης δημοσιοποίησης των κτιριολογικών προδιαγραφών Ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα του προτεινόμενου πλαισίου είναι ότι το ίδιο το νομοσχέδιο δεν περιέχει σαφείς κτιριολογικές ρυθμίσεις ούτε παραπέμπει με σαφήνεια σε συγκεκριμένες διατάξεις που θα καθορίζουν τις τεχνικές και κτιριακές προδιαγραφές για την ίδρυση και λειτουργία παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών. Οι κτιριολογικές απαιτήσεις αποτελούν το βασικότερο στοιχείο σχεδιασμού για οποιαδήποτε νέα δομή προσχολικής αγωγής. Από αυτές εξαρτάται εάν ένας χώρος μπορεί να χρησιμοποιηθεί, ποια τεχνικά έργα απαιτούνται, καθώς και το συνολικό κόστος μιας επένδυσης στον συγκεκριμένο τομέα. Η απουσία σαφών και δημοσιοποιημένων προδιαγραφών δημιουργεί σημαντική αβεβαιότητα για τις επιχειρήσεις του κλάδου, οι οποίες καλούνται να σχεδιάσουν επενδύσεις και να τοποθετηθούν επί του νέου θεσμικού πλαισίου χωρίς να γνωρίζουν τις βασικές τεχνικές απαιτήσεις που θα κληθούν να εφαρμόσουν. Για τον λόγο αυτό είναι αναγκαίο να καθοριστούν με σαφήνεια οι κτιριολογικές προδιαγραφές και τα σχετικά κριτήρια, ώστε να υπάρχει ένα σαφές και προβλέψιμο πλαίσιο για την ίδρυση και λειτουργία δομών προσχολικής φροντίδας. 10. Συμπέρασμα Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις, όπως αποτυπώνονται στο σχέδιο νόμου και στο σχέδιο Υπουργικής Απόφασης, δεν οδηγούν στην απλούστευση του θεσμικού πλαισίου των δομών προσχολικής αγωγής, αλλά αντιθέτως δημιουργούν ένα σύστημα περισσότερο περίπλοκο, λιγότερο προβλέψιμο και εμφανώς άδικο για τις επιχειρήσεις του κλάδου. Η κατάργηση της προέγκρισης, η υποβάθμιση της Επιτροπής Καταλληλότητας, η συγκέντρωση αρμοδιοτήτων στον Δήμο, η διάχυση των ελέγχων σε πολλαπλές υπηρεσίες, η εισαγωγή υπέρογκων προστίμων και νέων γραφειοκρατικών απαιτήσεων καθώς και η απουσία επαρκών μεταβατικών προβλέψεων για υφιστάμενες δομές συνθέτουν ένα πλαίσιο που είναι βέβαιο ότι δημιουργήσει τεράστια προβλήματα χωρίς να λύσει κανένα. Η προσχολική αγωγή αποτελεί έναν ευαίσθητο και κρίσιμο τομέα κοινωνικής πολιτικής, στον οποίο δραστηριοποιούνται επί δεκαετίες επιχειρήσεις που παρέχουν σημαντικές υπηρεσίες στις οικογένειες και στις τοπικές κοινωνίες. Οι ρυθμίσεις που αφορούν τη λειτουργία των δομών αυτών πρέπει να διαμορφώνονται με προσοχή, ρεαλισμό και γνώση των πραγματικών συνθηκών του κλάδου. Για τον λόγο αυτό είναι αναγκαίο να επανεξεταστούν ουσιαστικά οι επίμαχες διατάξεις του σχεδίου νόμου και της Υπουργικής Απόφασης, μέσα από έναν πραγματικό θεσμικό διάλογο με τους εκπροσώπους του κλάδου, ώστε να διαμορφωθεί ένα πλαίσιο λειτουργικό, δίκαιο και εφαρμόσιμο στην πράξη. Μόνο μέσα από έναν τέτοιο διάλογο μπορεί να διασφαλιστεί ότι η όποια μεταρρύθμιση θα υπηρετεί πράγματι την ποιότητα της προσχολικής αγωγής και όχι τη δημιουργία ανυπέρβλητων διοικητικών εμποδίων για τις δομές που την υπηρετούν καθημερινά. 11. Συγκεκριμένα αιτήματα τροποποίησης των διατάξεων Με βάση τα ανωτέρω, ζητούμε την ουσιαστική αναμόρφωση των ακόλουθων διατάξεων του σχεδίου Υπουργικής Απόφασης: 1. Άρθρο 4 παρ. 1 εδ. β’ Να τροποποιηθεί η διάταξη και να ανακληθεί η πρόβλεψη περί προσκόμισης βεβαίωσης χρήσεων γης για τις υφιστάμενες μονάδες. Η σχετική απαίτηση θα πρέπει να ισχύει αποκλειστικά για την έκδοση εξ ολοκλήρου νέων αδειών και όχι για ήδη λειτουργούσες δομές. 2. Άρθρο 4 παρ. 1 εδ. β’ (ΙΙ) Στο σχέδιο προβλέπεται η υποχρέωση κατάθεσης εγκεκριμένων κατόψεων, ενώ ταυτόχρονα έχει καταργηθεί η διαδικασία της προέγκρισης. Υπό τις συνθήκες αυτές δεν καθίσταται σαφές από ποια αρμόδια αρχή μπορούν να προκύπτουν «εγκεκριμένα» σχέδια κατόψεων. Για τον λόγο αυτό η διάταξη θα πρέπει να τροποποιηθεί ώστε να επανέλθει η διαδικασία προέγκρισης των σχεδίων. 3. Άρθρο 4 παρ. 1 εδ. γ’ – Δελτίο Δομικής Τρωτότητας Η υποχρέωση υποβολής Δελτίου Δομικής Τρωτότητας θα πρέπει να αφορά αποκλειστικά την έκδοση εξ ολοκλήρου νέων αδειών και όχι υφιστάμενες δομές ή τροποποιήσεις και αναθεωρήσεις υφιστάμενων αδειών. 4. Άρθρο 4 παρ. 1 εδ. γ’ – Περιβαλλοντική αδειοδότηση Η πρόβλεψη για υποβολή Απόφασης Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (Α.Ε.Π.Ο.) ή απόφασης υπαγωγής σε Πρότυπες Περιβαλλοντικές Δεσμεύσεις (Π.Π.Δ.) να απαλειφθεί πλήρως. 5. Άρθρο 5 παρ. 2 Η διάταξη που προβλέπει την έγκριση της αδειοδοτούσας αρχής για μεταβολές λοιπών στοιχείων λειτουργίας της μονάδας, όπως το ωράριο λειτουργίας ή ο εσωτερικός κανονισμός λειτουργίας, να απαλειφθεί. 6. Άρθρο 6 – Ελεγκτικές αρχές Να περιοριστούν οι αρμόδιες ελεγκτικές αρχές στην Περιφέρεια, στο Υγειονομικό και στην Πυροσβεστική Υπηρεσία. 7. Άρθρο 7 – Διοικητικά πρόστιμα Να απαλειφθούν οι προβλέψεις για την επιβολή διοικητικών προστίμων. Να διατηρηθεί το ισχύον σύστημα συστάσεων και παρατηρήσεων και μόνο σε περίπτωση μη συμμόρφωσης εντός εύλογης προθεσμίας να δύναται να επιβληθεί πρόστιμο από τον Δήμο. 8. Άρθρα 8 και 9 Να απαλειφθούν πλήρως. 9. Άρθρο 11 Να απαλειφθεί η τελευταία παράγραφος: «Κατά την απογραφή ... βάσει των μεταβατικών διατάξεων του άρθρου 351 ν. 4442/2016». 10. Άρθρο 12 παρ. 1 Να μην ισχύσει η προτεινόμενη τροποποίηση του πρώτου εδαφίου του άρθρου 2 της υπ’ αριθμ. Δ22/οικ. 11828/293/13.03.2017 υπουργικής απόφασης («Για τη λειτουργία κάθε Μονάδας Φ.Π.Α.Δ. είναι απαραίτητη η έγκριση ίδρυσης και λειτουργίας σύμφωνα με τα άρθρα 343–352 ν. 4442/2016»). Αντίθετα, να προβλεφθεί ότι οι ήδη λειτουργούσες μονάδες θα αναρτηθούν στο ΟΠΣ-ΑΔΕ ως έχουν και θα συνεχίσουν τη λειτουργία τους χωρίς υποχρέωση επικαιροποίησης ή αναθεώρησης σύμφωνα με τα νέα άρθρα 343-352 του ν. 4442/2016. Η υιοθέτηση των ανωτέρω προτάσεων κρίνεται απολύτως αναγκαία, προκειμένου το νέο θεσμικό πλαίσιο να καταστεί λειτουργικό, σαφές και εφαρμόσιμο στην πράξη. Η διαμόρφωση ενός πλαισίου που θα διασφαλίζει ασφάλεια δικαίου, ίση μεταχείριση των φορέων και πραγματική δυνατότητα λειτουργίας των δομών προσχολικής αγωγής αποτελεί βασική προϋπόθεση τόσο για την προστασία των υφιστάμενων μονάδων όσο και για την ανάπτυξη νέων επενδύσεων στον ιδιαίτερα σημαντικό τομέα της φροντίδας και διαπαιδαγώγησης της προσχολικής ηλικίας.