Αρχική Εφαρμογή του Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο και λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Μετανάστευσης και ΑσύλουΜΕΡΟΣ ΣΤ΄ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΕ) 2024/1347 ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ Η ΑΝΙΘΑΓΕΝΩΝ ΩΣ ΔΙΚΑΙΟΥΧΩΝ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΝΙΑΙΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ Η ΓΙΑ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΑΡΕΧΟΜΕΝΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2003/109/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2011/95/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ (άρθρα 160-180)Σχόλιο του χρήστη international Rescue Committee (IRC) Hellas | 24 Μαΐου 2026, 17:45




Άρθρο 163 – Ανάκληση καθεστώτος πρόσφυγα Ζητούμε να διασφαλιστεί ρητά ότι κάθε διαδικασία ανάκλησης βασίζεται σε εξατομικευμένη αξιολόγηση, πλήρη αιτιολόγηση και ουσιαστική εξέταση των προσωπικών περιστάσεων, της αρχής της αναλογικότητας, της διάρκειας παραμονής του προσώπου στη χώρα, της οικογενειακής του κατάστασης και των κινδύνων που θα αντιμετωπίσει σε περίπτωση επιστροφής. Ιδιαίτερη μέριμνα απαιτείται όταν πρόκειται για οικογένειες με παιδιά, άτομα που έχουν ενταχθεί κοινωνικά στη χώρα ή πρόσωπα με σοβαρά προβλήματα υγείας ή ψυχικό τραύμα. Η ανάκληση καθεστώτος μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή αποσταθεροποίηση, απώλεια στέγασης, αποκλεισμό από υπηρεσίες και έκθεση παιδιών σε συνθήκες ακραίας ανασφάλειας και περιθωριοποίησης. Άρθρο 165 – Έγγραφα και πιστοποιητικά Ζητούμε την επαναφορά της δυνατότητας διόρθωσης στοιχείων ταυτότητας από την Υπηρεσία Ασύλου και μετά τη χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, σύμφωνα με το άρθρο 84 παρ. 7 Ν 4939/2022. Η δυνατότητα αυτή συνδέεται άρρηκτα με τις υποχρεώσεις της χώρας βάσει του άρθρου 25 της Σύμβασης της Γενεύης και αποτελεί ουσιώδη εγγύηση για την ορθή αποτύπωση της αστικής και οικογενειακής κατάστασης των προσφύγων. Η έλλειψη αποτελεσματικής διαδικασίας διόρθωσης στοιχείων δημιουργεί σοβαρά πρακτικά προβλήματα στην πρόσβαση σε δικαιώματα, εργασία, εκπαίδευση, κοινωνική ασφάλιση και οικογενειακή επανένωση, ενώ επηρεάζει δυσανάλογα παιδιά και οικογένειες, ιδίως σε περιπτώσεις λανθασμένης καταγραφής οικογενειακών δεσμών ή ηλικίας. Άρθρο 168 – Άδειες διαμονής Η διάρκεια ισχύος των αδειών διαμονής δικαιούχων διεθνούς προστασίας πρέπει να επεκταθεί πέραν του ελάχιστου χρονικού ορίου που προβλέπει ο Κανονισμός 2024/1347, ώστε να αντιμετωπιστεί ο αυξανόμενος διοικητικός φόρτος και οι σοβαρές συνέπειες των καθυστερήσεων για τους δικαιούχους. Οι πολύμηνες ή και πολυετείς καθυστερήσεις ανανέωσης αδειών διαμονής οδηγούν στην πράξη σε αποκλεισμό από εργασία, κοινωνική ασφάλιση, τραπεζικές υπηρεσίες, υγειονομική περίθαλψη και κοινωνικές παροχές. Η κατάσταση αυτή δημιουργεί παρατεταμένη ανασφάλεια και συνθήκες ακραίας επισφάλειας για χιλιάδες ανθρώπους που έχουν ήδη αναγνωριστεί ως δικαιούχοι διεθνούς προστασίας. Ζητούμε επίσης να προβλεφθούν ρητά επαρκή χαρακτηριστικά επαλήθευσης στις βεβαιώσεις κατάθεσης αίτησης ανανέωσης, ώστε να γίνονται αποδεκτές από δημόσιες υπηρεσίες, νοσοκομεία, σχολεία, τράπεζες και λοιπούς φορείς μέχρι την έκδοση της νέας άδειας διαμονής. Η σημερινή πρακτική έχει ως αποτέλεσμα ακόμη και αναγνωρισμένοι πρόσφυγες να αδυνατούν να αποδείξουν αποτελεσματικά το καθεστώς τους και να αποκλείονται από βασικά δικαιώματα χωρίς δική τους υπαιτιότητα. Άρθρο 170 – Ελεύθερη κυκλοφορία / Κυρώσεις για μη δήλωση μεταβολής διεύθυνσης Η παρ. 1 πρέπει να διαγραφεί, καθώς δεν προκύπτει σαφής, αναγκαίος και αναλογικός σκοπός που να δικαιολογεί την επιβολή των προβλεπόμενων κυρώσεων. Οι προβλεπόμενες υποχρεώσεις και κυρώσεις αγνοούν την πραγματική κατάσταση μεγάλου αριθμού δικαιούχων διεθνούς προστασίας που βρίσκονται σε συνθήκες αστεγίας ή ακραίας επισφάλειας μετά την αποχώρησή τους από δομές φιλοξενίας ή την επιστροφή τους στην Ελλάδα από άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Ζητούμε να απαλειφθούν οι δυσανάλογες κυρώσεις για μη δήλωση μεταβολής διεύθυνσης, καθώς στην πράξη πολλοί δικαιούχοι διεθνούς προστασίας αδυνατούν αντικειμενικά να συμμορφωθούν λόγω έλλειψης σταθερής κατοικίας ή επειδή οι αρμόδιες υπηρεσίες απαιτούν αποδεικτικά κατοικίας που οι άστεγοι δεν μπορούν να προσκομίσουν. Άρθρο 174 – Κοινωνική ασφάλιση Ο τίτλος του άρθρου πρέπει να αναδιατυπωθεί ως «Κοινωνική ασφάλιση και κοινωνική αρωγή δικαιούχων διεθνούς προστασίας». Ζητούμε να προβλεφθεί ρητά ότι οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας έχουν ισότιμη πρόσβαση στην κοινωνική ασφάλιση, στην έκδοση και ενεργοποίηση ΑΜΚΑ και στις σχετικές παροχές υπό τους ίδιους όρους που ισχύουν για τους Έλληνες πολίτες. Παράλληλα, πρέπει να προβλεφθεί ρητή εξαίρεση των δικαιούχων διεθνούς προστασίας από προϋποθέσεις πολυετούς νόμιμης διαμονής για τη χορήγηση κοινωνικών επιδομάτων, καθώς οι προϋποθέσεις αυτές οδηγούν σε έμμεση και απαγορευμένη διακριτική μεταχείριση και αποκλείουν στην πράξη τους πρόσφυγες από βασικά μέτρα κοινωνικής προστασίας. Η μη πρόσβαση σε επιδόματα στέγασης, παιδιού, γέννησης ή στήριξης ηλικιωμένων οδηγεί μεγάλο αριθμό αναγνωρισμένων προσφύγων σε αστεγία, ακραία φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό, παρά το γεγονός ότι διαθέτουν νόμιμο καθεστώς προστασίας.