Αρχική Εφαρμογή του Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο και λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Μετανάστευσης και ΑσύλουΜΕΡΟΣ Β΄ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΟΔΗΓΙΑΣ (ΕΕ) 2024/1346 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΩΝ ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ ΔΙΕΘΝΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ (άρθρα 15-47)Σχόλιο του χρήστη Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού | 24 Μαΐου 2026, 19:51
  • Σχόλιο του χρήστη 'Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού' | 24 Μαΐου 2026, 19:51

    Άρθρο 27 Κράτηση αιτούντων με ειδικές ανάγκες υποδοχής Όπως αναφέρεται στην πρώτη περίοδο της παρ. 2 : «Οι ανήλικοι δεν τίθενται υπό κράτηση» πρόταση με την οποία προτείνουμε να ολοκληρώνεται το συγκεκριμένο άρθρο, λαμβάνοντας υπόψιν το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού (άρθρο 3 ΔΣΠΔ, και άρθρο 24 παρ. 2 ΧΘΔ). Σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο Γενικό Σχόλιο 6 της Επιτροπής του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού (https://www.refworld.org/legal/general/crc/2005/en/38046, παρ. 63 : ….«Η προεξέχουσα προσέγγιση σε παρόμοιες περιπτώσεις πρέπει να είναι «φροντίδα» και όχι «κράτηση»... Επιπλέον, σύμφωνα με το Κοινό γενικό σχόλιο αρ. 4 (2017) της Επιτροπής του ΟΗΕ για την Προστασία των Δικαιωμάτων όλων των Μεταναστών Εργαζομένων και των Μελών της Οικογένειάς τους και αρ. 23 (2017) της Επιτροπής του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού σχετικά με τις υποχρεώσεις των Κρατών αναφορικά με τα δικαιώματα των παιδιών στο πλαίσιο της διεθνούς μετανάστευσης στις χώρες καταγωγής, διέλευσης, προορισμού και επιστροφής, https://www.refworld.org/legal/general/cmw/2017/en/119567, παρ. 5: «Οποιαδήποτε μορφή διοικητικής κράτησης παιδιού θα πρέπει να απαγορεύεται από τον νόμο και αυτή η απαγόρευση θα πρέπει να εφαρμόζεται πλήρως στην πράξη». Ο Ειδικός Εισηγητής του ΟΗΕ για τα Βασανιστήρια στη θεματική αναφορά για τα βασανιστήρια και την κακομεταχείριση παιδιών που στερούνται της ελευθερίας τους, (A/HRC/28/68) https://docs.un.org/en/A/HRC/28/68, στην παρ. 80 αναφέρει ότι “Στο πλαίσιο της επιβολής διοικητικής κράτησης, είναι πλέον σαφές ότι η αποστέρηση ελευθερίας παιδιών με βάση το δικό τους νομικό καθεστώς ή αυτό των γονιών τους δεν είναι ποτέ στο βέλτιστο συμφέρον του παιδιού, υπερβαίνει τα όρια του αναγκαίου, καθίσταται κατάφωρα δυσανάλογη και μπορεί να αποτελεί σκληρή, απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση παιδιών με μεταναστευτικό υπόβαθρο […] “. Παράλληλα σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) σελ. 36, παρ. 56 (Guidelines on the Applicable Criteria and Standards relating to the Detention of Asylum-Seekers and Alternatives to Detention | Refworld) : «Κατά κανόνα, τα ασυνόδευτα ή τα παιδιά που έχουν χωριστεί από τους γονείς τους δεν θα πρέπει να κρατούνται». Νομολογιακά έχει κριθεί, πως η προστασία του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού απαιτεί να εξετάζονται εναλλακτικές λύσεις και η κράτηση