Αρχική Σύσταση Ταμείου Καινοτομίας Φαρμάκου - Πρόσβαση των ασθενών σε νέα φάρμακα και θεραπείες - Βελτίωση των υπηρεσιών υγείας και άλλες διατάξειςΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε’ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΠΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ, ΤΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΚΑΝΝΑΒΗ KAI TA ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΚΑΝΝΑΒΗΣ  (άρθρα 33-49)Σχόλιο του χρήστη Γρηγορης Κ | 15 Απριλίου 2026, 11:36
  • Σχόλιο του χρήστη 'Γρηγορης Κ' | 15 Απριλίου 2026, 11:36

    Σχόλιο επί της διαβούλευσης – Κριτική στο προτεινόμενο πλαίσιο για τα προϊόντα κάνναβης Το προτεινόμενο νομοσχέδιο δεν αποτελεί μια συνεκτική πολιτική για την αγορά της κάνναβης. Αντιθέτως, συνιστά ένα βαθιά αντιφατικό και αποσπασματικό πλαίσιο, το οποίο αγνοεί τόσο τη διεθνή εμπειρία όσο και τη λειτουργία της πραγματικής αγοράς. Την ώρα που χώρες όπως η Germany και η Malta προχωρούν σε μοντέλα ελεγχόμενης διάθεσης, και διεθνώς παραδείγματα όπως ο Canada και πολιτείες των United States εφαρμόζουν ολοκληρωμένες πολιτικές ρύθμισης, η Ελλάδα επιλέγει να κινηθεί προς την αντίθετη κατεύθυνση: την αποσπασματική απαγόρευση χωρίς εναλλακτική. Αυτό δεν είναι πολιτική. Είναι άρνηση της πραγματικότητας. Η απαγόρευση του φυσικού προϊόντος ως πολιτική αποτυχία Η αφαίρεση του ανθού από τη νόμιμη αγορά δεν επιλύει κανένα πρόβλημα. Αντιθέτως, δημιουργεί ένα νέο. Το κράτος: αναγνωρίζει την ύπαρξη καταστημάτων προϊόντων κάνναβης αλλά ταυτόχρονα αφαιρεί από αυτά το βασικότερο προϊόν τους Αυτό συνιστά θεσμική αντίφαση. Δεν μπορεί να υπάρξει σοβαρή αγορά κάνναβης χωρίς το φυσικό προϊόν. Η επιλογή αυτή οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε: ενίσχυση της παράνομης διακίνησης μεταφορά της ζήτησης σε ανεξέλεγκτα κυκλώματα πλήρη αποδυνάμωση κάθε έννοιας εποπτείας Η απαγόρευση δεν μειώνει τη χρήση. Απλώς αλλάζει τον προμηθευτή. Τα “legal high” ως αποτέλεσμα της πολιτικής σας Η ύπαρξη προϊόντων τύπου “legal high” δεν είναι επιλογή της αγοράς. Είναι αποτέλεσμα των στρεβλώσεων που δημιουργεί το ίδιο το κράτος. Όταν απαγορεύεται το φυσικό προϊόν, η αγορά –όπως είναι αναμενόμενο– αναζητά υποκατάστατα. Τα προϊόντα αυτά: δεν είναι ιδανικά δεν αποτελούν ποιοτική λύση αλλά είναι προβλέψιμη συνέπεια της απαγορευτικής πολιτικής Και παρ’ όλα αυτά, ακόμη και αυτά λειτουργούν πιο ελεγχόμενα από την πλήρη παρανομία. Εάν καταργηθούν χωρίς να υπάρξει νόμιμη εναλλακτική, το αποτέλεσμα δεν θα είναι “καθαρή αγορά”. Θα είναι πλήρης επιστροφή στο σκοτάδι. Το “κλείσιμο του ματιού” προς τη φαρμακευτική αγορά Το πλέον προβληματικό στοιχείο του νομοσχεδίου είναι η κατεύθυνση που υπονοεί. Αφαιρώντας τον ανθό από τη νόμιμη αγορά και περιορίζοντας τις επιλογές των καταναλωτών, δημιουργείται ένα τεχνητό περιβάλλον όπου η ζήτηση μετατοπίζεται προς τα φαρμακευτικά προϊόντα. Στην πράξη: η ψυχαγωγική χρήση δεν εξαφανίζεται απλώς “μεταμφιέζεται” σε ιατρική Το αποτέλεσμα είναι ένα κλειστό σύστημα διάθεσης, στο οποίο: οι τιμές είναι υψηλότερες η πρόσβαση πιο περιορισμένη και ο ανταγωνισμός ανύπαρκτος Αυτό δεν συνιστά προστασία της δημόσιας υγείας. Συνιστά στρέβλωση της αγοράς με σαφείς ωφελούμενους. Πολιτική χωρίς κατανόηση της αγοράς είναι επικίνδυνη πολιτική Η πραγματικότητα είναι απλή: Η ζήτηση υπάρχει. Η χρήση υπάρχει. Η αγορά λειτουργεί — είτε νόμιμα είτε παράνομα. Το ερώτημα είναι αν το κράτος επιθυμεί να την ελέγχει ή να την αγνοεί. Με το προτεινόμενο πλαίσιο: δεν ελέγχει την αγορά δεν προστατεύει τον καταναλωτή δεν περιορίζει την παραοικονομία Αντιθέτως, δημιουργεί τις ιδανικές συνθήκες για την ενίσχυσή της. Συμπέρασμα – Μια λανθασμένη κατεύθυνση Το νομοσχέδιο, στην παρούσα μορφή του, δεν αποτελεί μεταρρύθμιση. Αποτελεί οπισθοδρόμηση. Αντί για ένα σύγχρονο, ευρωπαϊκό μοντέλο ρύθμισης, εισάγει ένα υβριδικό καθεστώς: απαγορευτικό εκεί που δεν πρέπει ελαστικό εκεί που δεν αρκεί και επιλεκτικά ωφέλιμο για συγκεκριμένους παίκτες Η πολιτεία οφείλει να επιλέξει: Ή θα ρυθμίσει με σοβαρότητα την αγορά, ενσωματώνοντας το φυσικό προϊόν σε ένα ελεγχόμενο πλαίσιο, ή θα συνεχίσει να ενισχύει –έστω και άθελά της– την παρανομία. Η σημερινή πρόταση κάνει ξεκάθαρα το δεύτερο.