Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Κωσταντίνος Παλαιολόγος' | 22 Νοεμβρίου 2025, 21:17

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Το προτεινόμενο πολυνομοσχέδιο παρουσιάζει εκτεταμένη μεταβίβαση ουσιωδών ρυθμίσεων στην εκτελεστική εξουσία, γεγονός που δημιουργεί σοβαρό θεσμικό ζήτημα. Κρίσιμα ζητήματα, όπως ο αριθμός των οργανικών θέσεων αξιωματικών καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας χωρίς δημοσίευση, σύμφωνα με το άρθρο 28 , ενώ το άρθρο 54 επιτρέπει την ίδρυση ή κατάργηση σωμάτων και επετηρίδων μόνιμων υπαξιωματικών μέσω κανονιστικών πράξεων αντί νομοθετικής πρόβλεψης . Η κανονιστική εξουσιοδότηση επεκτείνεται και στα ουσιαστικά προσόντα και τις διαδικασίες αξιολόγησης των ΕΠΟΠ, τα οποία παραπέμπονται εξ ολοκλήρου σε υπουργική απόφαση, σύμφωνα με το άρθρο 64 . Πρόκειται για ρυθμίσεις που δεν αποτελούν τεχνικές λεπτομέρειες αλλά συγκροτούν τον πυρήνα της υπηρεσιακής κατάστασης. Η πρακτική αυτή δεν συνάδει με το άρθρο 43 παράγραφος 2 του Συντάγματος, το οποίο επιτρέπει κανονιστικές εξουσιοδοτήσεις μόνο για ειδικότερα ζητήματα. Το νομοσχέδιο παραπέμπει ουσιώδη θέματα σε μελλοντικές πράξεις, όπως ο καθορισμός οικονομικών παροχών και τρόπου υπολογισμού μερισμάτων στο άρθρο 88 , κρίσιμες διαδικασίες προσφυγών και υγειονομικών κρίσεων στο άρθρο 110 και την αναδιοργάνωση της ακαδημαϊκής εκπαίδευσης των Ενόπλων Δυνάμεων στο άρθρο 168 . Η Βουλή καλείται να ψηφίσει ρυθμίσεις χωρίς προσδιορισμένο περιεχόμενο, κάτι που αντιστρατεύεται τη νομοθετική λειτουργία και τη θεσμική διαφάνεια. Επιπλέον, η εκτεταμένη χρήση εξουσιοδοτικών διατάξεων δημιουργεί σοβαρή ασάφεια ως προς την εφαρμογή του νόμου. Η πλήρης λειτουργία του εξαρτάται από έκδοση δεκάδων υπουργικών αποφάσεων και προεδρικών διαταγμάτων, γεγονός που δεν επιτρέπει την άμεση και ομοιόμορφη εφαρμογή. Το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων θα τελεί σε καθεστώς αβεβαιότητας, ενώ η εφαρμογή ενδέχεται να διαφοροποιηθεί μεταξύ των Κλάδων. Η αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προβλεψιμότητας, θεμελιώδες στοιχείο του κράτους δικαίου, δεν διασφαλίζεται. Παράλληλα, η απουσία αριθμητικών και αντικειμενικών κριτηρίων σε κρίσεις, προαγωγές, μετατάξεις και καταστάσεις προσωπικού δεν εγγυάται ίση μεταχείριση και εισάγει περιθώριο αυθαιρεσίας. Η εμπειρία προηγούμενων νομοθετημάτων έχει δείξει ότι τέτοιες ασάφειες οδηγούν σε αυξημένες διοικητικές και δικαστικές εμπλοκές, επιβαρύνοντας στελέχη και διοίκηση χωρίς λόγο. Τέλος, το νομοσχέδιο δεν παρουσιάζει τη νομοθετική πληρότητα που απαιτείται. Δεν περιλαμβάνει ολοκληρωμένο μισθολογικό πλαίσιο, δεν ρυθμίζει με σαφήνεια τις καταστάσεις προσωπικού και δεν εξασφαλίζει ενιαία εφαρμογή. Ουσιαστικά πρόκειται για νομοθέτημα ανοιχτού περιεχομένου που θα αποκτήσει ουσία μόνο εκ των υστέρων, μέσω κανονιστικών πράξεων. Με βάση τα παραπάνω, το σχέδιο νόμου δεν μπορεί να διασφαλίσει τη θεσμική λειτουργία του κράτους δικαίου ούτε την προστασία των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Η απόσυρσή του και η επανυποβολή πλήρους και ώριμου πλαισίου με σαφείς, άμεσα εφαρμόσιμες ρυθμίσεις αποτελεί αναγκαία και θεσμικά ορθή επιλογή για την αποφυγή νέων νομικών και διοικητικών αδιεξόδων.