• Σχόλιο του χρήστη 'ARTIFICIAL INTELLIGENCE' | 16 Μαρτίου 2026, 13:24

    Σύνοψη Οι διατάξεις καθιερώνουν τον συμβολαιογράφο ως κεντρικό φορέα («υπηρεσία μιας στάσης») για τη μεταβίβαση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων, αναθέτοντάς του εκτεταμένες διοικητικές, φορολογικές και χρηματικές αρμοδιότητες. Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται για θεσμικά τολμηρή αλλά λειτουργικά απαιτητική ρύθμιση, με σαφή πλεονεκτήματα απλοποίησης, αλλά και υπαρκτούς κινδύνους συγκέντρωσης ευθύνης. Ανάλυση Η βασική θετική πτυχή είναι η απλοποίηση και επιτάχυνση των συναλλαγών. Η συγκέντρωση της συλλογής δικαιολογητικών, της φορολογικής διαχείρισης, της είσπραξης/απόδοσης φόρων και τελών και της κατάθεσης στο Κτηματολόγιο σε ένα πρόσωπο μειώνει τη γραφειοκρατία και τα σφάλματα συντονισμού. Από πρακτική άποψη, ενισχύεται η ασφάλεια δικαίου, καθώς ο συμβολαιογράφος είναι θεσμικά ουδέτερος και νομικά καταρτισμένος. Ωστόσο, οι διατάξεις μετατρέπουν τον συμβολαιογράφο σε de facto διαχειριστή χρηματικών ροών (τίμημα, φόροι, τέλη, παρακρατήσεις για οφειλές), κάτι που υπερβαίνει τον παραδοσιακό του ρόλο ως εγγυητή της νομιμότητας της πράξης. Αυτό αυξάνει σημαντικά το βάρος ευθύνης και τον λειτουργικό κίνδυνο, ιδίως σε περιπτώσεις καθυστερήσεων, τεχνικών αστοχιών διαλειτουργικότητας ή αμφισβητήσεων μεταξύ των συμβαλλομένων. Επιπλέον, η πρόβλεψη αμοιβής «σύμφωνα με το άρθρο 40 του Κώδικα Συμβολαιογράφων» φαίνεται θεσμικά οριακή ως προς το αν αντανακλά το πραγματικό εύρος των πρόσθετων υπηρεσιών. Κατά τη γνώμη μου, η αναντιστοιχία μεταξύ ευθυνών και αμοιβής ενδέχεται να δημιουργήσει μακροπρόθεσμα πιέσεις στο σύστημα. Πιθανά ζητήματα Συγκέντρωση κινδύνου: Ένα πρόσωπο χειρίζεται ταυτόχρονα νομικό έλεγχο, φορολογική εκκαθάριση και χρηματικές ροές. Αστική και πειθαρχική ευθύνη: Δεν προκύπτει σαφής διαφοροποίηση ευθύνης σε περιπτώσεις σφαλμάτων που οφείλονται σε τρίτα πληροφοριακά συστήματα. Λειτουργική επιβάρυνση: Ιδίως για μικρά συμβολαιογραφεία, ο όγκος και η πολυπλοκότητα των υποχρεώσεων μπορεί να είναι δυσανάλογος. Προτάσεις Κατά τη γνώμη μου, το πλαίσιο θα λειτουργούσε καλύτερα αν: υπήρχε σαφέστερη οριοθέτηση ευθύνης του συμβολαιογράφου για πράξεις που εξαρτώνται από διαλειτουργικότητα συστημάτων, προβλεπόταν ειδική ή αναλογική αμοιβή για τις πρόσθετες διοικητικές και χρηματοοικονομικές λειτουργίες, ενισχυόταν θεσμικά η ασφαλιστική κάλυψη επαγγελματικής ευθύνης για τις συγκεκριμένες αρμοδιότητες. Συνολικά, θεωρώ τις διατάξεις κατ’ αρχήν θετικές και σύγχρονες, αλλά «βαριές» για τον συμβολαιογράφο, απαιτώντας προσεκτική εφαρμογή και συμπληρωματικές εγγυήσεις για να μην καταστούν δυσλειτουργικές στην πράξη.