• Άρθρο 78 και 82: Το άρθρο 78 του σχεδίου νόμου περιλαμβάνει μεταξύ των δομών στις οποίες παρέχεται στέγαση σε ασυνόδευτους ανήλικους τις «ασφαλείς ζώνες των περιφερειακών υπηρεσιών της Υπηρεσίας Υποδοχής και Ταυτοποίησης» (άρθρο 78 παρ. 1-α). Η παρ. 4 του άρθρου 78 περαιτέρω προβλέπει ότι ασυνόδευτοι ανήλικοι τον οποίον το αίτημα ασύλου εξετάζεται με τη διαδικασία συνόρων ή την ταχύρρυθμη διαδικασία «παραμένουν» ή «τοποθετούνται» σε «ασφαλείς ζώνες των περιφερειακών υπηρεσιών της Υπηρεσίας Υποδοχής και Ταυτοποίησης» και σε κάθε περίπτωση δεν τοποθετούνται σε Εποπτευόμενα Διαμερίσματα Ημιαυτόνομης Διαβίωσης (ΕΔΗΔ). Οι σχετικές διατάξεις προβλέπουν ένα διευρυμένο κατάλογο περιπτώσεων κατά τις οποίες οι αιτήσεις ασυνόδευτων ανηλίκων εξετάζονται με την ταχεία διαδικασία (άρθρο 126 ν/σ και 42 παρ. 3- α εως ε Κανονισμού 2024/1348) και μεταξύ αυτών ασυνόδευτα παιδία που προέρχονται από ασφαλή χώρα καταγωγής ή χώρες όπου το ποσοστό αναγνώρισης είναι 20% ή χαμηλότερο. Αντίστοιχα, διαδικασία συνόρων σε ασυνόδευτους ανηλίκους εφαρμόζεται σε περίπτωση που υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να θεωρείται ότι το ασυνόδευτο παιδί συνιστά κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη (άρθρο 42(3-β) και 53(1-α) Κανονισμού 2024/1348). Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα σε αυτές τις περιπτώσεις οι αρχές μπορούν να παρέχουν συνθήκες υποδοχής σε ασυνόδευτο παιδί και μάλιστα χωρίς ηλικιακό όριο στις λεγόμενες «ασφαλείς ζώνες» των ΚΥΤ και ΚΕΔ ή άλλων camps που λειτουργούν υπό την ΥΠΥΤ και το παιδί να στερείται το πλαίσιο προστασία που παρέχουν οι δομές μακροχρόνιας φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων (ΚΦΑΑ). Εν προκειμένω εισάγεται ανεπίτρεπτη διάκριση στην παροχή παιδικής προστασίας βάσει εθνικότητας κατά παράβαση των άρθρων 2 και 3 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Επιπλέον, η διάταξη του άρθρου 82 ν/σ προβλέπει τη δυνατότητα τοποθέτησης σε ασφαλείς ζώνες» των camps της ΥΠΥΤ και των ΚΕΔ κάθε ασυνόδευτου παιδιού άνω των 16 ετών (παρ. 1), ακόμη και στην περίπτωση που στην εν λόγω «ασφαλείς ζώνες» δεν παρέχονται υπηρεσίες παιδικής προστασίας (παρ. 5 - «για λόγους επείγουσας προστασίας» σύμφωνα με τη διάταξη). Οι ως άνω διατάξεις αποτελούν σημαντική υποχώρηση του πλαισίου παιδικής προστασίας όπως αυτό διαρθρώνεται από το 2020 και μετά και είχε στο πυρήνα του την κατάργηση της κράτησης ανηλίκων και την παροχή κατάλληλων συνθηκών υποδοχής. Οι διατάξεις του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου εισάγουν παρέκκλιση από το πλαίσιο προστασίας ασυνόδευτων και προβλέπουν ρητά τη διαμονή στις «ασφαλείς ζώνες» ως επιτρεπόμενο τύπο φιλοξενίας, ενώ αυτή με το υφιστάμενο πλαίσιο παρέχεται αποκλειστικά σε δομές φιλοξενίας εντός αστικού ιστού πλαισιομένες από υπηρεσίες παιδικής προστασίας (δομές επείγουσας φιλοξενίας, ΚΦΑΑ και ΕΔΗΔ). Σημειώνεται ότι στις λεγόμενες «ασφαλείς ζώνες» τα ασυνόδευτα παιδία παραμένουν υπό καθεστώς de facto κράτησης και οι συνθήκες είναι απολύτως ακατάλληλες -εξ αιτίας της ίδιας της φύσης τους- για παρατεταμένη διαμονή παιδιών, όπως έχει διαπιστώσει ήδη ο Συνήγορος του Πολίτη, η Ευρωπαία Συνήγορος, αλλά και κατά περίπτωση η ελληνική δικαιοσύνη. Επιπλέον, σε δεκάδες υποθέσεις το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει χορηγήσει ασφαλιστικά μέτρα εξαιτίας των συνθηκών που επικρατούσαν σε αυτές. Η διαφοροποιημένη αντιμετώπιση ασυνόδευτων παιδιών και παροχή διαφορετικού επιπέδου προστασίας, συνιστά παραβίαση της υποχρέωσης παροχής προστασίας σύμφωνα με το άρθρο 3 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού και της αρχής της μη-διάκρισης σύμφωνα με το άρθρο 2 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού).