Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Β΄ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (άρθρα 4-31)Σχόλιο του χρήστη Χρήστος | 21 Νοεμβρίου 2025, 23:23




Κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 25 του σχεδίου νόμου, οι προαγωγές των αξιωματικών διενεργούνται βάσει κύριων και επικουρικών κριτηρίων, ενώ, σύμφωνα με το άρθρο 26 παρ. 3, προϋπόθεση της προαγωγής αποτελεί αποκλειστικά η ύπαρξη κενής οργανικής θέσης ανώτερου βαθμού. Η συνδυαστική εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων με το άρθρο 107 το οποίο ρυθμίζει την υποχρέωση παραμονής στις Ένοπλες, δημιουργεί ιδιαίτερο και δυσανάλογο πρόβλημα πρωτίστως στους κατώτερους αξιωματικούς και ειδικότερα στους Υπολοχαγούς (και αντίστοιχους). Ειδικότερα, οι Υπολοχαγοί, ευρισκόμενοι στο πλέον κινητικό και παραγωγικό στάδιο της ζωής και της επαγγελματικής τους εξέλιξης, διαθέτουν, κατά κανόνα, σύγχρονες δεξιότητες (γνώσεις ξένων γλωσσών, ψηφιακές και τεχνικές ικανότητες, εξειδικευμένη επιχειρησιακή εμπειρία και πρόσθετες σπουδές), γεγονός που τους καθιστά ιδιαιτέρως ελκυστικούς και άμεσα απορροφήσιμους από την ιδιωτική αγορά εργασίας. Η δε μη προαγωγή τους, αποκλειστικά λόγω έλλειψης κενής οργανικής θέσης και ανεξαρτήτως της υπηρεσιακής τους επάρκειας και προσφοράς, τους καθιστά περισσότερο ευάλωτους σε αισθήματα επαγγελματικής στασιμότητας και απογοήτευσης. Υπολοχαγός, ο οποίος πληροί τα κριτήρια του άρθρου 25, αλλά δεν προάγεται σε Λοχαγό (το 9ο έτος) λόγω έλλειψης οργανικής θέσης (άρθρο 26 παρ. 3), και ταυτόχρονα έχει συμπληρώσει την υποχρέωση παραμονής του (8 έτη) κατά το άρθρο 107, δύναται να παραιτηθεί άμεσα, δημιουργώντας πραγματικό και αυξημένο κίνδυνο απώλειας μάχιμου και έμπειρου προσωπικού. Για τον λόγο αυτό προτείνεται η διατήρηση του ισχύοντος συστήματος βαθμολογικής και προαγωγικής εξέλιξης για τους κατώτερους αξιωματικούς (μέχρι και τον βαθμό του Λοχαγού και αντιστοίχων) και η εφαρμογή του προτεινόμενου νέου συστήματος αποκλειστικά στους ανώτερους και ανώτατους αξιωματικούς, όπως αυτοί ορίζονται στο άρθρο 4 του σχεδίου νόμου, ήτοι από τον βαθμό του Ταγματάρχη και αντιστοίχων και άνω, προκειμένου να διασφαλιστεί η παραμονή, η ηθική ενίσχυση και η επιχειρησιακή αξιοποίηση των νεότερων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Ένα σύστημα που επιβραβεύει τη στασιμότητα και τιμωρεί, έστω έμμεσα, την προσπάθεια των νέων, δεν μπορεί να παράγει ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις. Η αποτροπή της «σιωπηλής φυγής» των νέων αξιωματικών δεν είναι οργανωτικό ζήτημα - είναι ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Κανένα σύστημα δεν μπορεί να θεωρηθεί δίκαιο και λειτουργικό, όταν επιτρέπει - ή χειρότερα, διευκολύνει - την απώλεια των νεότερων και ικανότερων στελεχών του. Οι Ένοπλες Δυνάμεις οικοδομούνται πάνω σε ανθρώπους και όχι σε οργανικές θέσεις. Αν οι ικανότεροι νέοι αξιωματικοί εξωθούνται στην αποχώρηση, τότε καμία διοικητική μεταρρύθμιση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί επιτυχής. Η διόρθωση της παρούσας αστοχίας δεν είναι παραχώρηση· είναι θεσμική αναγκαιότητα.