των ανηλίκων να αποτελεί μόνο μέτρο έσχατης ανάγκης. (Μεταξύ άλλων, υπόθεση Popov κατά Γαλλίας https://hudoc.echr.coe.int/eng#{%22languageisocode%22:[%22ENG%22],%22appno%22:[%2239472/07%22,%2239474/07%22],%22documentcollectionid2%22:[%22CHAMBER%22],%22itemid%22:[%22001-108710%22]} ) Ενόψει των ανωτέρω γίνεται αντιληπτό ότι με βάση των βέλτιστο συμφέρον του παιδιού και τη ΣΔΠ η κράτηση πρέπει να αποφεύγεται, σύμφωνα και με την αρχή της αναλογικότητας. Άλλωστε ειδικά όσον αφορά τη διαμονή των ασυνόδευτων παιδιών, στην Ελλάδα έχουν αναπτυχθεί πληθώρα καλών πρακτικών για παροχή στέγασης (ΚΦΑΑ, ΕΔΗΔ, ΔΕΦΑΑ). Άρθρο 30 Σχολική φοίτηση και εκπαίδευση των ανηλίκων Προτείνεται η διαγραφή στην παρ. 1 των όρων «και για όσο χρονικό διάστημα δεν εκτελείται μέτρο απομάκρυνσης που εκκρεμεί κατά των ιδίων ή των γονέων τους» και η μεταφορά της διάταξης του άρθρου 16 παρ. 1 της Οδηγίας 2024/1346 κατά τρόπο που να μην παραβιάζει τις υποχρεώσεις της Ελλάδας αναφορικά με υποχρέωση της σχολικής φοίτησης των ανηλίκων στην υποχρεωτική εκπαίδευση κατά την κείμενη νομοθεσία, σύμφωνα και με το άρθρο 28 παρ. 1 ΔΣΠΔ και το άρθρο 88 Ν 4871/2021 (Α΄ 246). Όπως αναφέρει το άρθρο 2 της ΔΣΔΠ (αρχή της μη διάκρισης), η Πολιτεία οφείλει να παρέχει ισότιμη μεταχείριση και πρόσβαση στη σχολική φοίτηση. Άρθρο 40 Ασυνόδευτοι και χωρισμένοι ανήλικοι Η ενεργοποίηση της διαδικασίας ορισμού προσωρινού επιτρόπου στους ασυνόδευτους ανήλικους προηγείται κάθε διαδικασίας. Ως εκ τούτου, στο εδ. α΄ της παρ. 1, πρέπει να αντικατασταθούν οι όροι «η αρμόδια αρχή υποδοχής ή η Υπηρεσία Ασύλου (αρχές ασύλου και υποδοχής)» να αντικατασταθούν από τους όρους «ο φορέας αναγγελίας της περ. ιβ΄ του άρθρου 50». Στην τελευταία περίοδο της παραγράφου 1 ο αριθμός των 30 παιδιών ανά προσωρινό επίτροπο λαμβάνοντας υπόψιν ιδίως και τις πολύ σύντομες προθεσμίες και την ιδιαίτερη σημασία της υποβολής του αιτήματος διεθνούς προστασίας ή και οικογενειακής επανένωσης θεωρούμε ότι πρέπει να μειωθεί και να αναλαμβάνει κατά μέγιστο 10 παιδιά. Παρομοίως και στην παράγραφο 7 ο αριθμός των 50 παιδιών ανά προσωρινό επίτροπο σε εξαιρετικές περιπτώσεις θα πρέπει να μειωθεί σε 20 παιδιά για τους ίδιους λόγους και δεδομένης της επιρροής στην ποιότητα και την αποτελεσματικότητα της εξατομικευμένης υποστήριξης των παιδιών. Η παρ. 9 πρέπει να καταργηθεί. Η διαμονή των ασυνόδευτων παιδιών άνω των 16 ετών μαζί με ενήλικες, είναι αντίθετη με τις βασικές αρχές του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού και της μη διάκρισης (άρθρα 3 και 2 παρ. 1 της ΔΣΠΔ) όπως επίσης και με το άρθρο 24 παρ. 2 ΧΘΔ. Δημιουργεί σαφή και ξεκάθαρη διάκριση μεταξύ των παιδιών και ειδικά η διαμονή των ασυνόδευτων παιδιών σε ΚΥΤ & ΚΕΔ μαζί με ενήλικο πληθυσμό έχει αποτύχει, είναι πολλαπλά τραυματική και αντίθετη με τις επιταγές της παιδικής προστασίας. Λαμβάνοντας υπόψιν όλες τις επενδύσεις που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια από το ίδιο Υπουργείο σε προσωπικό και στη δημιουργία καλών πρακτικών και κατάλληλων χώρων φιλοξενίας ασυνόδευτων παιδιών η προτεινόμενη διάταξη αποτελεί μεγάλη οπισθοδρόμηση.