Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Ελευθέριος Κατέρος' | 21 Νοεμβρίου 2025, 23:14

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Στο υπό διαβούλευση σχέδιο νόμου, και ιδίως στο Παράρτημα «Α», αποτυπώνεται η προβλεπόμενη βαθμολογική εξέλιξη των στελεχών που προέρχονται από τις ΑΣΣΥ για τα επόμενα έτη. Από τη μελέτη του παραρτήματος προκύπτει ότι ορισμένες σειρές αποφοίτων εμφανίζονται ουσιαστικά «καθηλωμένες» στον ίδιο βαθμό μέχρι και την αποστρατεία τους, σε αντίθεση με προγενέστερες σειρές που εξελίσσονται σε ανώτερους βαθμούς (π.χ. μέχρι Τάγματάρχη ή και Αντισυνταγματάρχη). Μια τέτοια ρύθμιση δεν αφορά απλώς τεχνική ανακατανομή βαθμών, αλλά μεταβάλλει ριζικά – και μάλιστα μονομερώς – το πλαίσιο σταδιοδρομίας στελεχών που ήδη υπηρετούν επί πολλά έτη. Τα στελέχη αυτά επέλεξαν να εισαχθούν στις παραγωγικές σχολές υπαξιωματικών γνωρίζοντας, βάσει των τότε εγκυκλίων και του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου, μια συγκεκριμένη και σαφώς περιγεγραμμένη πορεία: στάδια προαγωγών, ενδιάμεσους και καταληκτικούς βαθμούς, χρονικά ορόσημα εξέλιξης. Με βάση αυτά τα δεδομένα έλαβαν κρίσιμες προσωπικές και επαγγελματικές αποφάσεις (οικογενειακός προγραμματισμός, επαγγελματικές φιλοδοξίες, παραμονή στις Ένοπλες Δυνάμεις κ.λπ.). Θεωρώ ότι είναι απολύτως δίκαιο, νόμιμο και ηθικό να αναγνωρίζεται η αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης αυτών των στελεχών: όποιος εισήχθη σε σχολή με συγκεκριμένο, διακηρυγμένο μοντέλο σταδιοδρομίας, οφείλει να μπορεί να ακολουθήσει, τουλάχιστον ως προς τον καταληκτικό βαθμό, αυτή την πορεία. Είναι εξαιρετικά άδικο να έχουν οι προγενέστεροι συνάδελφοί του απολαύσει πλήρως τη βαθμολογική εξέλιξη που τους αντιστοιχούσε, ενώ ο ίδιος, με τα ίδια ή και περισσότερα έτη υπηρεσίας, να καθηλώνεται για το υπόλοιπο της σταδιοδρομίας του σε έναν και μόνο βαθμό (εν προκειμένω αξιωματικός προερχόμενος από παραγωγική σχολή υπαξιωματικών). Η προσέγγιση αυτή δημιουργεί ουσιαστικά δύο «ταχύτητες» στελεχών με παρόμοια προσόντα, ίδια προέλευση και συγκρίσιμα χρόνια υπηρεσίας: οι παλαιότερες σειρές να φθάνουν στους βαθμούς που τους είχαν υποσχεθεί οι τότε ρυθμίσεις, ενώ οι νεότερες να βλέπουν τεχνητά χαμηλωμένο ταβάνι, χωρίς δική τους υπαιτιότητα. Πρόκειται για διάκριση που πλήττει την αρχή της ίσης μεταχείρισης, υπονομεύει το αίσθημα δικαιοσύνης και, πρακτικά, αποθαρρύνει τα πιο παραγωγικά και δυναμικά στελέχη, τα οποία βλέπουν ότι, ανεξαρτήτως προσπάθειας και επίδοσης, η βαθμολογική τους εξέλιξη είναι προδιαγεγραμμένα περιορισμένη. Επιπλέον, η μακροχρόνια παραμονή στον ίδιο βαθμό μέχρι την αποστρατεία δεν συνάδει με τη λογική μιας ζωντανής ιεραρχίας που επιβραβεύει την εμπειρία, την ευθύνη και την προσφορά. Ενέχει τον κίνδυνο να οδηγήσει σε στασιμότητα, απώλεια κινήτρων και αποδυνάμωση της συνοχής στο προσωπικό, ιδίως όταν τα ίδια τα στελέχη βλέπουν ότι άλλες κατηγορίες ή προηγούμενες σειρές απολαμβάνουν ευνοϊκότερο καθεστώς. Για τους παραπάνω λόγους, προτείνεται ρητά οι όποιες αλλαγές στους βαθμούς, στις προαγωγές και, γενικότερα, στην εξέλιξη ενός στρατιωτικού να εφαρμόζονται αποκλειστικά και μόνο για όσους θα εισαχθούν στις αντίστοιχες σχολές από το έτος έναρξης ισχύος του νέου νόμου και εφεξής (ενδεικτικά για εισαγωγή το 2026). Τα στελέχη που ήδη υπηρετούν, και ιδίως εκείνα με πολλά χρόνια υπηρεσίας, πρέπει να διατηρήσουν το δικαίωμα να εξελιχθούν τουλάχιστον σύμφωνα με τα κριτήρια και τις προοπτικές που ίσχυαν κατά την εισαγωγή τους. Με αυτόν τον τρόπο: διαφυλάσσεται η εμπιστοσύνη του προσωπικού προς την Πολιτεία, αποφεύγονται αναδρομικές, δυσμενείς μεταβολές στη σταδιοδρομία όσων ήδη υπηρετούν, και διασφαλίζεται ότι όσοι θα επιλέξουν στο μέλλον την καριέρα αυτή θα γνωρίζουν εξαρχής, με απόλυτη σαφήνεια, το νέο πλαίσιο εξέλιξης, ώστε να λάβουν συνειδητά την απόφασή τους. Η μετάβαση σε ένα νέο σύστημα βαθμολογικής εξέλιξης μπορεί και πρέπει να γίνει χωρίς να θυσιαστεί η δικαιοσύνη απέναντι σε όσους στήριξαν και στηρίζουν επί δεκαετίες τις Ένοπλες Δυνάμεις.