• Σχόλιο του χρήστη 'Γιάννης' | 15 Απριλίου 2026, 20:58

    Το Άρθρο 41, όπως προτείνεται, δείχνει να πηγαίνει ένα βήμα πιο πέρα από όσο χρειάζεται. Δεν μιλάμε για ουσίες με ισχυρή ψυχοδραστική δράση, αλλά για προϊόντα με πολύ χαμηλή περιεκτικότητα σε THC, που στην πράξη δεν προκαλούν «ευφορία». Η πλήρης απαγόρευση όχι μόνο της πώλησης αλλά και της κατοχής και χρήσης μοιάζει δυσανάλογη σε σχέση με τον πραγματικό κίνδυνο. Επίσης, υπάρχει ο κίνδυνος να συμβεί το κλασικό: να μην εξαφανιστεί η ζήτηση, αλλά να φύγει εκτός νόμιμης αγοράς. Όταν κάτι που ήδη κυκλοφορεί νόμιμα απαγορεύεται ξαφνικά, οι καταναλωτές δεν σταματούν, απλώς στρέφονται σε ανεξέλεγκτες πηγές. Αυτό σημαίνει μηδενική εποπτεία, άγνωστη ποιότητα και τελικά μεγαλύτερο ρίσκο. Δεν πρέπει να αγνοηθεί και η οικονομική διάσταση. Τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί ένας ολόκληρος κλάδος γύρω από τα προϊόντα κάνναβης χαμηλής THC, που περιλαμβάνει καταστήματα λιανικής, καλλιεργητές, εισαγωγείς και εργαζομένους. Η πλήρης απαγόρευση δεν βάζει απλώς κανόνες, ουσιαστικά οδηγεί σε κλείσιμο επιχειρήσεων, απώλεια θέσεων εργασίας και αποδυνάμωση μιας αναπτυσσόμενης αγοράς. Παράλληλα, το Δημόσιο χάνει και σημαντικά φορολογικά έσοδα. Η νόμιμη αγορά αποφέρει ΦΠΑ, φόρους εισοδήματος και ασφαλιστικές εισφορές. Αν αυτή η δραστηριότητα μετακινηθεί στη «σκιά», τα έσοδα αυτά εξαφανίζονται, ενώ ενισχύεται η παραοικονομία. Την ίδια στιγμή, υπάρχει τρόπος να αντιμετωπιστεί ουσιαστικά η ανησυχία για τους ανηλίκους χωρίς να επιβληθεί καθολική απαγόρευση. Θα μπορούσε να θεσπιστεί αυστηρότερο πλαίσιο ελέγχου ηλικίας, με υποχρεωτική ταυτοποίηση κατά την αγορά (ψηφιακή επιβεβαίωση ηλικίας), τόσο στα φυσικά καταστήματα όσο και στις online πωλήσεις. Τέλος, δημιουργείται και ένα ζήτημα αρχής: μέχρι ποιο σημείο είναι λογικό να απαγορεύεται η επιλογή ενός ενήλικα, όταν πρόκειται για ένα προϊόν που δεν έχει αποδεδειγμένα σημαντική βλαπτικότητα; Η ρύθμιση, όπως είναι, δίνει την εντύπωση μιας υπερβολικά παρεμβατικής προσέγγισης. Ίσως μια πιο ισορροπημένη λύση να ήταν η αυστηρή ρύθμιση με σαφείς κανόνες, ελέγχους, προδιαγραφές, πραγματική προστασία των ανηλίκων και διατήρηση της νόμιμης αγοράς αντί για μια καθολική απαγόρευση που κινδυνεύει να φέρει περισσότερα προβλήματα από όσα λύνει.