|
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Άρθρο 61 – Θητεία, χρόνος υπηρεσίας και ειδικές κατηγορίες ΕΠΟΠ Το Άρθρο 61 ρυθμίζει τον τρόπο υπολογισμού της υπηρεσίας, των χρόνων που αναγνωρίζονται και των προϋποθέσεων που επηρεάζουν τη μελλοντική εξέλιξη των στελεχών. Ωστόσο, δεν καλύπτει με σαφή τρόπο τις ιδιαίτερα κρίσιμες κοινωνικές ομάδες των ΕΠΟΠ που έχουν στην επιμέλειά τους ΑΜΕΑ ή γονείς/τέκνα με αναπηρία άνω του 67%. Σήμερα, αυτοί οι άνθρωποι: υπηρετούν επί χρόνια σε παραμεθόριες και δυσμενείς μονάδες, χωρίς δικαίωμα οριστικής μετάθεσης κοντά στην οικογένειά τους, χωρίς πρόβλεψη για προτεραιότητα τοποθέτησης, και χωρίς κανένα χρονικό όριο για την «αποκατάστασή» τους σε σταθερή θέση, σε αντίθεση με άλλες κατηγορίες στελεχών των ΕΔ. Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες αδικίες που παραμένουν άλυτες επί 20+ χρόνια, διότι οι μη μόνιμοι ΕΠΟΠ δεν εμπίπτουν στις περισσότερες κοινωνικές ρυθμίσεις που ισχύουν για μόνιμους υπαλλήλους του Δημοσίου. Για τον λόγο αυτό, προτείνεται ρητή προσθήκη στο άρθρο: Υποχρεωτική, άμεση και διαρκής προστασία για τα στελέχη ΕΠΟΠ που έχουν: τέκνο με αναπηρία ≥67% σύζυγο με αναπηρία ≥67% γονέα τον οποίο έχουν στην επιμέλεια με αναπηρία ≥67% Δικαίωμα οριστικής τοποθέτησης στον τόπο συμφερόντων, εντός 6 μηνών από την κατάθεση των δικαιολογητικών. Απαγόρευση μετάθεσης σε παραμεθόριες, δυσμενείς ή μακρινούς σχηματισμούς, εκτός αν το επιθυμεί ο ίδιος ο ΕΠΟΠ. Η προστασία αυτή να ισχύει και για μη μόνιμους ΕΠΟΠ, ώστε να μην παραμένουν επί δεκαετίες εκτεθειμένοι σε συνθήκες που καθιστούν αδύνατη τη φροντίδα του ΑΜΕΑ μέλους της οικογένειας. Γιατί είναι απαραίτητη η ρύθμιση: Η μέριμνα για άτομα με αναπηρία αποτελεί συνταγματική υποχρέωση του κράτους. Οι ΕΠΟΠ αποτελούν την πολυπληθέστερη κατηγορία στελεχών που υπηρετούν στις πιο δύσκολες περιοχές. Η απουσία τους από την οικογένεια καθιστά ανέφικτη την καθημερινή φροντίδα, με τεράστιες ψυχολογικές και οικονομικές επιπτώσεις. Η συγκεκριμένη πρόβλεψη ισχύει ήδη σε άλλους κλάδους του Δημοσίου, αλλά όχι για όσους υπηρετούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, γεγονός που αποτελεί ανισότητα και θεσμικό κενό. Κεντρική πρόταση: «Το προσωπικό ΕΠΟΠ που έχει στην επιμέλεια πρόσωπο με ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω δικαιούται υποχρεωτικής, οριστικής και μη ανακλητής μετάθεσης στον τόπο συμφερόντων, καθώς και προστασία από μετακινήσεις που εμποδίζουν την εκπλήρωση της οικογενειακής φροντίδας.» Η ρύθμιση αυτή δεν είναι προνόμιο· είναι αναγκαία πράξη δικαιοσύνης, κοινωνικής προστασίας και διοικητικής λογικής.