• Σχόλιο του χρήστη 'Equal Rights Beyond Borders' | 25 Μαΐου 2026, 04:27

    Το Μέρος αυτό, επιβεβαιώνει για μία ακόμη φορά τον προσανατολισμό του εθνικού πλαισίου στην παρατεταμένη και γενικευμένη κράτηση ως εργαλείο διαχείρισης της μετανάστευσης, σε βαθμό ακόμα μεγαλύτερο από αυτόν τον οποίο επιτρέπει το ΚΕΣΑ, καταστρατηγώντας την αρχή της αναλογικότητας αυτής. Αυτό προκύπτει από α) την επέκταση του πλάσματος μη εισόδου στα διαδικασία των επιστροφών στα σύνορα και συνεπώς τη συνεπαγόμενη κράτηση (ιδ. σχόλιο άρθρα 127-129) β) την εκ της ανωτέρω εφαρμογής του πλάσματος αδυναμίας εφαρμογής εναλλακτικών της κράτησης μέτρων γ) την παρά τη σιωπηρή μόνο συναίνεση του ευρωπαϊκού πλαισίου στην επέκταση της κράτησης, λανθασμένη στο άρθρο 157 μεταφορά του άρθρου 5 παρ. 1 του Κανονισμού 2024/1349 που ρητά προβλέπει την κράτηση ως έσχατη λύση. δ) την επέκταση των επιτρεπόμενων από το ευρωπαϊκό πλαίσιο χρονικών ορίων της κράτησης πέραν από τα επιτρεπόμενα από την ισχύουσα οδηγία των επιστροφών, κατ’ εφαρμογή του αντίθετου σε αυτή εθνικού νομοθετήματος του ν.5226/2025. Η επέκταση του πλάσματος μη εισόδου στη διαδικασία επιστροφής δε θα πρέπει να εφαρμοστεί ενώ θα πρέπει να επιβεβαιωθεί η κράτηση ως έσχατο μέσο, με ανώτατα χρονικά όρια αυτά που επιτρέπει η ισχύουσα Οδηγία των Επιστροφών. Αντίθετη στον Κανονισμό ως μη προβλεπόμενη σε αυτόν είναι και η παραπομπή του άρθρου 156 σε ποινικές κυρώσεις μετά τη μη ολοκλήρωση της διαδικασίας επιστροφής στα σύνορα.