• Σχόλιο του χρήστη 'ΝΟΙΚΟΚΥΡΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ' | 16 Απριλίου 2026, 12:47

    Άρθρο 70 Η πρόβλεψη για κατάργηση των κατ’ οίκον επισκέψεων κινείται σε λανθασμένη κατεύθυνση και δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των ασθενών και του συστήματος υγείας. Η κατάργηση τους δεν οδηγεί σε εξοικονόμηση πόρων, αλλά αντίθετα μεταφέρει το βάρος σε νοσοκομεία και επείγοντα τμήματα, αυξάνοντας τελικά το συνολικό κόστος του συστήματος και την ταλαιπωρία των πολιτών. Αντί της διαγραφής αυτών των υπηρεσιών, είναι αναγκαίο να αναζητηθούν τρόποι χρηματοδότησης και ενίσχυσης τους. Οι κατ’ οίκον επισκέψεις απαιτούν περισσότερο χρόνο, οργάνωση και μετακίνηση εκ μέρους του ιατρού και, ως εκ τούτου, πρέπει να αποζημιώνονται επιπλέον και με διακριτό τρόπο. Η προτεινόμενη ρύθμιση για την αμοιβή του προσωπικού ιατρού, η οποία βασίζεται αποκλειστικά ή κυρίως στην εγγραφή ασθενών (κατά κεφαλήν αποζημίωση), δηλαδή με απλά λόγια “πληρώνομαι για να σε έχω στη λίστα, παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες ως προς τη λειτουργικότητα και τη δικαιοσύνη του συστήματος. Συγκεκριμένα, η αποζημίωση ανά εγγεγραμμένο ασθενή, ανεξαρτήτως της πραγματικής χρήσης υπηρεσιών, οδηγεί σε μια στρέβλωση: εξισώνει ασθενείς με ελάχιστες ανάγκες με ασθενείς που απαιτούν συχνή και εντατική παρακολούθηση. Έτσι, ο ιατρός καλείται να διαχειριστεί ενδεχομένως μεγάλο όγκο επισκέψεων χωρίς αντίστοιχη οικονομική ανταπόκριση, γεγονός που υποβαθμίζει την ποιότητα φροντίδας και δημιουργεί αντικίνητρα για την ουσιαστική εξυπηρέτηση των πολιτών. Η πρακτική αυτή δεν αντανακλά την πραγματική ιατρική εργασία. Ο αριθμός και η πολυπλοκότητα των επισκέψεων διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των ασθενών και δεν μπορεί να θεωρείται ότι καλύπτονται επαρκώς από μια ενιαία ετήσια αποζημίωση. Ιδιαίτερα σε περιπτώσεις χρόνιων νοσημάτων, ηλικιωμένων ή πολυπαραγοντικών περιστατικών, οι ανάγκες είναι αυξημένες και απαιτούν συστηματική και συχνή ιατρική παρέμβαση. Ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να υπάρξει για την ειδικότητα της Παιδιατρικής, καθώς η φύση της φροντίδας παιδιών διαφοροποιείται ουσιαστικά από τον γενικό πληθυσμό και απαιτεί πρόσθετα κίνητρα. Συγκεκριμένα, η παιδιατρική φροντίδα χαρακτηρίζεται από: * αυξημένη συχνότητα επισκέψεων, ιδιαίτερα σε βρέφη και μικρά παιδιά * ανάγκη για τακτική παρακολούθηση ανάπτυξης και εμβολιασμών * αυξημένο χρόνο ανά επίσκεψη λόγω επικοινωνίας με γονείς και διαχείρισης ανησυχιών * υψηλή ευθύνη πρόληψης και έγκαιρης διάγνωσης Για τον λόγο αυτό, θεωρείται απαραίτητο το σύστημα αμοιβής να είναι μικτό. Η απλή αποζημίωση ανά εγγεγραμμένο παιδί δεν επαρκεί και δεν αντικατοπτρίζει το πραγματικό έργο του παιδιάτρου. Η αποζημίωση ανά εγγεγραμμένο ασθενή μπορεί να διατηρηθεί ως βάση για την κάλυψη της πρόληψης και της συνολικής ευθύνης του ιατρού για τον πληθυσμό του. Ωστόσο, πρέπει να συμπληρώνεται από πρόσθετη αμοιβή ανά επίσκεψη ή ιατρική πράξη, ώστε να αποτυπώνεται δίκαια το πραγματικό έργο του ιατρού. Ένα τέτοιο μικτό σύστημα εφαρμόζεται σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, όπου η βασική αποζημίωση συνδυάζεται με αμοιβή ανά πράξη, εξασφαλίζοντας τόσο τη βιωσιμότητα της ειδικότητας της παιδιατρικής όσο και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Παραδείγματα κινήτρων και αμοιβών είναι: 1 Κατάργηση της επιβάρυνσης του 1 ευρώ ανά ιατρική συνταγή (παρακράτηση υπέρ ΕΟΠΥΥ) για τους εγγεγραμένους πολίτες σε προσωπικό παιδίατρο 2 Πρόσθετη αμοιβή ανά επίσκεψη, ιδιαίτερα για επείγοντα ή έκτακτα περιστατικά. 3 Πρόσθετη Ειδική αποζημίωση για προληπτικές πράξεις, όπως εμβολιασμοί και τακτικοί αναπτυξιακοί έλεγχοι. 4 Κλιμακωτή αποζημίωση ανά ηλικιακή ομάδα (υψηλότερη για βρέφη και νήπια με αυξημένες ανάγκες). 5 Bonus για επίτευξη υψηλής εμβολιαστικής κάλυψης στον πληθυσμό ευθύνης. 6 Αμοιβή για συμβουλευτική γονέων (τηλεφωνική ή δια ζώσης), που αποτελεί σημαντικό μέρος της καθημερινής πρακτικής.