• Άρθρο 157: Το άρθρο 5(1) του Κανονισμού 2024/1349 ρητά προβλέπει ότι η κράτηση στο πλαίσιο της διαδικασίας επιστροφής στα σύνορα μπορεί να εφαρμοστεί «ως έσχατη λύση» και «εάν δεν μπορούν να εφαρμοστούν αποτελεσματικά άλλα λιγότερο περιοριστικά μέτρα». Η διάταξη του 157(1) του σ/ν δεν περιλαμβάνει αυτές τις εγγυήσεις και μεταφέρει εσφαλμένα τη σχετική διάταξη του Κανονισμού 2024/1349. Αντίστοιχα, η παρ. 5 του άρθρου 157 παραπέμπει στο άρθρο 16 ν. 5226/2025 σε ότι αφορά τα ανώτατα όρια κράτησης, η οποία ωστόσο είναι αντίθετη με τη σχετική διάταξη του Δικαίου της Ένωσης (άρθρο 15 Οδηγία 2008/115). Άρθρο 159: Η διάταξη αναφέρεται στη δυνατότητα μεταφοράς πολίτη τρίτης χώρας υπό επιστροφή σε «κόμβο επιστροφής» που λειτουργεί σε τρίτη χώρα προς υλοποίηση της απόφασης επιστροφής. Η λειτουργία των λεγόμενων «κόμβων επιστροφής» δεν αποτελούν μέχρι και σήμερα δίκαιο της Ένωσης και περιλαμβάνονται σε σχέδιο νομοθεσίας που βρίσκεται υπό επεξεργασία. Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με πάγια νομολογία, η ευθύνη του Κράτους που διενεργεί τη μεταφορά στο ενδιάμεσο κράτος παραμένει ανέπαφη και αυτό δεν μπορεί να διαφύγει των υποχρεώσεων του, μεταξύ άλλων σύμφωνα με την αρχή της μη επαναπροώθησης και της απαγόρευσης έκθεσης σε βασανιστήρια, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ( Άρθρο 3 ΕΣΔΑ), βασιζόμενο αποκλειστικά στις σχετικές συμφωνίες με το ενδιάμεσο κράτος.