• Σχόλιο του χρήστη 'Θεόδωρος Αναγνώστου' | 12 Απριλίου 2026, 22:34

    Το άρθρο 72 θα πρότεινα να προσθέσει την δεσμευτική πρόβλεψη όπως οι θεσμικές θέσεις του Διευθυντή Ιατρικής Υπηρεσίας, Προέδρου Επιστημονικού Συμβουλίου και Τομεάρχη καλύπτονται αποκλειστικά από Συντονιστή Διευθυντή (όπως ίσχυε και στο παρελθόν) που να προέρχεται από ανοικτή αξιολογική κρίση και προκήρυξη κι όχι από μετάταξη και σε κάθε περίπτωση όχι από Διευθυντή από εξέλιξη. Με την επανίδρυση του βαθμού του Συντονιστή (νόμος Γκάγκα) περιέργως δεν επανήλθε (κάπως "ξεχάστηκε" αντιδεοντολογικά ενώ σαφώς προϋπήρχε) αυτή η ουσιαστική θεσμική πρόβλεψη ουσίας. Αποτέλεσμα, αρκετά συχνά, βαθμολογικά κατώτερος βαθμός Διευθυντή (που μπορεί να προέρχεται από απλή εξέλιξη κι όχι ανοικτή διαδικασία), εφόσον μπορεί να επιλέγεται σε θέση θεσμική (όπως ΔΙΥ, Τομεάρχης ή Πρόεδρος σε Επιστημονικό Συμβούλιο) να δύναται να κρίνει τον ανώτατο βαθμό στο ΕΣΥ που μάλιστα αποκλειστικά προέρχεται από ανοικτή αξιολογική διαδικασία. Αυτό αντιβαίνει αφενός τα οριζόμενα στο ευρύτερο Δημόσιο αλλά και την ουσία της αξιοκρατίας. Όσο εξαιρετικός να είναι ένας ιατρός Διευθυντής, είναι λάθος να επιτρέπεται να κρίνει τον ανώτερο αυτού βαθμό του Συντονιστή επειδή νομοθετικά κάποτε εξέλειψε αυτός ο ανώτατος βαθμός και έτσι μπόρεσε να καταλαμβάνει ο Διευθυντής (ως τότε ανώτατος βαθμός) την όποια θεσμική θέση. Κι ενώ τώρα έχει επανιδρυθεί νομοθετικά πλέον αυτός ο ανώτατος βαθμός του Συντονιστή στο ΕΣΥ, να μην του επαναποδίδεται το προνόμιο θεσμικών θέσεων το οποίο ούτως ή άλλως είχε αποκλειστικά πριν καταργηθεί ως βαθμός, αλλά αντίθετα να το παρακρατά ο "νεώτερος" (sic) (δηλαδή ο μη ανώτατος) βαθμός του Διυεθυντή που μάλιστα δεν έχει υποβληθεί σε ανοικτή διαδικασία.