Αρχική Εφαρμογή του Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο και λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Μετανάστευσης και ΑσύλουΜΕΡΟΣ Γ΄ ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΣΥΝΟΔΕΥΤΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ (άρθρα 48-93)Σχόλιο του χρήστη Terre des hommes Hellas | 24 Μαΐου 2026, 19:45
  • Σχόλιο του χρήστη 'Terre des hommes Hellas' | 24 Μαΐου 2026, 19:45

    Άρθρο 63: Στο υπ’ αριθμ. 1 προτείνουμε να προστεθεί η φράση «ή δηλώνει ανήλικος». Η προσθήκη της φράσης κρίνεται αναγκαία, ώστε να διασφαλίζεται ότι κάθε ισχυρισμός περί ανηλικότητας εξετάζεται με τη δέουσα προσοχή και σύμφωνα με την αρχή του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού, όπως αυτό ορίζεται στο Άρθρο 3 της ΔΣΔΠ. Στο πλαίσιο της παιδικής προστασίας, οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να διερευνούν κάθε σχετικό ισχυρισμό και να ενεργούν με γνώμονα την πρόληψη του κινδύνου εσφαλμένης αντιμετώπισης ενός ανηλίκου ως ενήλικου. Άρθρο 72: O ιδιαίτερα μεγάλος αριθμός ασυνόδευτων ανηλίκων ανά προσωρινό εκπρόσωπο και η πρόβλεψη αύξησης αυτού έως και τους πενήντα (50) δημιουργεί σοβαρούς προβληματισμούς ως προς τη βιωσιμότητα και την ποιότητα της παρεχόμενης προστασίας. Ένας τόσο υψηλός αριθμός καθιστά εξαιρετικά δυσχερή την ουσιαστική εξατομικευμένη παρακολούθηση κάθε παιδιού και ενδέχεται να επηρεάσει αρνητικά την αποτελεσματική άσκηση των καθηκόντων εκπροσώπησης. Παράλληλα, η υπέρμετρη επιβάρυνση των επαγγελματιών αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο επαγγελματικής εξουθένωσης (burnout), με πιθανές συνέπειες τόσο για την ευημερία του προσωπικού, όσο και για το επίπεδο προστασίας και φροντίδας που λαμβάνουν οι ασυνόδευτοι ανήλικοι. Για τον λόγο αυτό, προτείνεται η διατήρηση χαμηλότερου και λειτουργικά διαχειρίσιμου αριθμού παιδιών ανά εκπρόσωπο, ενδεικτικά 15 παιδιών κατ’ αναλογική εφαρμογή των διατάξεων περί επιτροπείας ακόμη και σε περιόδους αυξημένων αφίξεων, με παράλληλη ενίσχυση των διαθέσιμων μηχανισμών στελέχωσης. Άρθρο 82: Η πρόβλεψη για επαναλειτουργία «ασφαλών ζωνών» για ασυνόδευτους ανηλίκους δημιουργεί σοβαρούς προβληματισμούς, δεδομένου ότι οι συγκεκριμένες δομές είχαν σταδιακά παύσει να λειτουργούν στην Ελλάδα, κατόπιν διαπιστωμένων ζητημάτων ασφάλειας, παιδικής προστασίας και ακαταλληλότητας του μοντέλου φιλοξενίας. Η επαναφορά ενός πλαισίου που στο παρελθόν είχε κριθεί ανεπαρκές εγείρει εκ νέου ζητήματα ως προς τη διασφάλιση του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού όπως αυτό ορίζεται στο Άρθρο 3 της ΔΣΔΠ, την πρόληψη περιστατικών βίας ή παραμέλησης και τη δυνατότητα παροχής σταθερού και κατάλληλου προστατευτικού περιβάλλοντος για ασυνόδευτους ανηλίκους. Για τον λόγο αυτό, κρίνεται αναγκαίο να αποσαφηνιστούν οι ουσιαστικές διαφοροποιήσεις του νέου μοντέλου, οι εγγυήσεις παιδικής προστασίας που προβλέπονται, καθώς και οι μηχανισμοί εποπτείας και λογοδοσίας που θα διασφαλίζουν την ασφάλεια και ευημερία των παιδιών.