Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου με τίτλο: Προώθηση πολιτικών νόμιμης μετανάστευσης, ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2024/1233 σχετικά με ...Άρθρο 6 Δικαιώματα των κατόχων ενιαίας άδειας διαμονής και πρόσβαση στη διοικητική πληροφορία – Αντικατάσταση άρθρου 82 Κώδικα Μετανάστευσης [Άρθρα 9, 11 και 16 της Οδηγίας (ΕΕ) 2024/1233]Σχόλιο του χρήστη Νίκος Παπαλάμπρου | 10 Ιανουαρίου 2026, 22:36




Η δυνατότητα αλλαγής εργοδότη εντός έξι (6) μηνών από την είσοδο του εργαζομένου συνιστά ουσιώδη μεταβολή του ισχύοντος πλαισίου, η οποία δημιουργεί σημαντικές επιπτώσεις τόσο για τις επιχειρήσεις όσο και για τους ίδιους τους εργαζόμενους. Οι επιχειρήσεις που καλύπτουν μόνιμες και κρίσιμες ανάγκες προσωπικού επενδύουν σημαντικούς χρηματικούς και χρονικούς πόρους για την εξεύρεση, αξιολόγηση και ένταξη εργαζομένων από τρίτες χώρες. Ενδεικτικά, το σχετικό κόστος περιλαμβάνει: • αμοιβές συνεργατών για την εξεύρεση προσωπικού, • δοκιμασίες και πιστοποίηση δεξιοτήτων (ιδίως για τεχνίτες) σε κέντρα κατάρτισης στη χώρα προέλευσης, • μετακίνηση στελεχών για αξιολόγηση και επιλογή (ιδίως σε μαζικές προσλήψεις), • αναμονή τουλάχιστον τεσσάρων μηνών για την ολοκλήρωση της διαδικασίας, • παράβολα και λοιπές διοικητικές δαπάνες. Πέραν των ανωτέρω, πολλές επιχειρήσεις, χωρίς να υποχρεούνται, αναλαμβάνουν πρόσθετα κόστη, όπως: • αεροπορικά εισιτήρια, • διαμονή, • σίτιση, εκμάθηση ελληνικής γλώσσας και λοιπές παροχές. Η περίοδος προσαρμογής ενός αλλοδαπού εργαζομένου, ο οποίος προέρχεται από διαφορετικό πολιτισμικό και γλωσσικό περιβάλλον, κυμαίνεται από 1,5 έως 4 μήνες, ανάλογα με το επίπεδο εξειδίκευσης. Συνεπώς, οι επιχειρήσεις επενδύουν σε λύσεις με μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Η δυνατότητα αποχώρησης εντός εξαμήνου: • αποδυναμώνει το κίνητρο των εργοδοτών να επενδύουν σε ποιοτική επιλογή και εκπαίδευση προσωπικού, • δημιουργεί συνθήκες μετακίνησης εργαζομένων χωρίς αντίστοιχη ανάληψη κόστους από τον νέο εργοδότη, • ενδέχεται να μετακυλίσει μέρος των εξόδων (εισιτήρια, διαμονή) στους ίδιους τους εργαζόμενους, εφόσον δεν διασφαλίζεται ελάχιστος χρόνος συνεργασίας. Πρόταση 1. Η άδεια διαμονής να συνδέεται με τον συγκεκριμένο εργοδότη. 2. Η ελάχιστη διάρκεια παραμονής να καθορίζεται από την προσφορά εργασίας (job offer) και να συμπίπτει με τη διάρκεια της σύμβασης εργασίας (1–2 έτη). 3. Η αλλαγή εργοδότη να επιτρέπεται μόνο κατ’ εξαίρεση, στις περιπτώσεις: • παραβίασης συμβατικών ή νομικών υποχρεώσεων, • τέλεσης ποινικών ή σοβαρών εργατικών παραβάσεων, • ρητής συναίνεσης του εργοδότη. Η ανωτέρω προσέγγιση διασφαλίζει καλύτερο έλεγχο των μετακινήσεων, επιτρέπει ουσιαστική ένταξη των εργαζομένων και ενισχύει τη σταθερότητα και την ποιότητα του ανθρώπινου δυναμικού στη χώρα.