Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου με τίτλο: Προώθηση πολιτικών νόμιμης μετανάστευσης, ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2024/1233 σχετικά με ...Άρθρο 38 Άδεια διαμονής δεκαετούς διάρκειας – Αντικατάσταση άρθρου 161 Κώδικα ΜετανάστευσηςΣχόλιο του χρήστη ΜΕΤΑδραση | 14 Ιανουαρίου 2026, 08:38




Με τη διάταξη που καταργείται, ήτοι το άρθρο 161 παρ. 1(γ) του Κώδικα Μετανάστευσης (ν. 5038/2023), προβλέφθηκε η χορήγηση άδειας διαμονής δεκαετούς διάρκειας (τύπου Μ.2) σε ενήλικες πολίτες τρίτων χωρών ή ανιθαγενείς, οι οποίοι εισήλθαν στην Ελλάδα ως ασυνόδευτοι ανήλικοι και έχουν ολοκληρώσει επιτυχώς τουλάχιστον τρεις (3) τάξεις δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ελληνικού σχολείου πριν από τη συμπλήρωση του 23ου έτους της ηλικίας τους. Κατά συνέπεια, προϋπόθεση για τη χορήγηση της εν λόγω άδειας δεν είναι απλώς η φοίτηση επί τρία (3) έτη, αλλά η επιτυχής ολοκλήρωση τριών (3) τάξεων – κατά κανόνα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η επίτευξη αυτή, προφανώς, απαιτεί από τον ασυνόδευτο ανήλικο (ή τον μόλις ενηλικιωθέντα) προσπάθεια σημαντικά μεγαλύτερη της συνήθους, τόσο για την προσαρμογή στο σχολικό περιβάλλον όσο και για την ανταπόκριση στις απαιτήσεις της εκπαιδευτικής διαδικασίας σε γλώσσα την οποία συχνά δεν γνωρίζει. Η ολοκλήρωση τριών τάξεων αποτελεί, επομένως, σαφές τεκμήριο ένταξης όχι μόνο στην εκπαιδευτική κοινότητα, αλλά και στην ελληνική κοινωνία συνολικά, αποδεικνύοντας την σταθερή πρόθεση και σοβαρή προσπάθεια του νέου να συνδεθεί με τη χώρα. Όπως προκύπτει από τα ανωτέρω, η συγκεκριμένη ρύθμιση δύναται στην πράξη να ωφελήσει περιορισμένο μόνο αριθμό προσώπων που εισήλθαν στην Ελλάδα ως ασυνόδευτοι ανήλικοι. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι σημαντικό ποσοστό εξ αυτών αναγνωρίζονται ως δικαιούχοι διεθνούς προστασίας (πρόσφυγες ή επικουρικής προστασίας), οπότε το καθεστώς τους έχει ήδη ρυθμιστεί και δεν χρειάζεται η προσφυγή στη διάταξη του άρθρου 161 παρ. 1(γ). Από τους υπόλοιπους, είναι γνωστό ότι ελάχιστοι έχουν κατορθώσει να φοιτήσουν επιτυχώς επί τρία ή περισσότερα έτη, καθώς υψηλά ποσοστά σχολικής διαρροής συνδέονται με τις ιδιαίτερες δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν. Κατά συνέπεια, η διάταξη ουδόλως μπορεί να θεωρηθεί ότι λειτουργεί ως κίνητρο για την άφιξη ασυνόδευτων ανηλίκων στην Ελλάδα με σκοπό τη λήψη της άδειας. Άλλωστε, κατά τη σχεδόν τριετή ισχύ της (σημερινής – υπό κατάργηση – ρύθμισης), ο αριθμός των χορηγηθεισών αδειών υπήρξε ελάχιστος. Τέλος, επισημαίνεται ότι κατά την τελευταία τριετία η Ισπανία και η Ιταλία θέσπισαν ιδιαίτερα ευνοϊκό και προστατευτικό πλαίσιο για τη νόμιμη διαμονή των ασυνόδευτων ανηλίκων. Στο ίδιο πνεύμα, η χώρα μας υιοθέτησε μια εξαιρετική ρύθμιση για την υποστήριξη των παιδιών αυτών, που καταβάλλουν σημαντική προσπάθεια ένταξης. Ως εκ τούτου, προτείνεται η διατήρηση της διάταξης ως έχει.