Αρχική Εφαρμογή του Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο και λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Μετανάστευσης και ΑσύλουΜΕΡΟΣ ΣΤ΄ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΕ) 2024/1347 ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ Η ΑΝΙΘΑΓΕΝΩΝ ΩΣ ΔΙΚΑΙΟΥΧΩΝ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΝΙΑΙΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ Η ΓΙΑ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΑΡΕΧΟΜΕΝΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2003/109/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2011/95/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ (άρθρα 160-180)Σχόλιο του χρήστη SolidarityNow | 24 Μαΐου 2026, 19:17




Άρθρο 163 παρ. 4 του σχεδίου νόμου — Ανάκληση καθεστώτος πρόσφυγα Σύμφωνα με τη νομολογία του ΔΕΕ, η σώρευση των δύο προϋποθέσεων είναι υποχρεωτική: πρέπει να υπάρχει τόσο τελεσίδικη καταδίκη για ιδιαίτερα σοβαρό έγκλημα όσο και πραγματικός, ενεστώς και αρκούντως σοβαρός κίνδυνος για την κοινότητα, ο οποίος πρέπει να αξιολογείται εξατομικευμένα. Η ελληνική ρύθμιση παρακάμπτει την εξατομικευμένη αξιολόγηση και μετατρέπει την τελεσίδικη καταδίκη σε αυτόματο λόγο ανάκλησης, κάτι που είναι αντίθετο τόσο με το γράμμα όσο και με την ερμηνεία του ΔΕΕ. Για τον λόγο αυτό, απαιτείται τροποποίηση της διάταξης ώστε να προβλέπεται ρητά ότι η τελεσίδικη καταδίκη για ιδιαίτερα σοβαρό έγκλημα δεν αρκεί αφ’ εαυτής για την ανάκληση του καθεστώτος πρόσφυγα, αλλά απαιτείται εξατομικευμένη αξιολόγηση από την αρμόδια αρχή σχετικά με το εάν το πρόσωπο συνιστά πραγματικό, ενεστώτα και αρκούντως σοβαρό κίνδυνο για την κοινότητα. Η αξιολόγηση αυτή πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη φύση και τη βαρύτητα του αδικήματος, τον χρόνο που έχει παρέλθει από την τέλεσή του, τη συμπεριφορά του προσώπου μετά την καταδίκη, στοιχεία κοινωνικής ένταξης και τον κίνδυνο υποτροπής. Άρθρο 168— Άδειες διαμονής Να προβλεφθεί ρητά ότι η βεβαίωση κατάστασης ασύλου ή κάθε σχετικό αποδεικτικό υποβολής αίτησης ανανέωσης παράγει πλήρη αποδεικτική ισχύ έναντι όλων των δημόσιων υπηρεσιών και ιδιωτικών φορέων για όσο διάστημα εκκρεμεί η ανανέωση της άδειας διαμονής, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης σε εργασία, υγεία, κοινωνική ασφάλιση, τραπεζικές υπηρεσίες και λοιπές διοικητικές συναλλαγές. Παράλληλα, να καταργηθεί το διοικητικό πρόστιμο των εκατό ευρώ για εκπρόθεσμη αίτηση ανανέωσης, καθώς η καθυστέρηση συχνά συνδέεται με συστημικά διοικητικά εμπόδια, αδυναμία εξασφάλισης ραντεβού, γλωσσικά εμπόδια ή συνθήκες ευαλωτότητας των δικαιούχων διεθνούς προστασίας. Άρθρο 170— Ελεύθερη κυκλοφορία Αντί της επιβολής διοικητικών κυρώσεων, απαιτείται η θέσπιση μιας ευέλικτης και προσβάσιμης διαδικασίας επικαιροποίησης στοιχείων επικοινωνίας και διαμονής, η οποία να λαμβάνει υπόψη τις συνθήκες αστεγίας, επισφαλούς στέγασης και κοινωνικού αποκλεισμού που αντιμετωπίζουν πολλοί δικαιούχοι διεθνούς προστασίας. Η διαδικασία αυτή θα πρέπει να επιτρέπει τη δήλωση προσωρινής ή επισφαλούς διαμονής, την αποδοχή βεβαιώσεων κοινωνικών υπηρεσιών και φορέων υποστήριξης, καθώς και εναλλακτικών στοιχείων επικοινωνίας, χωρίς η μη συμμόρφωση να συνεπάγεται οικονομικές κυρώσεις που υπονομεύουν περαιτέρω την κοινωνική ένταξη και την αξιοπρεπή διαβίωση των προσώπων αυτών. Για τον λόγο αυτό, η πρόβλεψη διοικητικών προστίμων της παρ. 1 πρέπει να διαγραφεί. Η επιβολή κυρώσεων σε πρόσωπα που συχνά στερούνται σταθερής κατοικίας, πρόσβασης σε ψηφιακά μέσα ή δυνατότητας προσκόμισης αποδεικτικών εγγράφων παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας και δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές συνθήκες διαβίωσης των δικαιούχων διεθνούς προστασίας. Επιπλέον, η ίδια η διοικητική πρακτική, η οποία αρνείται την καταχώριση μεταβολής στοιχείων χωρίς αποδεικτικό κατοικίας, καθιστά σε πολλές περιπτώσεις αντικειμενικά αδύνατη τη συμμόρφωση με την υποχρέωση δήλωσης. Υπό τις συνθήκες αυτές, η κύρωση δεν εξυπηρετεί θεμιτό διοικητικό σκοπό, αλλά οδηγεί σε περαιτέρω αποκλεισμό και οικονομική επιβάρυνση ήδη ευάλωτων προσώπων. Άρθρο 174— Κοινωνική αρωγή δικαιούχων διεθνούς προστασίας Το άρθρο 174 του σχεδίου νόμου δεν περιλαμβάνει καμία πρόβλεψη, η οποία να αποσκοπεί στη διασφάλιση της ίσης μεταχείρισης των δικαιούχων διεθνούς προστασίας με τους Έλληνες πολίτες ως προς την πρόσβαση στην κοινωνική ασφάλιση και την κοινωνική αρωγή. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να προβλεφθεί ρητά η ισότιμη πρόσβαση των δικαιούχων διεθνούς προστασίας στην κοινωνική ασφάλιση και στα προνοιακά επιδόματα με τους ίδιους όρους που ισχύουν για τους Έλληνες πολίτες, σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο. Ειδικότερα, απαιτείται: • η διασφάλιση άμεσης και αποτελεσματικής πρόσβασης σε ΑΜΚΑ και σε λοιπούς προσωπικούς αριθμούς ταυτοποίησης, • η άρση περιορισμών ή προϋποθέσεων ελάχιστης διάρκειας νόμιμης διαμονής που οδηγούν σε έμμεση διάκριση εις βάρος των δικαιούχων διεθνούς προστασίας, • η διασφάλιση της απρόσκοπτης πρόσβασης σε επιδόματα στέγασης, παιδικής προστασίας, αναπηρίας και ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, • η πρόβλεψη ειδικών μέτρων ενημέρωσης και διοικητικής υποστήριξης για την πρόσβαση των δικαιούχων στα συστήματα κοινωνικής προστασίας. Η ουσιαστική πρόσβαση στις κοινωνικές παροχές αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την κοινωνική ένταξη, την αξιοπρεπή διαβίωση και την αποτελεσματική προστασία των δικαιωμάτων των προσώπων που έχουν αναγνωριστεί ως δικαιούχοι διεθνούς προστασίας.