Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου με τίτλο: Προώθηση πολιτικών νόμιμης μετανάστευσης, ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2024/1233 σχετικά με ...Άρθρο 40 Άδειες διαμονής σε ανταποκριτές ξένου τύπου και άδειες διαμονής δεύτερης ευκαιρίας – Τροποποίηση παρ. 6 και προσθήκη παρ. 9 στο άρθρο 163 του Κώδικα ΜετανάστευσηςΣχόλιο του χρήστη Μαργαρίτα Σταυροπούλου | 12 Ιανουαρίου 2026, 20:16




Το πεδίο εφαρμογής της άδειας δεύτερης ευκαιρίας είναι πολύ στενό. Είναι ανάγκη να περιλαμβάνει πολίτες τρίτων χωρών που απώλεσαν τη νομιμότητα της διαμονής τους και πριν το 2025 αλλά και αντίστοιχη νομοθετική πρόβλεψη είναι απαραίτητη και για το μέλλον. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των αδειών διαμονής ειδικού σκοπού - υπαλληλικό προσωπικό ημεδαπών εταιρειών (αρ. 17 1α και δ Ν. 4251/2014) η οποία έχει καταργηθεί με τον ισχύοντα Κώδικα Μετανάστευσης, όμως όσοι πολίτες τρίτων χωρών έχουν καταθέσει βάσει των ανωτέρω διατάξεων πριν την περίοδο εφαρμογής του νέου Κώδικα Μετανάστευσης, συνεχίζουν να υπάγονται στο καθεστώς αυτό. Την τελευταία διετία έχουν ανακληθεί πολλές άδειες αυτής της κατηγορίας και έχουν απορριφθεί επίσης αιτήσεις ανανέωσης, δεδομένου ότι οι πολίτες τρίτων χωρών που κατείχαν τη συγκεκριμένη άδεια διαμονής δεν απασχολούνται πλέον από τις εξουσιοδοτημένες από το Υπουργείο εταιρείες παρόλο που πιθανώς να εργάζονται σε άλλες. Επίσης είναι πολλοί που εξακολουθούν να κατέχουν την συγκεκριμένη άδεια διαμονής (που έχει πλέον καταργηθεί) και πιθανώς να κινδυνεύουν με ανάκληση στο μέλλον, αφού δεν υπάρχει ούτε δυνατότητα έγκρισης νέων εταιρειών με βάσει τις ανωτέρω διατάξεις καθώς έχουν πλέον καταργηθεί, παρόλο που μπορεί να έχουν τις προϋποθέσεις ώστε να λάβουν αντίστοιχη έγκριση από το Υπουργείο για απασχόληση πτχ με τη συγκεκριμένη άδεια. Οι συγκεκριμένοι πολίτες διαμένουν στην Ελλάδα ήδη εδώ και πολλά χρόνια με τα μέλη της οικογένειάς τους και εξακολουθούν να εργάζονται και σίγουρα αποτελούν πολύτιμο εργατικό δυναμικό. Αυτή είναι μόνο μία από τις περιπτώσεις για τις οποίες θα πρέπει να προβλεφθεί αντίστοιχη δυνατότητα και για το μέλλον.