Αρχική Σύσταση Ταμείου Καινοτομίας Φαρμάκου - Πρόσβαση των ασθενών σε νέα φάρμακα και θεραπείες - Βελτίωση των υπηρεσιών υγείας και άλλες διατάξειςΚΕΦΑΛΑΙΟ Ζ’ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (άρθρα 64-73)Σχόλιο του χρήστη ΑΝΩΝΥΜΟΣ | 25 Απριλίου 2026, 13:42
  • Σχόλιο του χρήστη 'ΑΝΩΝΥΜΟΣ' | 25 Απριλίου 2026, 13:42

    Περί του άρθρου 68 Με το παρόν νομοσχέδιο αποκαθίσταται μια διαχρονική αδικία που προέκυψε από προηγούμενες νομοθετικές παρεμβάσεις, δικαιώνοντας ιατρούς οι οποίοι εργάζονται επί σειρά ετών ως παιδοενδοκρινολόγοι, προσφέροντας πολύτιμες υπηρεσίες τόσο σε δημόσιες όσο και σε ιδιωτικές δομές υγείας. Οι ιατροί αυτοί, που είχαν αδικηθεί από προηγούμενα νομοσχέδια, έχουν εκπαιδευτεί σε υψηλό επίπεδο και έχουν προσφέρει, σε πολλές περιπτώσεις, ακόμη και αμισθί τις υπηρεσίες τους στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ). Επιπλέον, ως επικουρικοί ιατροί, κάλυπταν παράλληλα σημαντικές ανάγκες της γενικής παιδιατρικής, ανταποκρινόμενοι σε αυξημένες απαιτήσεις του συστήματος, συχνά με τη διαβεβαίωση των διευθυντών τους ότι, μετά την ολοκλήρωση της τριετούς εξειδίκευσής τους, θα είχαν τη δυνατότητα να ασκήσουν αξιοπρεπώς το αντικείμενό τους ως παιδοενδοκρινολόγοι, ακόμη και μέσω διαδικασιών αξιολόγησης. Αυτό αποτέλεσε, στην πράξη, το λειτουργικό πλαίσιο στην Ελλάδα κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Χάρη σε αυτό, καταρτίστηκαν άρτια πολλοί αξιόλογοι παιδίατροι στην εξειδίκευση της παιδοενδοκρινολογίας. Είναι σαφές ότι χωρίς τη συμβολή τους —και ιδιαίτερα χωρίς την αμισθί προσφορά εργασίας σε πολλές περιπτώσεις— το ΕΣΥ δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει με την ίδια επάρκεια, ούτε να παρέχει το υψηλό επίπεδο υπηρεσιών που προσέφερε και συνεχίζει να προσφέρει. Ως εκ τούτου, η θέσπιση μεταβατικών διατάξεων για τους ιατρούς αυτούς είναι απολύτως εύλογη και δίκαιη, καθώς αποτέλεσαν ακρογωνιαίο λίθο της εύρυθμης λειτουργίας του συστήματος. Μετά την ολοκλήρωση της εκπαίδευσής τους, πολλοί εξ αυτών δραστηριοποιήθηκαν και στον ιδιωτικό τομέα, συμβάλλοντας περαιτέρω στην κάλυψη των αναγκών της κοινωνίας, ιδίως σε περιοχές της περιφέρειας όπου, χωρίς την παρουσία τους, δεν θα υπήρχε δυνατότητα εξειδικευμένης παιδοενδοκρινολογικής φροντίδας. Παράλληλα, πολλοί από αυτούς είναι μέλη της Ελληνική Εταιρεία Παιδοενδοκρινολογίας, της οποίας η τακτική ένταξη προϋποθέτει αυστηρή αξιολόγηση και ενεργό επιστημονική συμμετοχή, όπως παρουσία σε συνέδρια και συνεχιζόμενη ενασχόληση με το αντικείμενο. Οι μεταβατικές διατάξεις, συνεπώς, καλούνται να καλύψουν ένα διαχρονικό θεσμικό κενό, καθώς έως σήμερα δεν υπήρχαν οργανωμένες και θεσμοθετημένες θέσεις εκπαίδευσης στην παιδοενδοκρινολογία. Με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται η συνέχιση της επαρκούς παροχής υπηρεσιών υγείας προς την κοινωνία, με προοπτική περαιτέρω αναβάθμισης. Ωστόσο, καθίσταται επιτακτική η ανάγκη για τη δημιουργία επίσημου προγράμματος εκπαίδευσης και η προκήρυξη οργανωμένων θέσεων στην παιδοενδοκρινολογία, όπως ισχύει εδώ και δεκαετίες σε χώρες της Δύσης. Η μη άμεση υλοποίηση αυτών των βημάτων ενδέχεται να δημιουργήσει μελλοντικά σοβαρά προβλήματα επάρκειας, καθώς το επάγγελμα κινδυνεύει να περιοριστεί μόνο στους ήδη αναγνωρισμένους ιατρούς — οι οποίοι, ευτυχώς, με το παρόν νομοσχέδιο είναι περισσότεροι σε σχέση με προηγούμενες ρυθμίσεις.