Μετανάστευσης και Ασύλου

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'The HOME Project' | 23 Μαΐου 2026, 12:15

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  -Aρθρο 50 στ) "Επίτροπος" Η αντικατάσταση του Εισαγγελέα Ανηλίκων από τον Γενικό Γραμματέα  Ευάλωτων Πολιτών και Θεσμικής Προστασίας του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου, εγείρει ζητήματα ανεξαρτησίας και ενδέχεται να επηρεάζει την αποτελεσματική διασφάλιση του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού. Προτείνεται να δημιουργηθεί ένα ανεξάρτητο όργανο, ώστε να μη ταυτίζεται ή δημιουργείται σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ του φορέα που διορίζει τους επιτρόπους και του φορέα που τους εποπτεύει ή είναι υπεύθυνος για τυχόν καταγγελίες εναντίον τους.   -Άρθρο 66 "Εντεταλμένος επιτροπείας" Συνεχίζει να υφίσταται το ανώτατο όριο των 15 παιδιών, αλλά προστίθεται η εξής παράγραφος: «4. Αν τροποποιηθεί ο αριθμός των ασυνόδευτων ανηλίκων που ανατίθενται, σύμφωνα με την παρ. 3, σε εντεταλμένο επιτροπείας, το Τμήμα Θεσμικής Προστασίας και Επιτροπείας, σε συνεργασία με τον φορέα του άρθρου 54 λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα, ώστε να διασφαλίζεται ότι οι εντεταλμένοι επιτροπείας είναι σε θέση να εκτελούν αποτελεσματικά τα καθήκοντά τους, και ότι τηρούνται τα όρια του πρώτου και δεύτερου εδαφίου της παρ. 10 του άρθρου 23 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1348» Στο εν λόγω άρθρο του Κανονισμού, τίθεται ως ανώτατο όριο το 30 παιδιά / ΕΕΠ, και για εξαιρετικές περιπτώσεις τα 50. Χρειάζεται να εξειδικευτεί το άρθρο 66 παρ. 4 του νομοσχεδίου ως προς το ανώτατο όριο που θέτει ο εθνικός νομοθέτης σε εξαιρετικές περιπτώσεις, καθώς και ποιες είναι η περιπτώσεις αυτές. Η απόσταση από τα 15 παιδιά στα 30 ή και τα 50, είναι πολύ μεγάλη. Επιπλέον, η εμπειρία έχει δείξει ότι τα 15 παιδιά / ΕΕΠ αποτελεί ήδη ένα όριο ιδιαίτερα μεγάλο για το πλήθος των αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στον εντεταλμένο. Τέλος, η φράση «σε εξαιρετικές περιπτώσεις» δημιουργεί ανασφάλεια δικαίου ως προς τον ρόλο του ΕΕΠ, καθώς δεν διευκρινίζει ρητώς τις περιπτώσεις αυτές   -Άρθρο 72 "Προσωρινός εκπρόσωπος ασυνόδευτου ανηλίκου" Εισάγεται ο θεσμός του προσωρινού επιτρόπου. Ωστόσο δεν ορίζεται ανώτατο χρονικό όριο στο οποίο παραμένει το ορισθέν πρόσωπο ως προσωρινός εκπρόσωπος. Αφορά η συγκεκριμένη πρόβλεψη μόνο τα σημεία εισόδου ή / και ΚΥΤ/ ΚΕΔ;   -Άρθρο 78 1δ) "Πλαίσιο φιλοξενίας" Θα πρέπει να διευκρινιστεί ποιοι άλλοι χώροι πέρα από τους αναγραφόμενους στα υπ’ αριθ. α,β,γ θεωρούνται κατάλληλοι ώστε να φιλοξενούνε ασυνόδευτους ανηλίκους?   -Άρθρο 78 4) "Πλαίσιο φιλοξενίας" Με τη παρ. 4 του άρθρου 78 εισάγεται ένα κριτήριο «κατά προτεραιότητα τοποθέτησης» στις ασφαλείς ζώνες για τα ασυνόδευτα ανήλικα που υπάγονται στη διαδικασία εξέτασης αίτησης διεθνούς προστασίας στα σύνορα ή στην ταχεία διαδικασία των άρθρων 43 έως 54 και 42 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1348 αντίστοιχα, κατηγορία στην οποία υπάγονται και οι ανήλικοι από την Αίγυπτο, οι οποίοι μάλιστα αγγίζουν τον μισό σχεδόν φιλοξενούμενου πληθυσμό με βάση τα τελευταία στοιχεία του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου (717 εκ των 1522, στοιχεία Απριλίου 2026). Η εν λόγω διάταξη αντίκεται στην αρχή της μη διάκρισης και στο βέλτιστο συμφέρον του παιδιού, καθώς δημιουργεί μια δεύτερης κατηγορίας φιλοξενούμενους ανηλίκους συγκεκριμένων εθνικοτήτων, οι οποίοι θα λαμβάνουν υπηρεσίες που έως σήμερα η Πολιτεία έκρινε ότι επαρκούν για την προσωρινή τους φιλοξενία και μόνο, χωρίς να διαφαίνεται μάλιστα επαρκής αιτιολογία προς τούτο, καθώς εκτός των άλλων, όλοι ασυνόδευτοι ανήλικοι έχουν δικαίωμα φιλοξενίας έως την ενηλικίωσή τους ανεξαρτήτως νομικού καθεστώτος. Σε κάθε δε περίπτωση, οι ασφαλείς ζώνες βρίσκονται αποκομμένες από τον κοινωνικό ιστό, βρίσκονται μακριά από βασικές υπηρεσίες και δραστηριότητες που αφορούν τα παιδιά και δεν δύνανται να λειτουργήσουν ως ένα ασφαλές πλαίσιο μακροχρόνιας φιλοξενίας για τους ασυνόδευτους ανηλίκους.   -Άρθρο 82 1) "Λειτουργία ασφαλών ζωνών για ασυνόδευτους ανηλίκους" Όπως έχει πολλαπλώς αναφερθεί στο παρελθόν, οι ασφαλείς ζώνες, έχουν δείξει ότι δεν πληρούν τους όρους προστασίας και ευημερίας των ανηλίκων, οι οποίοι στην πράξη εκτίθενται σε πολλαπλούς κινδύνους καθώς διαβιούν μαζί με τους άλλους ενήλικες και σχεδόν πάντοτε δεν έχουν πρόσβαση στο σύστημα υγείας και εκπαίδευσης, αποστερούμενοι έτσι των βασικών τους δικαιωμάτων. Προκρίνουμε οτι οι ασφαλείς ζώνες θα έπρεπε να καταργηθούν και οι ασυνόδευτοι ανήλικοι να τοποθετούνται σε ΚΦΑΑ εκτός των Περιφερειακών Υπηρεσιών της Υπηρεσίας Υποδοχής και Ταυτοποίησης.