Αρχική Σύσταση Ταμείου Καινοτομίας Φαρμάκου - Πρόσβαση των ασθενών σε νέα φάρμακα και θεραπείες - Βελτίωση των υπηρεσιών υγείας και άλλες διατάξειςΚΕΦΑΛΑΙΟ Ζ’ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (άρθρα 64-73)Σχόλιο του χρήστη Πατούλης Φίλιππος | 17 Απριλίου 2026, 01:45
  • Σχόλιο του χρήστη 'Πατούλης Φίλιππος' | 17 Απριλίου 2026, 01:45

    Είναι πραγματικά αδιανόητη και βαθιά άδικη η ποινή που επιβάλλεται στους νέους ειδικευόμενους ιατρούς όταν αποφασίζουν να αλλάξουν ειδικότητα μέσα στο πρώτο έτος. Ένα ολόκληρο έτος εφημεριών, νυχτών, εξάντλησης και αυταπάρνησης, κατά το οποίο ο γιατρός υπηρέτησε με ζήλο και αφοσίωση τον ασθενή. Όλα αυτά τα δεδουλευμένα, όλη αυτή η προσφορά μένει απλήρωτη. Ο νέος γιατρός οδηγείται συχνά σε οικονομικό αδιέξοδο όταν αυτά τα χρήματα του στερηθούν, ενώ παράλληλα τιμωρείται για μια απόφαση που πάρθηκε μετά από πραγματική εμπειρία μέσα στο σύστημα. Δεν μπορεί κανείς να χαρακτηρίζει «απάτη» το γεγονός ότι ένας νέος ιατρός, υπηρετώντας με ειλικρίνεια και αυτοθυσία το ΕΣΥ, διαπίστωσε μέσα στο πρώτο έτος ότι η συγκεκριμένη ειδικότητα δεν του ταιριάζει ή δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες και τις ικανότητές του. Αυτό δεν είναι απάτη. Είναι ανθρώπινο, είναι λογικό, είναι υγιές. Η ιατρική είναι πολύ σκληρό και απαιτητικό επάγγελμα για να αναγκάζουμε τους νέους να «κολλήσουν» σε μια επιλογή που έκαναν στα 25-28 τους χρόνια χωρίς να έχουν δει την καθημερινότητα της ειδικότητας από μέσα. Φυσικά και πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι οικονομικές δυνατότητες του ΕΣΥ και του Υπουργείου. Δεν ζητάμε το αδύνατο. Όμως αυτό δεν αναιρεί την ουσία της αδικίας. Δεν μπορεί το κράτος να εκμεταλλεύεται την εργασία ενός νέου γιατρού για έναν χρονικό διάστημα και μετά να τον αφήνει κυριολεκτικά «ξεκρέμαστο» οικονομικά και επαγγελματικά, μόνο και μόνο επειδή τόλμησε να παραδεχτεί ότι έκανε λάθος στην αρχική του επιλογή. Αυτή η πολιτική δεν τιμωρεί την «απάτη». Τιμωρεί την ειλικρίνεια, την αυτογνωσία και την εντιμότητα. Και τελικά, ζημιώνει και το ίδιο το σύστημα υγείας, που χάνει γιατρούς που θα μπορούσαν να προσφέρουν αλλού με μεγαλύτερο κίνητρο και αποτελεσματικότητα. Είναι ώρα αυτή η τεράστια αδικία να διορθωθεί. Οι δεδουλευμένες υπηρεσίες των νέων ειδικευόμενων πρέπει να αναγνωρίζονται και να αμείβονται, ανεξαρτήτως αλλαγής ειδικότητας μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα.