Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Γεώργιος Λουκας' | 21 Ιουνίου 2026, 11:32

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια για την επαναφορά χιλιάδων κλειστών κατοικιών στην αγορά δεν είναι η έλλειψη διαθέσιμων ακινήτων, αλλά η έλλειψη αποτελεσματικής προστασίας των ιδιοκτητών απέναντι σε περιπτώσεις αφερεγγυότητας και κακοπιστίας των μισθωτών. Σήμερα, ένας ιδιοκτήτης που θα βρεθεί αντιμέτωπος με μισθωτή ο οποίος παύει να καταβάλλει ενοίκια, κοινόχρηστα, λογαριασμούς ύδρευσης ή άλλες συμβατικές υποχρεώσεις, καλείται να υποστεί μια μακρά και δαπανηρή διαδικασία. Η αποβολή του μισθωτή απαιτεί πολλούς μήνες, κατά τους οποίους το ακίνητο παραμένει δεσμευμένο χωρίς έσοδο, ενώ η είσπραξη των οφειλών προϋποθέτει νέες δικαστικές ενέργειες με αβέβαιο αποτέλεσμα. Στην πράξη, τα περισσότερα από τα χαμένα μισθώματα δεν ανακτώνται ποτέ. Παράλληλα, οι οφειλές που δημιουργούνται από τη χρήση του ακινήτου, όπως κοινόχρηστα, ύδρευση και λοιπές συναφείς επιβαρύνσεις, θα πρέπει να ακολουθούν τον πραγματικό οφειλέτη, δηλαδή τον μισθωτή που έκανε τη χρήση και όχι τον ιδιοκτήτη. Η σημερινή κατάσταση δημιουργεί εύλογη ανασφάλεια και λειτουργεί αποτρεπτικά για τη διάθεση κατοικιών προς μίσθωση. Η Πολιτεία θα μπορούσε να θεσπίσει μηχανισμό εκχώρησης των βεβαιωμένων οφειλών από μισθώματα, κοινόχρηστα, ύδρευση και συναφείς απαιτήσεις είτε σε αδειοδοτημένες εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων είτε στο Δημόσιο. Στην περίπτωση εκχώρησης στο Δημόσιο, ο ιδιοκτήτης θα μπορούσε να λαμβάνει αντίστοιχη φορολογική έκπτωση ή πίστωση φόρου για το ποσό που αποδεδειγμένα απώλεσε, ενώ η απαίτηση θα βεβαιώνεται σε βάρος του μισθωτή και θα εισπράττεται με τους μηχανισμούς του κράτους. Επιπλέον, θα πρέπει να προβλεφθούν ουσιαστικές συνέπειες για όσους συστηματικά δεν εκπληρώνουν τις μισθωτικές τους υποχρεώσεις. Για παράδειγμα, η ύπαρξη ληξιπρόθεσμων και βεβαιωμένων οφειλών από μισθώματα και συναφείς υποχρεώσεις θα μπορούσε να συνεκτιμάται κατά τη χορήγηση ορισμένων κοινωνικών παροχών ή επιδομάτων, έως ότου υπάρξει ρύθμιση ή εξόφληση των οφειλών. Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η ανάγκη αποτελεσματικής είσπραξης των απαιτήσεων. Για οφειλές που απορρέουν από μισθώματα, κοινόχρηστα, ύδρευση και λοιπές υποχρεώσεις που συνδέονται άμεσα με τη χρήση του ακινήτου, θα πρέπει να προβλεφθεί ταχεία διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης και δυνατότητα κατάσχεσης εις χείρας τρίτων, συμπεριλαμβανομένων τραπεζικών λογαριασμών. Ειδικά για τις βεβαιωμένες οφειλές από μισθώσεις κατοικιών, θα πρέπει να εξεταστεί η εξαίρεσή τους από το ισχύον καθεστώς ακατάσχετου τραπεζικών καταθέσεων, ώστε ο οφειλέτης να μην μπορεί να διατηρεί σημαντικά χρηματικά διαθέσιμα ενώ ταυτόχρονα αφήνει ανεξόφλητα μισθώματα, κοινόχρηστα και λοιπές υποχρεώσεις που βαρύνουν τον ιδιοκτήτη. Η ύπαρξη δικαστικής απόφασης ή εκτελεστού τίτλου χωρίς ουσιαστική δυνατότητα είσπραξης υπονομεύει την ασφάλεια των συναλλαγών και ενθαρρύνει τη συστηματική αθέτηση υποχρεώσεων εις βάρος των συνεπών εκμισθωτών. Τέλος, ιδιαίτερη μέριμνα απαιτείται για τις ζημιές που προκαλούνται στο ακίνητο. Όταν οι αποκαταστάσεις υπερβαίνουν το ποσό της εγγύησης, ο ιδιοκτήτης αναγκάζεται να προσφύγει σε χρονοβόρες δικαστικές διαδικασίες για να αποζημιωθεί. Θα ήταν σκόπιμο να θεσπιστεί μια απλή και ταχεία διοικητική ή εξωδικαστική διαδικασία πιστοποίησης και βεβαίωσης των ζημιών, ώστε οι σχετικές απαιτήσεις να μπορούν να εισπράττονται χωρίς πολυετείς δικαστικές διαμάχες. Η αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης δεν αφορά μόνο την κατασκευή νέων κατοικιών ή την παροχή επιδοτήσεων. Αφορά και τη δημιουργία ενός πλαισίου όπου ο ιδιοκτήτης δεν θα κινδυνεύει να χάσει για χρόνια τη χρήση του ακινήτου του, τα μισθώματά του, τις κοινόχρηστες και λοιπές απαιτήσεις του, χωρίς ουσιαστική δυνατότητα αποκατάστασης. Η επαναφορά της εμπιστοσύνης στις μισθωτικές σχέσεις αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την αξιοποίηση του μεγάλου αποθέματος κλειστών κατοικιών που παραμένει σήμερα εκτός αγοράς.