Αρχική Εφαρμογή του Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο και λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Μετανάστευσης και ΑσύλουΜΕΡΟΣ Β΄ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΟΔΗΓΙΑΣ (ΕΕ) 2024/1346 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΩΝ ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ ΔΙΕΘΝΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ (άρθρα 15-47)Σχόλιο του χρήστη PRAKSIS | 23 Μαΐου 2026, 11:39
  • Σχόλιο του χρήστη 'PRAKSIS' | 23 Μαΐου 2026, 11:39

    Παρότι το σχέδιο νόμου επαναλαμβάνει στα άρθρα 23-25, τη θεωρητική αρχή ότι η κράτηση αποτελεί έσχατο μέτρο, η πολυεπίπεδη ενσωμάτωσή της σε διάφορα στάδια της διαδικασίας (screening, συνοριακή διαδικασία, επιστροφή) υποδηλώνει τη μετατροπή της σε βασικό εργαλείο διαχείρισης μεταναστευτικών ροών στο κείμενο του Συμφώνου. Η δομική αυτή κατεύθυνση έρχεται σε αντίθεση με τη νομολογία του ΕΔΔΑ, η οποία επιβάλλει αυστηρή εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας. Να σημειωθεί χαρακτηριστικά ότι στην εμβληματική υπόθεση M.S.S. κατά Βελγίου και Ελλάδας (αριθμός προσφυγής 30696/09), το Δικαστήριο τόνισε ότι τα κράτη δεν μπορούν να περιορίζουν τα δικαιώματα των αιτούντων άσυλο επικαλούμενα διοικητικές δυσκολίες ή συστημικές ελλείψεις. Ο μεγάλος όγκος των ροών ή οι συστημικές ελλείψεις των υποδομών υποδοχής δεν νομιμοποιούν την έκπτωση των δικαιωμάτων των αιτούντων, ούτε δικαιολογούν την αυτοματοποιημένη επιβολή στερητικών της ελευθερίας μέτρων. Είναι προφανές ότι η έλλειψη εξατομικευμένης κρίσης και η παράλειψη ουσιαστικής εξέτασης εναλλακτικών της κράτησης μέτρων καθιστά το μέτρο αυθαίρετο, παραβιάζοντας το Άρθρο 5 παρ. 1 (στ) της ΕΣΔΑ, Πιστεύουμε ότι θα πρέπει να ενσωματωθεί ρητή πρόβλεψη περί υποχρεωτικής, ειδικά αιτιολογημένης έκθεσης από την Αρχή Απόφασης, η οποία θα αποδεικνύει τεκμηριωμένα γιατί στη συγκεκριμένη περίπτωση απέτυχαν ή κρίθηκαν ανεπαρκή τα ηπιότερα εναλλακτικά μέτρα σε σχέση με αυτό της κράτησης.