Αρχική Εφαρμογή του Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο και λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Μετανάστευσης και ΑσύλουΜΕΡΟΣ ΣΤ΄ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΕ) 2024/1347 ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ Η ΑΝΙΘΑΓΕΝΩΝ ΩΣ ΔΙΚΑΙΟΥΧΩΝ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΝΙΑΙΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ Η ΓΙΑ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΑΡΕΧΟΜΕΝΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2003/109/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2011/95/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ (άρθρα 160-180)Σχόλιο του χρήστη ΜΕΤΑδραση | 25 Μαΐου 2026, 07:06
  • Σχόλιο του χρήστη 'ΜΕΤΑδραση' | 25 Μαΐου 2026, 07:06

    ΑΡΘΡΟ 170 Η πρόβλεψη της παρ. 1 του άρθρου 170 περί υποχρέωσης δήλωσης κάθε μεταβολής κατοικίας, συνοδευόμενη από την επιβολή διοικητικού προστίμου σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, θα πρέπει να επανεξεταστεί και να απαλειφθεί, καθώς δεν προκύπτει κάποιος ιδιαίτερος σκοπός που επιδιώκει να εξυπηρετήσει ούτε τεκμηριώνεται η αναγκαιότητα και η αναλογικότητα του μέτρου. Η ρύθμιση αυτή δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές συνθήκες διαβίωσης σημαντικού αριθμού δικαιούχων διεθνούς προστασίας στην Ελλάδα. Πολλοί αναγνωρισμένοι πρόσφυγες περιέρχονται σε συνθήκες αστεγίας και σοβαρής επισφάλειας μετά την αποχώρησή τους από τις δομές φιλοξενίας ή κατόπιν επιστροφής τους στην Ελλάδα από άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Στην πράξη, μεγάλο μέρος των προσώπων αυτών είτε δεν διαθέτει σταθερή κατοικία είτε αδυνατεί να προσκομίσει τα απαιτούμενα αποδεικτικά διαμονής. Υπό τα δεδομένα αυτά, η επιβολή διοικητικών κυρώσεων σε πρόσωπα που αντικειμενικά αδυνατούν να συμμορφωθούν με τη συγκεκριμένη υποχρέωση δεν συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας και οδηγεί στην επιβολή υπέρμετρων και δυσανάλογων βαρών σε δικαιούχους διεθνούς προστασίας, χωρίς να προκύπτει αντίστοιχο διοικητικό ή ουσιαστικό όφελος.