Αρχική Σύσταση Ταμείου Καινοτομίας Φαρμάκου - Πρόσβαση των ασθενών σε νέα φάρμακα και θεραπείες - Βελτίωση των υπηρεσιών υγείας και άλλες διατάξειςΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε’ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΠΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ, ΤΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΚΑΝΝΑΒΗ KAI TA ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΚΑΝΝΑΒΗΣ (άρθρα 33-49)Σχόλιο του χρήστη Βαγγελης Μαρ | 16 Απριλίου 2026, 11:32




Η σημερινή διαβούλευση αποκαλύπτει με τον πιο καθαρό τρόπο την υποκρισία του πολιτικού συστήματος απέναντι στην κάνναβη. Από τη μία, το σχέδιο νόμου απαγορεύει ρητά τη λιανική πώληση, διάθεση, αγορά και χρήση του ξηρού ανθού έως 0,3% THC. Από την άλλη, στα επόμενα άρθρα οργανώνει ειδικά αδειοδοτημένες επιχειρήσεις εμπορίου προϊόντων κάνναβης, τις υποχρεώνει να λειτουργούν ως αποκλειστικά σημεία διάθεσης, να βρίσκονται σε ανεξάρτητο κατάστημα, να τηρούν απόσταση 500 μέτρων από προσχολικές και σχολικές εγκαταστάσεις και να εγγράφονται υποχρεωτικά σε ψηφιακό μητρώο. Και αν παραβούν το πλαίσιο, προβλέπονται κυρώσεις μέχρι 100.000 ευρώ, ανάκληση άδειας και ακόμη και φυλάκιση έως πέντε έτη. Δηλαδή, το ίδιο το κράτος στήνει έναν ολόκληρο μηχανισμό αδειών, μητρώων και ελέγχων για μια αγορά που ταυτόχρονα στραγγαλίζει. Αυτό είναι το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα: οι κυβερνήσεις αρνούνται να παραδεχθούν ότι στην κοινωνία υπάρχουν ενήλικοι πολίτες που δεν θέλουν να πιουν αλκοόλ, δεν θέλουν να συμμετέχουν στην κουλτούρα της μέθης και θα προτιμούσαν, με προσωπική ευθύνη, ένα προϊόν κάνναβης με THC για χαλάρωση και ψυχαγωγία. Αντί να δουν αυτή την πραγματικότητα, κρύβονται πίσω από μια λογική απαγόρευσης και πίσω από το διεθνές πλαίσιο του 1961, τη Single Convention on Narcotic Drugs, που σχεδιάστηκε για να περιορίζει τις ουσίες αποκλειστικά σε ιατρικούς και επιστημονικούς σκοπούς. Η πολιτική τάξη συμπεριφέρεται σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα από τότε, λες και ο σύγχρονος κόσμος, η ευρωπαϊκή εμπειρία και οι πραγματικές επιλογές των ενηλίκων δεν υπάρχουν. Την ίδια στιγμή, το κράτος συνεχίζει να θεωρεί απολύτως φυσιολογική την κατανάλωση αλκοόλ, παρότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας το χαρακτηρίζει ψυχοδραστική και τοξική ουσία που μπορεί να προκαλέσει εξάρτηση και το συνδέει με περίπου 2,6 εκατομμύρια θανάτους ετησίως παγκοσμίως. Εδώ ακριβώς βρίσκεται η υποκρισία: ο ενήλικος που θέλει να πιει για να διασκεδάσει είναι κοινωνικά αποδεκτός, αλλά ο ενήλικος που θα ήθελε μια νόμιμη, ελεγχόμενη επιλογή THC αντιμετωπίζεται ακόμη σαν θέμα που δεν πρέπει καν να συζητηθεί δημόσια. Ακόμη πιο αντιφατικό είναι ότι η ίδια η διαβούλευση παραδέχεται έμμεσα πως υπάρχει διακριτή αγορά προϊόντων κάνναβης, τόσο ώστε να απαιτεί ειδικά καταστήματα, μητρώο, όρους λειτουργίας και αυστηρή εποπτεία. Αν όμως το κράτος αναγνωρίζει ότι υπάρχει τέτοια αγορά και θέλει να τη ρυθμίσει, τότε γιατί επιμένει να αποκλείει την ειλικρινή πολιτική συζήτηση για τη νόμιμη πρόσβαση των ενηλίκων στην ψυχαγωγική κάνναβη; Δεν μπορείς να λες ταυτόχρονα ότι χρειάζονται “ειδικά καταστήματα κάνναβης” και ότι η πραγματική ζήτηση των ενηλίκων δεν υπάρχει. Δεν μπορείς να επικαλείσαι την προστασία της δημόσιας υγείας, αλλά να αφήνεις την πραγματική ζήτηση χωρίς νόμιμη, ελεγχόμενη διέξοδο. Αυτό δεν είναι ρύθμιση. Είναι υπεκφυγή. Η Ευρώπη και ο δυτικός κόσμος ήδη κινούνται, έστω με διαφορετικές ταχύτητες, προς πιο ειλικρινή μοντέλα. Η Γερμανία, για παράδειγμα, έχει ήδη επιτρέψει για ενηλίκους την κατοχή έως 25 γραμμαρίων, την οικιακή καλλιέργεια έως τριών φυτών και τη λειτουργία αδειοδοτημένων, μη κερδοσκοπικών ενώσεων με αυστηρούς κανόνες για ηλικιακούς ελέγχους, ιχνηλασιμότητα, ουδέτερη συσκευασία, ενημέρωση για τους κινδύνους και προστασία ανηλίκων. Δηλαδή, σοβαρό κράτος δεν σημαίνει άρνηση της πραγματικότητας. Σημαίνει να βάζεις κανόνες εκεί όπου υπάρχει υπαρκτή κοινωνική ζήτηση. Γι’ αυτό η σημερινή διαβούλευση πρέπει να διαβαστεί και ως σύμπτωμα μιας μεγαλύτερης πολιτικής ατολμίας. Οι πολιτικοί είναι έτοιμοι να φτιάξουν μητρώα, άδειες, αποστάσεις, αποκλειστικά καταστήματα και εξοντωτικά πρόστιμα για προϊόντα κάνναβης χαμηλής THC, αλλά δεν έχουν το θάρρος να ανοίξουν την ουσιαστική συζήτηση: ότι οι ενήλικοι πολίτες έχουν δικαίωμα σε ένα νόμιμο, ρυθμισμένο και ασφαλές πλαίσιο πρόσβασης και για την ψυχαγωγική κάνναβη με THC. Αντί για υποκρισία, η χώρα χρειάζεται ειλικρίνεια. Αντί για αναχρονισμούς του 1961, χρειάζεται σύγχρονη πολιτική. Και αντί για μια αγορά που θα σπρώχνεται διαρκώς στη σκιά, χρειάζεται νομιμοποίηση της ψυχαγωγικής κάνναβης για ενηλίκους, μόνο μέσα από αυστηρά αδειοδοτημένα σημεία, με ποιοτικό έλεγχο, σαφείς κανόνες, φορολόγηση και απόλυτη προστασία των ανηλίκων.