Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Ζ΄ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (άρθρα 92-112)Σχόλιο του χρήστη Χριστόδουλος | 23 Νοεμβρίου 2025, 21:37




Α. ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΚΗ ΣΤΑΣΙΜΟΤΗΤΑ ΕΜΘ (ΣΕΙΡΕΣ 1996-2000): Η ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΤΗΣ " «ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ-ΟΡΟΣΗΜΟ»" Το Παράρτημα Β του Σχεδίου Νόμου θέτει το έτος 1995 ως ««ημερομηνία-ορόσημο» (cut-off date), αποκλείοντας τους Εθελοντές Μακράς Θητείας (ΕΜΘ) με έτος κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις από το 1996 μέχρι 2000 (τελευταίο έτος πρόσληψης προσωπικού με το συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο) από την προαγωγή σε Αξιωματικούς. Η ρύθμιση αυτή είναι νομικά έωλη διότι: Έλλειψη Αντικειμενικού Κριτηρίου Διαφοροποίησης (Άρθρο 4 §1 Συντ.): Η ημερομηνία κατάταξης, ως αμιγώς χρονικό κριτήριο, δεν συνιστά από μόνη της αποχρώντα λόγο διαφοροποίησης, όταν δεν συνοδεύεται από ουσιώδη διαφορά στα προσόντα, την εκπαίδευση ή τα καθήκοντα (ΣτΕ 1917/2014). Η δημιουργία δύο ταχυτήτων εντός της ίδιας κατηγορίας υπαλλήλων (ΕΜΘ) παραβιάζει την αρχή της ισότητας. Παραβίαση της Αρχής της Αναλογικότητας (Άρθρο 25 Συντ.) – Το Τεστ των Τριών Σταδίων: Σύμφωνα με την πάγια νομολογία (ΣτΕ 2626/2018, ΟλΣτΕ 1400/2022), κάθε περιοριστικό μέτρο πρέπει να ελέγχεται σε τρία στάδια: α) Καταλληλότητα: Η πλήρης στέρηση της εξέλιξης δεν είναι κατάλληλο μέτρο για την επίτευξη οποιουδήποτε διοικητικού στόχου (π.χ. ιεραρχική δομή), καθώς οδηγεί σε αποδιοργάνωση και αίσθημα αδικίας. β) Αναγκαιότητα: Το μέτρο δεν είναι αναγκαίο, καθώς υπάρχουν ηπιότερες λύσεις (π.χ. σταδιακή εξέλιξη, μεταβατικές διατάξεις) αντί του απόλυτου αποκλεισμού. γ) Αυστηρή Αναλογικότητα (en strictu sensu): Η βλάβη που υφίστανται τα στελέχη (ηθική και υπηρεσιακή) είναι δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με το όποιο δημοσιονομικό ή οργανωτικό όφελος του Δημοσίου. Β. ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΕΠΙΔΟΜΑΤΩΝ ΣΕ ΣΤΕΛΕΧΗ ΕΙΔΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ: ΕΜΜΕΣΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ & ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΗ ΠΡΟΣΒΟΛΗ Ο συνδυασμός των άρθρων 79 §1 περ. β’ και 101 §6 περ. δ’ οδηγεί σε αυτόματη περικοπή του «Επιδόματος Ιδιαιτέρων Συνθηκών» για τα στελέχη Ελαφράς Υπηρεσίας/Υπηρεσίας Γραφείου. Η ρύθμιση αυτή ελέγχεται ως παράνομη για τους εξής λόγους: Κυκλικός Λογισμός και Παραβίαση της Ασφάλειας Δικαίου: Το νομοσχέδιο δημιουργεί έναν νομικό παραλογισμό: Το Άρθρο 101 απαγορεύει στα στελέχη Ειδικών Καταστάσεων να εκτελούν συγκεκριμένες υπηρεσίες, και εν συνεχεία το Άρθρο 79 τους περικόπτει το επίδομα επειδή ακριβώς δεν εκτελούν τις υπηρεσίες που τους απαγορεύτηκαν. Αυτό δεν συνιστά δικαιολογημένη ρύθμιση, αλλά τεχνητό αποκλεισμό που παραβιάζει την αρχή της ασφάλειας δικαίου. Έμμεση Διάκριση λόγω Αναπηρίας/Υγείας (Ν. 4443/2016 & CRPD): Σύμφωνα με το άρθρο 27 της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία (CRPD) και τον Ν. 4443/2016, απαγορεύεται η έμμεση διάκριση. Μια φαινομενικά ουδέτερη διάταξη (περικοπή επιδόματος βάσει καθηκόντων) καθίσταται διακριτική όταν πλήττει δυσανάλογα μια ομάδα αποκλειστικά λόγω της κατάστασης της υγείας της (ΕΔΔΑ, Navas). Η Πολιτεία οφείλει να προβαίνει σε «εύλογες προσαρμογές» (reasonable accommodation) και όχι σε αυτόματη μισθολογική τιμωρία. Παραβίαση Περιουσιακού Δικαιώματος (Άρθρο 1 Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου ΕΣΔΑ): Ο μισθός και τα παγίως καταβαλλόμενα επιδόματα συνιστούν περιουσιακό αγαθό (ΕΔΔΑ, Darby v. Sweden). Η αυθαίρετη περικοπή τους, χωρίς να εξετάζεται η πραγματική προσφορά εργασίας του στελέχους (το οποίο συνεχίζει να εργάζεται σε προσαρμοσμένη θέση), συνιστά προσβολή της περιουσίας (βλ. και Marques de Morais v. Portugal για έμμεση διάκριση σε αποδοχές). Παραβίαση της Αρχής της Χρηστής Διοίκησης και του Δικαιώματος Ακρόασης: Η ρύθμιση αυτή εισάγεται αιφνιδιαστικά, χωρίς να έχει προηγηθεί ουσιαστική διαβούλευση με τους θιγόμενους φορείς και χωρίς να δίνεται δυνατότητα εξατομικευμένης κρίσης για το αν η προσφερόμενη εργασία στη νέα θέση δικαιολογεί τη διατήρηση μέρους ή όλου του επιδόματος. ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ ΖΗΤΟΥΜΕ: Την απόσυρση του ηλικιακού ορίου (cut-off date) του 1995 από το Παράρτημα Β και την ισότιμη βαθμολογική εξέλιξη των ΕΜΘ 1996-2000. Την τροποποίηση των άρθρων 79 και 101, ώστε να διασφαλιστεί ότι η ένταξη σε Ειδική Κατάσταση Υγείας δεν συνεπάγεται αυτόματη και οριζόντια περικοπή του Επιδόματος Ιδιαιτέρων Συνθηκών, αλλά εφαρμόζεται η αρχή της εύλογης προσαρμογής.