Αρχική Σύσταση Ταμείου Καινοτομίας Φαρμάκου - Πρόσβαση των ασθενών σε νέα φάρμακα και θεραπείες - Βελτίωση των υπηρεσιών υγείας και άλλες διατάξειςΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε’ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΠΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ, ΤΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΚΑΝΝΑΒΗ KAI TA ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΚΑΝΝΑΒΗΣ  (άρθρα 33-49)Σχόλιο του χρήστη david malech | 15 Απριλίου 2026, 14:45
  • Σχόλιο του χρήστη 'david malech' | 15 Απριλίου 2026, 14:45

    «Η προτεινόμενη ρύθμιση δεν περιορίζει τη χρήση — μεταφέρει τη ζήτηση εκτός ελέγχου. Η καθολική απαγόρευση του ξηρού άνθους κάνναβης έως 0,3% THC αγνοεί ένα βασικό δεδομένο: η ζήτηση δεν εξαφανίζεται με διοικητικές απαγορεύσεις. Αντίθετα, διοχετεύεται άμεσα στη μαύρη αγορά, όπου δεν υπάρχει κανένας έλεγχος ποιότητας, καμία ιχνηλασιμότητα και καμία προστασία του καταναλωτή. Το αποτέλεσμα είναι ακριβώς το αντίθετο από τον επιδιωκόμενο στόχο δημόσιας υγείας. Παράλληλα, η ρύθμιση αφαιρεί φορολογητέα ύλη από την ελληνική οικονομία. Ακόμη και σε συντηρητικά σενάρια: €1.000.000 νόμιμη αγορά → ~€240.000 ΦΠΑ €2.000.000 → ~€480.000 ΦΠΑ Χωρίς να υπολογίζονται φόρος εισοδήματος (~22%) και ασφαλιστικές εισφορές. Τα ποσά αυτά δεν “εξαφανίζονται” — μεταφέρονται εκτός του επίσημου συστήματος. Ταυτόχρονα, πρόκειται για έναν ταχέως αναπτυσσόμενο κλάδο διεθνώς, που δημιουργεί θέσεις εργασίας και επιχειρηματικότητα. Η επιλογή περιορισμού της νόμιμης αγοράς δεν μειώνει τη δραστηριότητα, αλλά ενισχύει την αδήλωτη οικονομία και πιέζει δείκτες απασχόλησης. Σε επίπεδο δημόσιας υγείας, η διεθνής επιστημονική κοινότητα αναγνωρίζει το Cannabis Use Disorder. Ωστόσο, η προβληματική χρήση συνδέεται κυρίως με προϊόντα υψηλής περιεκτικότητας σε THC. Η πλήρης απομάκρυνση προϊόντων χαμηλής περιεκτικότητας, όπως το CBD, αφαιρεί μια ηπιότερη επιλογή από τον καταναλωτή, χωρίς να περιορίζει την πρόσβαση σε ισχυρότερα ψυχοδραστικά προϊόντα μέσω μη ελεγχόμενων καναλιών. Επιπλέον, η συνταγογράφηση φαρμακευτικής κάνναβης δεν συνοδεύεται από ένα ολοκληρωμένο και υποχρεωτικό σύστημα παρακολούθησης (dose tracking, επαναξιολόγηση, δεδομένα χρήσης), γεγονός που περιορίζει την πραγματική εικόνα της επίδρασης αυτών των πολιτικών. Σε άλλες αγορές, όπως η California και το Amsterdam, το κράτος δεν προσπαθεί να “εξαφανίσει” την αγορά, αλλά να την ελέγξει: με αδειοδότηση, ποιοτικό έλεγχο, ιχνηλασιμότητα και φορολόγηση. Η παρούσα προσέγγιση κάνει το αντίθετο: αφαιρεί τον έλεγχο από το κράτος και τον παραδίδει στην παρανομία. Η απαγόρευση δεν είναι λύση όταν δεν συνοδεύεται από μηχανισμούς ελέγχου. Είναι μεταφορά του προβλήματος εκτός ορατότητας.»