Αρχική Εθνική Στρατηγική για την Προστασία των Ευάλωτων ΠροσώπωνΠυλώνας ΙΙΙ:  Υποστήριξη μηχανισμού ανταπόκρισης: συντονισμός, εκπαίδευση, διαχείριση δεδομένωνΣχόλιο του χρήστη Γεωργία Τσανοσίδου Υποψήφια Διδάκτωρ με εξειδίκευση στο Μεταναστευτικό | 8 Μαΐου 2026, 15:07
  • Σχόλιο του χρήστη 'Γεωργία Τσανοσίδου Υποψήφια Διδάκτωρ με εξειδίκευση στο Μεταναστευτικό' | 8 Μαΐου 2026, 15:07

    Υπό την ιδιότητά μου ως υπάλληλος του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου με εξαετή εμπειρία στο πεδίο και ως Υποψήφια Διδάκτωρ με εξειδίκευση στο Μεταναστευτικό, καταθέτω την παρούσα πρόταση με σκοπό την ενίσχυση του επιστημονικού υπόβαθρου της Εθνικής Στρατηγικής. Η κεντρική μου εισήγηση αφορά τη μετάβαση από το παραδοσιακό μοντέλο της παθητικής ανατροφοδότησης σε ένα σύγχρονο πλαίσιο Συμπαραγωγής Πολιτικών (Co-production). Προτείνεται η θεσμοθέτηση ενός Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων με Βιωματική Εμπειρία, το οποίο θα απαρτίζεται από άτομα που έχουν διέλθει από καθεστώς ευαλωτότητας και θα συμμετέχουν ενεργά στον ex-ante σχεδιασμό των δράσεων. Η κίνηση αυτή θα διασφαλίσει τη στόχευση των πόρων και θα εξαλείψει τη "θεσμική τύφλωση", μετατρέποντας τον ωφελούμενο σε ισότιμο εταίρο της διοίκησης. Παράλληλα, στο πλαίσιο της εξατομικευμένης αξιολόγησης, κρίνεται απαραίτητη η ενσωμάτωση ενός Πρωτοκόλλου Διατομεακότητας (Intersectionality Protocol). Το εργαλείο αυτό θα επιτρέπει τη δυναμική στάθμιση πολλαπλών παραγόντων, όπως ο συνδυασμός φύλου, αναπηρίας και ψυχικής υγείας, προκειμένου να χαρτογραφείται η συσσωρευτική ευαλωτότητα με επιστημονική ακρίβεια. Η προσέγγιση αυτή υπερβαίνει τις στατικές κατηγορίες και επιτρέπει την ιεράρχηση των περιστατικών βάσει πραγματικού κινδύνου. Τέλος, για τη διασφάλιση της Συνέχειας της Φροντίδας (Continuity of Care), προτείνεται η δημιουργία ενός ψηφιακού συστήματος ιχνηλασιμότητας της προστασίας. Η ανάπτυξη ενός ασφαλούς ψηφιακού ιστορικού θα επιτρέπει τη μεταφορά των δεδομένων ευαλωτότητας μεταξύ των διαφορετικών υπηρεσιών και δομών, αποτρέποντας τον επανατραυματισμό των ατόμων μέσω επαναλαμβανόμενων συνεντεύξεων και διασφαλίζοντας ότι η υποστήριξη παραμένει αδιάλειπτη κατά τη μετάβαση από την υποδοχή στην ένταξη. Η υιοθέτηση των ανωτέρω προτάσεων θα καταστήσει την Εθνική Στρατηγική ένα πρότυπο δημόσιας πολιτικής σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ευθυγραμμισμένο με τις πλέον σύγχρονες ακαδημαϊκές και διοικητικές πρακτικές. Με εκτίμηση, Τσανοσίδου Γεωργία Υποψήφια Διδάκτωρ με εξειδίκευση στη Μετανάστευση Υπάλληλος του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου