• Σχόλιο του χρήστη 'Γεώργιος Α.' | 15 Απριλίου 2026, 13:14

    Με αφορμή το άρθρο 41 του υπό διαβούλευση σχεδίου νόμου, αναδεικνύεται η ανάγκη για μια σαφή και τεκμηριωμένη τοποθέτηση γύρω από τη λειτουργία και την εξέλιξη της αγοράς προϊόντων κάνναβης (CBD) στην Ελλάδα. Η δραστηριότητα αυτή δεν αναπτύχθηκε αυθαίρετα. Μετά τη θεσμοθέτηση της βιομηχανικής κάνναβης στην Ελλάδα το 2016, διαμορφώθηκε σταδιακά μια νόμιμη αγορά προϊόντων, στην οποία επιχειρήσεις, εργαζόμενοι και καταναλωτές λειτούργησαν με βάση ένα συγκεκριμένο ρυθμιστικό πλαίσιο. Σημαντικό μέρος των επαγγελματιών του κλάδου δεν λειτούργησε απλώς ως εμπορική δραστηριότητα, αλλά ως σημείο υπεύθυνης ενημέρωσης. Μέσα από προσωπική ενασχόληση, μελέτη και επένδυση σε γνώση, συνέβαλαν στην κατανόηση της διαφοράς μεταξύ βιομηχανικής κάνναβης, CBD και ψυχοδραστικών ουσιών, προσφέροντας στο κοινό ελεγχόμενη και υπεύθυνη πρόσβαση σε νόμιμα προϊόντα. Παράλληλα, πρόκειται για πραγματική οικονομική δραστηριότητα: επιχειρήσεις που απασχολούν προσωπικό, καταβάλλουν μισθούς, ασφαλιστικές εισφορές και φόρους, μισθώνουν ακίνητα και συνεισφέρουν κανονικά στα δημόσια έσοδα. Η προτεινόμενη ρύθμιση δημιουργεί έναν ουσιαστικό προβληματισμό: προϊόντα που αναπτύχθηκαν και διακινήθηκαν νόμιμα βάσει του ισχύοντος πλαισίου οδηγούνται, στην πράξη, σε αποκλεισμό από τη λιανική αγορά. Έτσι, μια υφιστάμενη και ελεγχόμενη δραστηριότητα παύει να λειτουργεί με όρους νομιμότητας, χωρίς να είναι σαφές ποιο εναλλακτικό πλαίσιο θα την αντικαταστήσει. Όπως σε κάθε κλάδο, ενδέχεται να υπάρχουν μεμονωμένες περιπτώσεις παραβατικότητας. Ωστόσο, η οριζόντια αντιμετώπιση ενός ολόκληρου κλάδου, χωρίς διάκριση μεταξύ συνεπών επαγγελματιών και επιτήδειων, δεν συνιστά στοχευμένη πολιτική. Η ρύθμιση οφείλει να εντοπίζει το πρόβλημα, να ενισχύει τον έλεγχο και να διαχωρίζει, όχι να εξισώνει. Εύλογα τίθεται ένα κρίσιμο ερώτημα: όταν περιορίζεται η πρόσβαση του καταναλωτή σε ελεγχόμενα, φορολογημένα και νόμιμα προϊόντα, πού θα στραφεί; Πώς εξυπηρετείται η προστασία του πολίτη, όταν αποδυναμώνεται η οργανωμένη αγορά και ο καταναλωτής απομακρύνεται από σημεία υπεύθυνης ενημέρωσης; Ενδεικτικά, χώρες όπως η Ελβετία(!) ακολουθούν μια διαφορετική προσέγγιση: επιτρέπουν προϊόντα κάνναβης με περιεκτικότητα έως 1% THC και διατηρούν μια νόμιμη και ελεγχόμενη αγορά, ενώ παράλληλα εξετάζουν αυστηρά ρυθμισμένα μοντέλα πρόσβασης ενηλίκων, με έμφαση στη δημόσια υγεία και την προστασία των ανηλίκων και όχι στην οριζόντια απαγόρευση. Η εμπειρία αυτή δείχνει ότι η προστασία του πολίτη επιτυγχάνεται μέσω ελέγχου, σαφών κανόνων και εποπτείας της αγοράς και όχι μέσω της συνολικής κατάργησής της. Για τον λόγο αυτό, καθίσταται αναγκαία μια πιο αναλογική και στοχευμένη ρύθμιση, που θα προστατεύει τον καταναλωτή, θα διασφαλίζει τη νομιμότητα και θα επιτρέπει τη βιώσιμη συνέχιση μιας δραστηριότητας που αναπτύχθηκε εντός θεσπισμένου πλαισίου.