Αρχική «Παρεμβάσεις για ένα κράτος πιο φιλικό στον πολίτη»ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄ ΜΗ ΑΣΚΗΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΑΠΟ ΕΝΔΙΚΑ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΒΟΗΘΗΜΑΤΑ Άρθρο 11 Μη άσκηση ένδικων μέσων από το Δημόσιο σε αποφάσεις επί υποθέσεων με ιδιαίτερη κοινωνική σημασίαΣχόλιο του χρήστη ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΦΟΥΡΤΟΥΝΙΔΗΣ | 8 Μαρτίου 2026, 08:35




Η άποψή μου είναι η προτεινόμενη διάταξη καταδεικνύει ακριβώς και το σοβαρό πρόβλημα στην επίλυση διαφορών και την αμηχανία που έχει ο νομοθέτης, αφού δεν αντιμετωπίζχει το πρόβλημα στη ρίζα του. Αν ο σκοπός του νόμου είναι η δημιουργία ενός κράτους φιλικού προς τον πολίτη, τότε θα πρέπει να μεταρρυθμιστεί ο θεσμός εξώδικης επίλυσης αστικών διαφορών μεταξύ Δημοσίου και πολιτών (ιδιωτών). Η διάταξη βασίζεται σε ένα περίεργο παίγνιο. Μια διαφορά θα κριθεί πρώτα από τα δικαστήρια σε πρώτο βαθμό και μετά το Δημόσιο θα παραιτηθεί από τα ένδικα μέσα. Η μεθοδολογία αυτή αφενός είναι επικίνδυνη για τα ταμιακά συμφέροντα του Δημοσίου (στην περίπτωση που η πρωτόδικη απόφαση επιβάλλει υπέρογκη αποζημίωση σε βάρος του Δημοσίου) και αφετέρου δεν οδηγεί πραγματικά στην πολιτισμένη επίλυση των διαφορών, αφού ο ιδιώτης θα πρέπεινα ασκήσει αγωγή, να κάνει όλη την δικαστική διαδικασία (που γίνται βασικά στον πρώτο βαθμό) και μετά να ελπίζει ότι το Δημόσιο δεν θα ασκήσει έφεση. Θεωρώ ότι το ζήτημα αυτό μπορεί και πρέπει να αντιμετωπιστεί με την παροχή στο ΝΣΚ πραγματικής δυνατότητας συμβιβαστικής επίλυσης μιας διαφοράς με ευρεία διακριτική ευχέρεια και χωρις το ΝΣΚ να ενεργεί ως οιονεί δικαιοδοτικό όργανο (που απορρίπτει ένα αίτημα συμβιβασμού του ιδιώτη ως απαράδεκτο ή και αβάσιμο!) αλλά ως εκπρόσωπος του Δημοσίου που διαπραγματεύεται την ουσία της διαφοράς για την επίτευξη ενός χαμηλότερου ποσού αποζημίωσης Θα θεωρούσα μάλιστα πιο ορθό από δικαιοπολιτικής άποψης να υπάγεται και το Δημόσιο (ακόμη και σε περιπτώσεις αστικής ευθύνης του Δημοσίου που υπάγονται στα διοικητικά δικαστήρια) σε υποχρεωτική διαμεσολάβηση.