• Σχόλιο του χρήστη 'Υπάλληλος μετανάστευσης' | 14 Ιανουαρίου 2026, 08:34

    Άρθρο 11: Η αφαίρεση του τόπου διαμονής από τις χορηγήσεις και ανανεώσεις, εφόσον η σχετική διάταξη εφαρμοστεί θεωρητικά και τεχνικά σωστά, ενδέχεται, λόγω της επιτάχυνσης των διαδικασιών και του αισθήματος διαφάνειας, να έχει σημαντικότερα πλεονεκτήματα σε σχέση με τα αναπόφευκτα προβλήματα και μειονεκτήματα που θα δημιουργήσει, ιδιαίτερα στην αρχή, τα οποία όμως δύνανται στη συνέχεια να ρυθμιστούν. Κάποια στιγμή, εξάλλου, η πρακτική αυτή θα λάμβανε χώρα, προς εναρμόνιση με την αντίστοιχη ευρωπαϊκή και διεθνή. Ωστόσο, οι δυσχέρειες που θα προκύψουν μπορούν να ελαττωθούν: Ως βάση, οφείλεται να ξεκαθαριστεί από τους αρμόδιους φορείς ο τρόπος διανομής των αιτήσεων, αν και αυτό έχει ήδη συμβεί (“το σύστημα [...] επιλέγει την υπηρεσία που έχει τον μικρότερο αριθμό εκκρεμών αιτήσεων”), εντούτοις προβλέπεται και υπουργική απόφαση για περαιτέρω λεπτομέρειες. Ο ορθότερος τρόπος διανομής θα ήταν πολύ δύσκολο, έως ανέφικτο, να προσδιοριστεί σύμφωνα με τα αρχικά δεδομένα, ακόμα και μέσω τεχνητής νοημοσύνης, καθώς αυτά είναι αρκετά και σύνθετα, όπως, ενδεικτικά, ο αριθμός, σταθερός ή προσωρινός, των υπαλλήλων της κάθε υπηρεσίας, η εμπειρία τους και οι εν τοις πράγμασι διαφορές στην αποδοτικότητά, ο βαθμός εξέτασης και ελέγχου, τα τεχνικά μέσα, η ποσοτική δυνατότητα λήψης βιομετρικών δεδομένων της κάθε περιοχής, δεδομένα που “μεταφράζουν” διαφορετικά τον αριθμό εκκρεμών αιτήσεων. Επομένως, ο τρόπος διανομής θα ήταν ορθότερο να επιλεγεί από κάποιο σταθερό δεδομένο, όπως ο σκοπός της διάταξης αυτής, που αναφέρεται ήδη ως “η ισόρροπη διαχείριση του φόρτου εργασίας” και η “ταχύτερη και αποδοτικότερη επεξεργασία των αιτήσεων.” Οι συνθήκες αυτές αποτυπώνονται πιο απόλυτα στο χρόνο που χρειάζεται για την ολοκλήρωση των αιτήσεων από την εκάστοτε υπηρεσία και αυτό, τελικά, είναι που ενδιαφέρει όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και τους ίδιους τους αιτούντες, ενώ έχει σχέση και με τον αριθμό των εκκρεμών αιτήσεων. Το δεδομένο αυτό είναι δυνατό να αντληθεί από το ηλεκτρονικό σύστημα (ΟΠΣ), τουλάχιστον για ορισμένο χρονικό διάστημα, όπως π.χ. τα τελευταία δύο έτη, καθώς αποτυπώνονται σε αυτό (ΟΠΣ), τόσο οι ημερομηνίες έκδοσης των αποφάσεων, θετικών ή αρνητικών, όσο και οι ημερομηνίες υποβολής των αντίστοιχων ηλεκτρονικών αιτήσεων. Βέβαια, χρειάζεται η ενσωμάτωση περισσότερων κριτηρίων στο ΟΠΣ για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού, άλλως θα οδηγούσε σε συγκέντρωση υπερβολικών αιτήσεων σε συγκεκριμένες υπηρεσίες. Ως εκ τούτου, εφόσον είναι τεχνικά εφικτό, θα ήταν αποτελεσματικότερη η τοποθέτηση στο ΟΠΣ ως βασικό κριτήριο, με τη μεγαλύτερη βαρύτητα στη συχνότητα διανομής αιτήσεων, το προαναφερθέν δεδομένο του χρόνου ολοκλήρωσης, όπου, όσο μικρότερος χρόνος, τόσο πιο αυξημένη πιθανότητα παραλαβής και, έπειτα, το μόνο έτερο απόλυτα μετρήσιμο δεδομένο, που είναι ο αριθμός υπαλλήλων κάθε υπηρεσίας, με αρκετά μικρότερη βαρύτητα, όπου, όσο μεγαλύτερος αριθμός, τόσο αυξημένη πιθανότητα. Επιπλέον, θα ήταν χρήσιμο να υπάρχει και ένα τρίτο κριτήριο, το οποίο θα αφορά έκτακτες αρνητικές (ή θετικές) συνθήκες και θα γίνεται γνωστό, όταν προκύπτει αυτό, από τις ίδιες τις υπηρεσίες, ώστε να ενσωματώνεται στο ΟΠΣ, μετά από έγκριση του αρμόδιου Υπουργείου. Τα τρία αυτά κριτήρια θα μπορούσαν να τοποθετηθούν στο ΟΠΣ μέσω αλγορίθμου, με την ανάλογη βαρύτητα στο καθένα. Επίσης, οι δυσχέρειες ενδέχεται να ελαττωθούν και ακολούθως: Οι εισερχόμενες στο ΟΠΣ αιτήσεις θα μπορούσαν να μη διανέμονται αυτόματα στις υπηρεσίες μόλις παραλαμβάνονται αλλά να καταχωρίζονται σε ένα ηλεκτρονικό χώρο. Ύστερα, αφού το ΟΠΣ επιλέξει την υπηρεσία σύμφωνα με τα παραπάνω, θα της διαβιβάζει αίτηση από διαμένοντα στην περιοχή αρμοδιότητάς της ή, αν δεν υπάρχει, από όσο το δυνατό πλησιέστερη. Οι υπηρεσίες της Αττικής, με αυτόν τον τρόπο, πιθανώς να δέχονται αιτήσεις μόνο από διαμένοντες σε περιοχή αρμοδιότητάς τους και, ίσως, οι επόμενες μεγαλύτερες περιοχές, καθώς προφανώς από αυτές προέρχονται οι περισσότεροι αιτούντες και εφόσον εκεί παρατηρούνται οι μεγαλύτεροι χρόνοι ολοκλήρωσης.