• Σχόλιο του χρήστη 'ΜΕΤΑδραση' | 25 Μαΐου 2026, 07:35

    ΑΡΘΡΟ 78 Το άρθρο 78 προβλέπει τη δυνατότητα στέγασης ασυνόδευτων ανηλίκων ηλικίας δεκαέξι (16) έως δεκαοκτώ (18) ετών σε Εποπτευόμενα Διαμερίσματα Ημιαυτόνομης Διαβίωσης (Ε.Δ.Η.Δ.). Επί σειρά ετών προτείνεται η αναθεώρηση του ηλικιακού ορίου ένταξης στα ημιαυτόνομα διαμερίσματα, ώστε η δυνατότητα τοποθέτησης να παρέχεται από τη συμπλήρωση του 15ου έτους ηλικίας και όχι του 16ου. Στην πράξη, σημαντικός αριθμός ασυνόδευτων ανηλίκων παραπέμπεται στα Ε.Δ.Η.Δ. λίγους μόνο μήνες πριν από την ενηλικίωσή του, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει επαρκής χρόνος για την ομαλή ένταξη και την ουσιαστική προετοιμασία για την ενήλικη ζωή. Η ημιαυτόνομη διαβίωση αποτελεί μια καινοτόμο δράση προσαρμοσμένη στις ιδιαίτερες ανάγκες των ασυνόδευτων ανηλίκων, καθώς συμβάλλει στην κοινωνική ένταξη, στην ανάπτυξη δεξιοτήτων καθημερινής ζωής και στη σταδιακή αυτονόμησή τους. Παράλληλα, συνιστά και μια λιγότερο κοστοβόρα λύση σε σύγκριση με τα Κέντρα Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων (ΚΦΑΑ). Επισημαίνεται, επίσης, ότι στο αντίστοιχο πλαίσιο ημιαυτόνομης διαβίωσης για Έλληνες εφήβους στο σύστημα εθνικής παιδικής προστασίας προβλέπεται ήδη η δυνατότητα ένταξης από τη συμπλήρωση του 15ου έτους ηλικίας (Ν. 4837/2021). Παράλληλα, προτείνεται η επαναφορά της διαδικασίας αξιολόγησης και επιλογής των παιδιών για ένταξη στα Ε.Δ.Η.Δ., με βασικά κριτήρια την προοπτική μελλοντικής ένταξης στην Ελλάδα, καθώς και την απουσία εκκρεμούς διαδικασίας οικογενειακής επανένωσης με συγγενικά πρόσωπα σε άλλο κράτος μέλος. Η ύπαρξη κατάλληλης διαδικασίας αξιολόγησης είναι κρίσιμη, ώστε η τοποθέτηση σε ημιαυτόνομη διαβίωση να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες και στο βέλτιστο συμφέρον κάθε παιδιού. ΑΡΘΡΟ 82 Οι προβλεπόμενες «ασφαλείς ζώνες» εντός των ΚΕΔ και των Ελεγχόμενων Δομών Προσωρινής Φιλοξενίας αιτούντων άσυλο δεν αποτελούν κατάλληλο πλαίσιο για την υποδοχή και ιδίως για τη μακροχρόνια διαμονή ανηλίκων. Η παραμονή παιδιών στους χώρους αυτούς θα πρέπει να έχει αποκλειστικά προσωρινό χαρακτήρα και να συνοδεύεται από σαφώς καθορισμένο ανώτατο χρονικό όριο διαμονής, ώστε να αποτρέπονται καταστάσεις παρατεταμένου περιορισμού. Παράλληλα, ακόμη και κατά το διάστημα της προσωρινής παραμονής τους στις «ασφαλείς ζώνες», είναι αναγκαίο να διασφαλίζεται η πρόσβαση των ανηλίκων σε μαθήματα ελληνικής γλώσσας, καθώς και σε εκπαιδευτικές, κοινωνικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες εντός και εκτός των δομών. Η δυνατότητα ουσιαστικής συμμετοχής σε τέτοιες δραστηριότητες είναι κρίσιμη τόσο για την ομαλή ανάπτυξη και ψυχοκοινωνική υποστήριξη των παιδιών όσο και για την αποφυγή αισθήματος εγκλωβισμού και απομόνωσης. Για τους λόγους αυτούς, προτείνεται η τροποποίηση του άρθρου 82 παρ. 1, με την πρόβλεψη ανώτατου χρονικού ορίου διαμονής ανηλίκων εντός των «ασφαλών ζωνών».