Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Ανεστης' | 21 Νοεμβρίου 2025, 20:59

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Άρθρο 101, παρ. 6β και 6γ. Οι συγκεκριμένες παράγραφοι αποτελούν πραγματικά ντροπή για το ανθρώπινο είδος. Είναι δυνατόν να θεωρεί κάποιος λογικό ότι ένας στρατιωτικός με δυσίατο νόσημα μπορεί – ή πρέπει – να ακολουθεί κατά γράμμα όσα προβλέπουν; Ποιος ακριβώς νομίζει ότι μπορεί να σηκώσει αυτό το βάρος; Και, κυρίως, τι ακριβώς θέλετε να πετύχετε με αυτές τις απαιτήσεις; Και αν συμβεί ένα «ατύχημα» κατά την εκτέλεση υπηρεσίας; Ποιος θα πάρει την ευθύνη; Ποιος θα σταθεί απέναντι σε οικογένεια και θα εξηγήσει ότι ο νόμος τον ανάγκασε να εκτελεί καθήκοντα που αντιβαίνουν στην ίδια του την υγεία; Ο νομοθέτης, σοφά, με τον Ν. 1400/73 προέβλεψε ότι οι στρατιωτικοί με τέτοια νοσήματα υπηρετούν μόνο σε υπηρεσίες γραφείου, χωρίς καμία εμπλοκή σε ενέργειες που απαιτούν πλήρη επιχειρησιακή ικανότητα. Όμως η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική: Οι περισσότεροι ΕΥ–ΥΓ εκτελούν καθήκοντα ενεργού Αξιωματικού, σε πλήρη αντίθεση με το γράμμα αλλά και το πνεύμα του νόμου — και σε πλήρη περιφρόνηση της υγείας τους. Αυτή η κατάσταση δεν είναι απλώς παράλογη. Είναι επικίνδυνη, ανεύθυνη και απάνθρωπη. Και κάποιος οφείλει επιτέλους να λογοδοτήσει.