|
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών. Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει: ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά, πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης, πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους, πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών. Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία. Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει: αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης, διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων, μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα, υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα. Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια. Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών. Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων, χρόνιων παθήσεων, μη αναστρέψιμων παθήσεων. Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.). Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται: Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης. Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών. Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών. Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών. Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία. Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση. Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται. Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.